هواداران نادر طالب زاده Talebzadeh-Nader

نور بصیرت — Fri, 18 May 2012 23:56:58 GMT

لینک های زیر را ببینید :

(روی لینک ها کلیک راست و open in new tab را بزنید) :

شاهین نجفی کیست ؟ بیوگرافی زندگی نامه شاهین نجفی خواننده

همجنس بازی و ... ناگفته هایی تکان دهنده از زندگی شاهین نجفی

شاهین نجفی در گفت و گو با رادیو فردا به ارتداد خود تصریح کرد ...

دانلود شاهین نجفی آهنگ نقی عکس پوستر متن شعر دانلود تصاویر امام هادی ع

شیطان پرستی در موسیقی / شاهین نجفی / دانلود فایل صوتی و برگردان

استاد حجت الاسلام علیرضا پناهیان : توهین به امام هادی علیه السلام...

حکم مقام معظم رهبری اهانت کننده به امام معصوم عکس تصویر شاهین نجفی

آیت‌الله سبحانی: خواننده توهین‌کننده به امام هادی(ع) مرتد است

طرح : شاهین شیطان صفت پوستر عکس ها تصویر شاهین نجفی تصاویر

شاهین نجفی : وضع من بدتر از سلمان رشدی است + سند / روزنامه آلمانی

گزارشی از اولین سوء قصد و حمله برای کشتن شاهین نجفی مرتد

مصاحبه با نادر طالب ‌زاده / بخش دوم / رجانیوز / برنامه راز

نور بصیرت — Wed, 8 Feb 2012 19:33:30 GMT

مصاحبه با نادر طالب‌زاده / بخش دوم

همان امکانی که به دیگران می‌دهند، به نیروهای حزب‌الهی هم بدهند!/ چرا در مقابل بانک‌های ربوی همه سکوت کرده‌اند؟

بهانه‌های زیادی برای گفت‌وگو با نادر طالب‌زاده وجود دارد. دبیری دومین دوره‌ی جشنواره‌ی مردمی فیلم عمار، مجری گری و سیاست گزاری برای برنامه‌ی پر بیننده‌ی راز، تدریس در کلاس‌های آموزش مستندسازی برای نیروهای جوان حزب اللهی و حتی ثبت نام در انتخابات مجلس نهم؛ ما را به این سمت سوق داد که از نادر طالب زاده دعوت کنیم تا در ظهر یک روز زمستانی در دفتر رجانیوز با او هم‌کلام شویم.

از او درباره‌ی برنامه‌ی راز و مشکلاتش با صداوسیما پرسیدیم. از خیزش نیروهای جوان انقلابی در حوزه‌ی مستند، از مستندهای خودش و دغدغه‌‌هایی که دارد؛ و او صادقانه از سوالات بی جوابی گفت که حتی او را به دیدار خصوصی با رئیس جمهور کشانده است تا شاید جواب سوالاتش را بیابد. بخش دوم متن گفت‎وگوی جذاب و حدوداً یک ساعته با نادر طالب زاده در ادامه آمده است:

چرا پرس‌تی‌وی حرفه‌ای‌تر است؟

خیلی‌ها (Press TV) را که نگاه می‌کنند، می‌بینند خیلی حرفه‌ای تر از خبر خودمان دارد عمل می‌کند. نقدهای بهتری هم دارد.

چون بودجه‌اش 7 برابر است. علتش این است. شما 7 برابر بودجه بدهید و در هر شهری یک خبرنگار بکارید و دفتر خبر داشته باشید، نتیجه‌اش همین می‌شود. ایرانی‌های متعهد به انقلاب اسلامی که در خارج هستند، آدم می‌شناسند. مثلاً دفتر لندن، دفتر قوی‌ای است. آنها دفتر نیویورک و واشنگتن را هم اداره می‌کنند.

برداشت من از حرف شما این است که ما در برنامه‌سازی، مخاطب را دست‌کم می‌گیریم.

اصلاً مخاطب داخلی را نمی‌شناسیم.

آن طرف بودجه 7 برابر می‌گذاریم، چون مخاطب بین‌الملل را خیلی مهم می‌گیریم.

(Press TV) مال ایران است.

بله، ولی برای مخاطب بین‌المللی برنامه می‌سازد.

درست است. من بارها توصیه کرده‌ام که برنامه‌های خاص (Press TV) را دوبله و پخش کنید. هر چه هم گفتیم، نشده. (Press TV) اتفاق خوبی بود که افتاد، با اینکه هنوز خیلی ایراد دارد، ولی به نظرم اتفاق بسیار خوبی بود. نشان داد که ما می‌توانیم. ما در تمام شهرهای دنیا که بحران هست، در تمام جاهایی که دارد اتفاق می‌افتد، خبرنگار داریم و این خیلی عالی است. من خدا را شکر می‌کنم. چند شخصیت بین‌المللی و شخصیت رسانه‌ای مثل جورج گالووی (George Galloway)(2) خانم ایوان ردلی (Yvonne Ridley)(3)، مثل لارن بوث (Lauren Booth)(4) اینها دارند خدمت می‌کنند، اما کسی اینها را درست نمی‌شناسد.

در حوزه بیداری اسلامی هم عملکردش خیلی بهتر از صدا و سیمای خودمان است.

بله، آنجا هم خیلی خوب عمل می‌کند. دیروز داشتم به مصاحبه‌هایی که (Press TV) از (Occupied Wall Street) نیویورک می‌گیرد نگاه می‌کردم، البته دیروز مال لندن بود و خانم مقبلی داشت صحبت می‌کرد، رفته بود و با افراد مختلف در آن صحنه صحبت می‌کرد. یکی از مصاحبه‌هایی که گرفته بود، از یکی از خبرنگاران سیاه‌پوست بی.بی.سی و یکی از معترضین (Occupied London) بود. جر و بحث اینها را با هم که فساد اقتصاد‌ی گردن کیست، ضبط کرده بود و نماینده بی.بی.سی کم آورد و عقب‌نشینی کرد. خانم مقبلی آنجا بود. باید کاری بکنند که برای شبکه خبر هم یک کسی به زبان فارسی این کار را بکند. سر در نمی‌آورم که چرا اینها مخاطب ایرانی را این‌قدر دست‌کم می‌گیرند؟ امام خیلی سفارش می‌کردند که در تلویزیون، خبر را متحول کنید. از سفارشات اکید امام، خبر بود.

ساخت مستند«تقلب واقعی» با سوال خودم شروع شد

در باره مستند «تقلب واقعی» هم صحبت کنید. بازخوردهایش چه بود؟ آیا توانست تصویر مخدوشی را که از ایران ارائه می‌شد، اصلاح کند؟

«تقلب واقعی» را با آقای محمدرضا محمدی‌نژاد با هم ساختیم. یک کار ژورنالیستی یک ساعته در باره انتخابات بود که برای (Press TV) ساختیم. اول آن را ساختیم و بعد (Press TV) مشتاق شد و گرفت و پخش کرد. در داخل پخش نشد.

پس سفارش (Press TV) نبود؟

نه، خودمان دنبالش بودیم. به‌محض اینکه روز دوم و سوم شد، من خودم شک کردم، چون روزهای اول جمعیتی که در تهران برای میرحسین موسوی می‌آمد، جمعیت نسبتا زیادی بود. نتایج را هم زود اعلام کردند و من گفتم حتماً تقلب شده. ساختن این فیلم با سوال خودم شروع شد. خودم باید سر در می‌آوردم که چه شده. بچه‌ها را جمع کردم و همان روز دوم رفتیم وزارت کشور و مصاحبه‌ها را شروع کردیم. با آقای کدخدازاده، محسن رضایی که آنجا آمده بود و شورای خبرگان. مستند با سوال خودم شروع شد. بعد رفتیم در اتاق کامپیوتر که آرا چک می‌شد، چک کردم. با 10، 20 نفر مصاحبه کردم. بعد رسیدیم به آن 10% شمارش دوباره. مسیری که رفتم مسیر سوال خودم بود و به نتیجه رسیدم و آن شد که شد.

بازخوردها چگونه بود؟

خیلی خوب بود، ولی در داخل پخش نشده.

دوره آموزش مستندسازی/ آموزش نیروهای جنگ روانی حزب‌الله لبنان

جالب است. به نظر می‌رسد صدا و سیما خودش بخشی از خودش را بایکوت می‌کند! شما در مستندسازی سیاسی اقدامات خوبی انجام داده‌اید. حالا ظاهراً تصمیم گرفته‌اید کلاس بگذارید و آموزش بدهید و این کار را به شکلی گسترش بدهید. سئوال این است که چرا این‌قدر دیر؟

من این کار را قبلاً کرده‌ام و همیشه آموزش داده‌ام. دو سه تا دوره خیلی خوب داشتم. یک دوره لبنانی‌ها را درس دادیم. اولین آموزش عزیزان حزب‌الله به عهده ما بود. همان کسانی که در حزب‌الله کارهای ویژه می‌کردند و جنگ روانی و کلیپ‌سازی، منجمله کارگردان روح‌الله از شاگردان خود من بود.

یک دوره برای افغانی‌ها گذاشتم. لبنانی‌ها در واقع توفیقی برای من بود، از من خواستند و من قبول کردم و خیلی هم خوشحال شدم و یک دریچه را برایم باز کرد. افغانی‌ها را خودم درخواست کردم که از افاغنه‌ای که در ایران هستند، 40 نفر نخبه در هنرها انتخاب شود که سابقه هنر و ژورنالیسم داشته باشند و دو سال به آنها درس بدهم، چون مدیر باغ فردوس‌ـ ‌مرکز آموزش فیلمسازی ارشاد‌ـ‌ بودم، اینها را درس دادیم و الان اکثر مدیران رسانه‌ای خصوصی و دولتی افغانستان اینها هستند و در جاهای دیگر و در اروپا هم همه دارند فیلم می‌سازند، یعنی کسی را درس ندادیم که مثلاً بعدش برود ماشین‌فروشی کند، همه فیلمساز شدند.

دوره سوم از بچه‌های داخل ایران بود که کلاس ویژه‌ای گذاشتیم و همه کلاس فیلمساز شدند. بعد من درگیر پروژه‌های دیگری شدم و یک دهه گذشت و آموزش ندادم و دو باره دو سال پیش شروع کردم.

دوره اولی را که آموزش دادید، جریان‌ساز شدند؟

خوب بودند. شاید ده تا از آنها افرادی هستند که خیلی فیلم ساخته‌اند و تلویزیون پخش کرده. اصلاً فکر نمی‌کردم این‌طور بشوند، چون یکی دو ترم بیشتر کلاس برایشان نگذاشتم و مکمل هم برایشان نگذاشته بودیم، ولی همگی اعتماد به نفس فیلمساز‌ی پیدا کردند. این دوره که با مجموعه «راه» و آقای جلیلی گذاشته‌ایم، یک‌کمی دقیق‌تر است و تجربه 20، 30 سال آموزش پشت آن است و این تجربه همچنان ادامه دارد.

دانشجویان حزب‌الهی امروز با سال‌های قبل فرق کرده‌اند/ از بعضی آثار خودم تعجب کردم

تیپ دانشجویان فرق نکرده؟

چرا، این اولین و مهم‌ترین فرق هست. این بچه‌ها تماماً بچه‌های نخبه اکثراً رشته ریاضی، ولایت‌مدار و باهوش هستند. من از آقای جلیلی خواستم قبلاً اینها را برای من فیلتر کنند، خبره‌ها را راه بدهند و باز با خبره‌ها هم مصاحبه کردم که کدام یکی باشد، کدام یکی برود.

چه شد که نسل عوض شد و اینها یکدفعه آمدند؟

آن زمان هم بودند، ولی ما انتخابشان نکرده بودیم. امکان گزینش نداشتیم. آن موقع امکانی مثل «راه» برایم وجود نداشت که بیایند و گزینش کنند.

این دوره مربوط به چه سالی است؟

76 تا 79. دوره‌های لبنانی‌ها، افغانی‌ها و ایرانی‌ها.

این علاقمند‌ی بود.

بله، خیلی‌هایشان هم آدم‌های متعهدی بودند، ولی از جنس بچه‌های امروز نبودند. که تحصیلکرده رشته مهندسی باشند و به یک پختگی رسانه‌ای هم رسیده باشند. من واقعاً نمی‌دانستم این‌جوری هستند. ما فقط کلاس را گذاشتیم که درس بخوانند. بعد به‌تدریج کارهایشان درآمد و از بعضی از آثار، خودم تعجب کردم. این روال الان هم ادامه دارد.

چه چیزی باعث شده که بچه‌های فنی‌ـ‌مهندسی از رشته‌های خودشان دور بشوند و به این رشته بیایند؟

اشکالی ندارد. فنی‌‌ـ‌مهندسی‌ها برای رشته رسانه بهتر هستند.

سیستم گزینش دانشجو برای دانشگاه هنر اشتباه است

چرا از بچه‌های هنر و رشته‌های مرتبط، کمتر در اینجا هستند؟ فضای دانشگاه‌های ما چگونه است که بچه‌ها را کمتر به این سمت می‌آورد؟

چند وقت پیش بحثی پیش آمد درباره دانشکده هنر که چرا در رشته‌های ما، مثل دانشجوهای قدیم را بیرون نمی‌دهند؟ من گفتم اشکال از گزینش است. اینها از طریق کنکور می‌آیند و مثلاً می‌گوید من اینجا و آنجا قبول نشدم و بالاخره رفتم به رشته هنر. این ورودی خوبی نیست و کنکور هم اصلاً به درد اینها نمی‌خورد. هنر نباید از طریق کنکور و گزینش‌های فعلی صورت بگیرد. باید از طریق دیگری وارد شوند. اولاً باید عشقی از آن طرف باشد. در گزینش باید کسی که واقعاً استعداد دارد انتخاب شود. بعد هم باید وقت گذاشت و درس داد. ورودی‌ها اشکال دارد.

یک روز در خانه نشسته بودم، 4، 5 نفر آمدند در باره 11 سپتامبر با من مصاحبه کردند. چهره و سوالات و نظم این چند نفر مرا گرفت و همان باعث شد که تصمیم بگیرم دو باره بروم و درس بدهم. دیدم همه کاربلدند، دوربین می‌گذارند، مصاحبه می‌گیرند، اما فیلمساز‌ی بلد نیستند. مکانیکال(Mechanical) بلد است، بلد است یک آجر درست کند، اما بلد نیست ساختمان درست کند. به فکرم رسید که چه خوب می‌شد من به این گروه درس می‌دادم. بعد گفتم 5 نفر که نمی‌شود، دست‌کم 20 نفر بشوند. این پروژه، یک سال بعد تبدیل به همین کلاس شد و همان گروه هم بودند که فیلم‌های خیلی خوبی ساختند.

همسو نبودن دانشجوهای هنری ما را قبول دارید؟ و اگر پاسخ شما مثبت است، این موضوع از کجا نشأت می‌گیرد؟ آیا اشکال در همان ورودی است؟

فهم انقلاب اسلامی یک موهبت است. توقع نداشته باشید همه مثل شما فکر کنند. این یک موهبت است و نمی‌شود هم آن را آموزش داد. تا حالا دیدید بشود به کسی آموزش حزب‌اللهی‌ بودن داد؟ یا برو نمازجمعه؟ نمی‌رود.
انگار این عرصه بیشتر از عرصه‌های دیگر مغفول مانده.

مغفول مانده و به آن بی‌مهری شده.

خود اهالی هنر هم خیلی رغبت ندارند.

اولاً کشور مال همه است، باید به همه رسید. دانشکده هنر باید به آن کسی که سکولار هم هست، برسد. معاونت سینمایی مجبور است به همه سرویس بدهد. هم به آن کسی که می‌رود کن و جایزه می‌گیرد، هم به این کسی که عشقش فیلم دفاع مقدس است. مملکتداری همه اینها را دارد.

همان امکانی که به دیگران می‌دهند، به نیروهای حزب‌الهی هم بدهند!

ولی آنجایی که انقلاب را جلو می‌برد وظیفه‌مان است که ویژه کار کنیم، نه می‌خواهیم بیشتر پول بدهیم، نه می‌خواهیم به آنها مقام بدهیم. باید توجه کنیم آموزشی را که می‌خواهد به او بدهیم. آموزش می‌خواهد. نیروهای حزب‌الهی می‌گویند همان امکانی را که به دیگران می‌دهید و فیلم‌های آن‌جوری می‌سازند، به ما هم بدهید. سی سال است دارند همین حرف را می‌زنند.

چیز بیشتری نمی‌خواهد.

نه، چیز بیشتری از آنها نمی‌خواهد. این ما هستیم که مدیریت نکرده‌ایم. اول گفته‌ایم اینها بچه‌های خودمان هستند. بچه‌های خودمان هستند یعنی چی؟ ما می‌گوییم فهم انقلاب اسلامی یک موهبت است و خود خدا می‌دهد. این را هم نمی‌دانیم که برای چه می‌دهد؟ بعضی‌ها دارند، بعضی‌ها ندارند. انقلاب که داشت اتفاق می‌افتاد، در یک خانواده، یکی می‌شد ضد امام‌خمینی، یکی می‌شد فدایی امام‌خمینی. هر دو هم با هم برادر بودند، کسی هم سر در نمی‌آورد که این یکی چرا این‌جوری شده، آن یکی جور دیگری. برای خود من 20 سال طول کشید تا فهمیدم این یک اتفاق است که در انسان می‌افتد و ولایت‌مدار می‌شود، در دَم هم می‌شود.

بچه من یا حزب‌اللهی‌ هست یا نیست. حزب‌اللهی‌ نیست به این معنی نیست که اصغر قاتل است. آدمی است که می‌گوید انقلاب اسلامی هم خوب است و فلان و بهمان، اما من دوست دارم گیتار بزنم یا دوست دارم مهندس برق بشوم، اگر هم بتوانم بروم کانادا بهتر از ایران است. این دیگر دست من نیست که او چرا آن‌جور نشده. یا آدم این‌جوری هست یا نیست. این رمزی است در انقلاب اسلامی: ولایت‌مداری. اول باید این مسئله تشخیص داده بشود، بعد از آدم‌هایی که این‌جوری هستند، حمایت کنیم، چون انقلاب را می‌برند جلو و باید اینها را آموزش بدهیم، کمکشان کنیم. همان امکاناتی را که در اختیار همه می‌گذارید، در اختیار اینها هم بگذارید. می‌گوییم همه بچه مسلمان هستند. بله، هستند، ولی کدامشان این‌‌جوری است؟

عمارها مثل فرشته‌اند!/ عمار، انسان‌های مامورند

این اصطلاح عمار که تازگی‌ها آمده، کدام‌یک دست خودش نیست، مثل فرشته است، فرشته می‌دانید اختیار ندارد، باید بنویسد، باید بگیرد، باید ببرد بالا. نمی‌دانم فرشته در عالم دُخان چه شکلی است، اما می‌دانم که اختیار ندارد. مأمور است. عمار، انسان‌های مأمورند، دست خودشان هم نیست. دارم تعریف را ساده می‌کنم که می‌گویم دست خودش نیست و امروز این آدم‌ها کم نیستند که دست خودشان نیست. ما می‌گوییم همان سرویسی را که به بقیه می‌دهید، به اینها هم بدهید. خیلی سخت است؟ ما گفتیم به همه اینها نفری یک میلیارد پول بدهید؟ گفتیم برای همه اینها نفری یک بنز (Elegance) بخرید؟ گفتیم همان سرویسی را که به دیگران می‌دهید، به این‌ها هم بدهید.

از واحد مرکزی خبر کسی را در جشنواره عمار دیدید؟ اما در جشنواره پروین‌ اعتصامی بودند!

قبلاً که این عدالت برقرار نبوده، حالا برقرار شده؟

حق را باید گرفت. الان هم نیست. در جشنواره عمار از واحد مرکزی خبر کسی را دیدید که آنجا برود؟ در جشنواره پروین‌ اعتصامی بودند، اما در جشنواره عمار نبودند، پروین اعتصامی مهم‌تر است یا وضع انقلاب اسلامی ایران؟ پروین اعتصامی بنده خدا هم آمده بود در زمانی که تاریک بود، جرقه‌ای روشن کند. اگر واقعاً بخواهیم قدر او را هم بدانیم، باید کاری را که جشنواره عمار می‌خواهد بکند، بیشتر قدر بدانیم. چند شب پیش قبل از برنامه هفت، دوستان از من پرسیدند: «راستی این جشنواره عمار چی بود؟» جواب دادم: «فیلم‌هایش فوق‌العاده بود. دست‌کم ده تا از فیلم‌ها فوق‌العاده بودند». پرسیدند: «مگر می‌شود؟» گفتم: «بله، می‌شود. شما ندیدید». پرسیدند: «جداً؟» گفتم: «جداً!» 5 تا از آنها را دارم به دست خودم می‌فرستم جشنواره الجزیره. به مدیرش هم گفته‌ام. به جاهای دیگر هم می‌فرستیم. این تازه اول کار است. داریم رایزنی می‌کنیم که بعضی از اینها به امریکا و اروپا برود، چون آنها باید (Dialogue) انقلاب اسلامی را بشنوند. ما باید بایستیم و این حق را بگیریم.

آقای شمقدری در جشنواره عمار گفتند، ما از فیلم‌هایی مثل 33 روز، شکارچی شنبه، خاک و آتش حمایت کردیم، ساخته شدند، اما کسی نرفت آنها را ببیند.

ایشان حرف خوبی زد، ولی من جوابش را دارم. می‌گویم فیلم‌هایی را که این بچه‌ها ساخته‌اند توی سینما بگذارید، تبلیغ هم بکنید و آن وقت ببینید مردم می‌روند می‌بینند یا نه؟ سی‌دی فیلم را درست کنید ببینید چند نفر می‌خرند؟ چند تا از مراکز فرهنگی می‌گیرند و استفاده می‌کنند. این تازه اول کار است. کارهای اصلی را نکرده‌ایم. ما هنوز به بچه‌های حزب‌اللهی‌‌مان آموزش ویژه نداده‌ایم که بتوانند فیلم داستانی بسازند. این بچه‌ها چطور با 20 جلسه توانستند این فیلم‌ها را بسازند؟ 20 جلسه هم بگذاریم برای کارهای داستانی.

بچه‌های جدید همان نسلی هستند که از ما بهترند

خیلی به این بچه‌ها امیدوارید؟

از حدی که فکر می‌کردم، خیلی بهترند. اینها همان‌هایی هستند که از ما بهترند. فقط باید به آنها می‌گفتید که 10 تا کار موفق دنیا کدامند و مهندسی معکوس (Story boarding) چیست؟ تقطیع چیست؟ باید به آنها سلیقه داخل سینما را نشان می‌دادیم که این کار را تا به حال نکرده‌ایم. مدارس فیلم، فیلمساز می‌آورد، ولی فیلمساز تربیت نمی‌کند. فقط هم در ایران نیست، در اکثر جاهای دنیا این‌طوری است. دو سال دوره می‌گذارند و به او (Masters) هم می‌دهند، ولی فیلمساز نمی‌شود. به‌ندرت دانشگاهی پیدا می‌شود که فیلمساز بسازد، مثلاً (U.S.C) در لوس‌آنجلس می‌گویند این کار را می‌کند. یا یکی دو دانشگاه که در خود هالیوود است که کارگاهی است و زیر نظر استاد جلو می‌رود.

در اینجا هم باید یک دوره دو ساله بگذاریم. بگذارید بشود، بعد می‌گویم.

شما در این سینما فیلم و سریال ساخته‌اید، تدوین کرده‌اید و به هر حال در این میدان بوده‌اید. به نظر شما چرا سینمای ما دارد به سمتی می‌رود که نه‌تنها قشر متدین که حتی اقشار طرفدار سینما هم از آن ناراضی هستند. کمیسیون فرهنگی مجلس باید این کار را درست کند؟ قانون می‌خواهد؟ کار یک نهاد است؟

نه، سینما آموزش است. ده‌نمکی در جشنواره عمار رفت آن بالا و حرف خوبی زد. گفت: «من آرزو داشتم یک فیلم را در حین ساخت ببینم، ولی هیچ کارگردانی اجازه این کار را به من نداد». یعنی حتی ده‌نمکی می‌خواست بیاید کلاس دکوپاژ، کلاس یک کارگردانی را ببیند، ولی کسی برایش سفره را پهن نمی‌کرد.

در این سی‌سال در بین بچه‌مسلمان‌ها اصلا تربیت نیرو نشده

شنیدم که در باغ فردوس برای تعداد خاصی چنین امکاناتی بوده.

بله، آخرین دوره باغ فردوس خود ما بودیم و این کار را هم کردیم. تنها جایی که خروجی خوب بود، کلاس‌های معروف به کلاس‌های پنجشنبه بود که برایم مهم نبود شخص دیپلم دارد یا فوق‌لیسانس. آن کلاس را هم هر کسی که می‌خواست بیاید، آمد. من انتخاب نکردم. بعدها که این دوره جدید را راه انداختیم، کلاس‌هایی بودند که گزینش شدند. مثلاً دوره‌ای که افاغنه بودند، گزینش شدند و از شعرا، نویسندگان، خبرنگاران و کسانی را که چنین سوابقی داشتند، انتخاب کردیم و درس دادیم.

مهم‌ترین چیز، تربیت است. ما نیرو تربیت نکرده‌ایم. دائماً می‌گوییم چرا این‌ جور فیلم‌ها؟ یک عده از بچه مسلمان‌ها رفتند و فیلم‌های جشنواره‌ای ساختند. بعضی‌ها که اصلاً آن طرفی افتادند و با اصل موضوع مخالف شدند، بعضی‌ها هم در همان حوزه گیر کردند. شما که بچه بسیجی هنرمند بااستعداد مسلمان برای سینما تربیت نکردید. اگر کرده بودید من در جریان بودم. در این بیست و چند سال درست در وسط میدان بوده‌ام. ما این کار را نکرده‌ایم. نه دانشکده هنر این کار را کرد، نه حوزه هنری، نه صدا و سیما و الان ما دنبال این کار هستیم.

چرا دانشکده صدا و سیما خروجی مفیدی ندارد؟

صدا و سیما دانشکده دارد. چرا در این حوزه کار نکرده؟ گیر کار کجاست؟

برای اینکه نحوه انتخاب دانشجویی که برای درس خواندن می‌آید، نحوه صحیحی نیست، هنری نیست. بعد از اینکه یک آدم هنرمند در رشته سینما وارد شد، در یک سال اول فقط باید بخش‌های مکانیکی را بخواند، سال دوم شروع کند به تولید و در سال سوم یک استاد انتخاب می‌کند که معمولاً کارگردانی است که دائماً دارد کار می‌کند. دو سه نفر باید بروند کنار یک کارگردان مشهور بایستند و یک سال با او باشند.

در این 33 سال شما چنین روشی را شنیده‌اید؟ اصلاً نیست. روسیه این را دارد. مدرسه فیلمساز‌ی روسیه 5 سال است. در سال چهارم یک کارگردان به عنوان استاد انتخاب می‌شود و کنارش می‌ایستید و با شیوه استاد‌ـ‌شاگردی چیز یاد می‌گیرید. وقتی وارد شدید، استاد بالای سرتان است. چهار سال با آن استاد هستید. من دو سه بار به آن دانشگاه رفته‌ام. روس‌ها در این‌جور چیزها خیلی مکتبی هستند. سینما و تلویزیون قوی دارند. کارهایشان قوی است. من معتقدم ایران هم چنین محیطی را می‌تواند داشته باشد. هنوز ما زنده‌ایم و نمرده‌ایم و کار آخری که باید بکنیم، همین است. به نظر من این تربیت خیلی مهم‌تر از فیلمساز‌ی است و این انجام می‌شود. ما فراوان آدم مستعد داریم که می‌توانند در این زمینه کمک کنند. همه اینها را بعد از سال اول به کار می‌گیریم. از دوستان خودمان، کارگردان‌های بسیار خوب مسلمان کمک می‌گیریم که این نسل جدید آموزش فیلمساز‌ی دراماتیک ببیند. به‌جای قول دادن باید کار کنیم. باید طراحی کنیم که چه کار باید بکنیم، چون وقت نیست.

اگر احساس کنم در مجلس نمی‌توانم کاری کنم به سرکار اصلی‌ام برمی‌گردم

این دغدغه آموزشی را چگونه می‌خواهید با دغدغه نمایندگی جمع کنید؟

نمایندگی را فقط اسم نوشتم. یک‌کمی می‌رویم جلو بعد ببینیم چه می‌شود. من کارم رسانه است. تازه اگر احساس کنم که آنجا نمی‌توانم کاری بکنم که نمی‌مانم. در ظرف همین یکی دو ماه معلوم می‌شود که قرار است آنجا چه خبر باشد. می‌دانید که برنامه «راز» یک (Talk Show) عادی نبود. فکر می‌کردید یک برنامه سرگرم‌کننده است، ولی ما هدف داشتیم. در اینجا هم یک هدفی داریم و اگر احساس کنیم که نمی‌شود، نمی‌رویم و برمی‌گردیم سر کار اصلی‌مان. هدفم مهم‌تر از هر کاری است.

در این باره صحبت می‌کنید؟ مثلاً اعضای کمیسیون فرهنگی در مجلس قبل نظارت بر عملکرد صدا و سیما را تصویب کردند که کار بسیار مهمی بود.

من فقط دغدغه کار فرهنگی ندارم، آموزش و پرورش، آموزش عالی، بحث اقتصاد مردم، تأمین اجتماعی، بیکاری، بهداشت مردم و...، چون دوستان مستندساز و برنامه‌ساز زیاد داریم، همه اینها را به‌وسیله کمک از آنها باید مطرح کرد. در بحث سیاست‌های خارجی، ارتباط، یعنی اینکه چگونه باید تعامل کنیم؟ من در این زمینه نظر دارم. کجاها کوتاه آمدیم؟ از ظرفیت‌های جمهوری اسلامی در خیلی جاها استفاده نشده. نسبت به همه اینها نظر و فکر دارم. سال‌هاست به اینها فکر کرده‌ام. حالا اگر رفتیم داخل مجلس و توانستیم کاری بکنیم که کار می‌کنیم، اگر دیدیم نمی‌شود، راهی برای فرار پیدا می‌کنیم!، چون آمدیم کمک کنیم نه اینکه نماینده بشویم.

جسمم هم الان خیلی سالم نیست، ولی حس می‌کنم یک کارهایی باید انجام بشود که نشده

فکر نمی‌کنید آن ساختار وقت شما را بگیرد؟

قطعاً وقت‌گیر خواهد بود. من الان که از خواب بیدار می‌شوم، برنامه‌هایم دست خودم است، کارمند جایی نیستم. آنجا بروم اذیت می‌شوم. جسمم هم الان خیلی سالم نیست، ولی حس می‌کنم یک کارهایی باید انجام بشود که نشده. چیزهایی باید گفته می‌شده که نشده. دنبال این موضوع هستم که اگر بشود، این کار را انجام بدهم. در تمام حوزه‌ها حرف دارم. در موضوع امنیت حرف دارم. شش سال پیش به همه مسئولین گفتم. رئیس‌جمهور وقت را که اصلاً پیشش رفتم. از سفر خارج آمده بود و گفتم به این دو سه نکته دقت کن، اینها نکات مهمی هستند. مثلاً همه جای رسانه‌های غرب برای معرفی ایران از آقای احمدی‌نژاد به عنوان یک آدم غیرمنطقی دیوانه یاد می‌کردند، در صورتی که ایشان آدم منطقی و حزب‌اللهی‌ است. کاری به مسائلی که اخیراً پیش آمده، ندارم، ولی به‌طور کلی در فضای 6، 7 سال پیش به ایشان گفتم: «چرا یک بار سخنرانی نمی‌کنید و نمی‌گویید که من هیچ‌وقت نگفته‌ام باید اسرائیل را با بمب اتم از روی زمین محو کرد؟ چون همه جا می‌گویند که شما گفته‌اید من با بمب اتم، اسرائیل را از روی زمین محو خواهم کرد. یک بار بیایید بگویید من این را نگفته‌ام. چرا نمی‌گویید؟ نکند خوشتان می‌آید؟» گفتم: «همه جای دنیا عکس شما را می‌زنند و می‌گویند شما گفته‌اید که با بمب اسرائیل را می‌زنید. اولاً شما نگفتید اسرائیل باید نابود شود و امام‌خمینی گفت. بمب اتم هم نگفت، گفت اسرائیل باید محو بشود. یک بار بیا و صریح و صاف و پوست‌کنده بگو». از ایشان خواهش کردم. اینها چیزهایی است من توی آنها مانده‌ام. ایشان سه ماه بعد در مصاحبه مطبوعاتی در باره هولوکاست گفت: «من هیچ‌وقت نگفته‌ام که اسرائیل باید با بمب اتمی محو شود». بعد از این مصاحبه، شما نمی‌دانید چند خبرنگار و روزنامه‌نگار امریکایی که مخالف سیاست‌های امریکا هستند، به نقل از ایشان این را گفتند که ایشان هرگز نگفته بمب اتم، چرا این دروغ را می‌گویید. این حرف امام‌خمینی بود در 28 سال پیش. ایشان این همه مشاور دارد، در این وزارت امور خارجه با این عرض و طول یک نفر پیدا نشده این حرف را به ایشان یادآوری کند؟ من سوالم این است، مشکلم همیشه در این مملکت این است.

چرا در مقابل بانک‌های ربوی همه سکوت کرده‌اند؟!

کدام سوال؟

این همه آدم توی این مملکت هست، یک نفر نمی‌تواند تشخیص بدهد که این بانک‌ها از دَم رَبَوی هستند؟ همه سکوت کرده‌اند. دیروز در رادیوی معارف ـ‌که رادیوی خیلی خوبی است و همیشه وقتی توی ماشین هستم، گوش می‌دهم‌ـ شنیدم در یکی از بخش‌های خبری با یک کسی راجع به اقتصاد اسلامی مصاحبه می‌کردند، گفت آقا وقتی بانک‌ها رَبَوی هستند، درباره اقتصاد اسلامی صحبت نکنید. امام گفت درست کنید، آقا گفت درست کنید، اساتید گفتند، خب درستش کنید دیگر. همه مثل اینکه یک‌جورهایی توی این قضیه نفعی دارند. پرسیدم: «چرا سایت‌ها نمی‌آیند از ما حمایت کنند؟ چرا روزنامه‌ها نمی‌آیند؟» دیدم کنار همه‌شان تبلیغ انواع و اقسام بانک‌هاست! گفتم عذر می‌خواهم خوب است ما را نکشتند که گفتیم همه بانک‌ها ربوی هستند. اینها پای کار نیامدند. می‌خواهم بگویم این چیزها را سر در نمی‌آورم که چرا این‌جوری است؟

حسن‌های فتنه88/کسانی که ولایت‌مدار نیستند، اصلا حزب‌الهی نیستند

فتنه 88 چند تا حسن داشت. یکی اینکه حوصله همه سر رفت. آنهایی که 30 سال شعار می‌دادند و در رأس قدرت بودند، یک‌کمی رفتند کنار. وقت همه را این همه مدت گرفتند. بحث ولایت به شکل جدی مطرح شد. ولایت‌مداری به شکل جدی مطرح و تفکیک شد. آنهایی که ولایت‌مدار نیستند، اصلاً حزب‌اللهی‌ نیستند.

مصاحبه با نادر طالب ‌زاده / بخش اول / رجانیوز / برنامه راز

نور بصیرت — Wed, 8 Feb 2012 19:30:51 GMT

مصاحبه با نادر طالب‌زاده/بخش اول

پیشنهاد مدیران صحبت کردن درباره فیلم‌های ترسناک هالیوود بود!/ باید برای انقلاب از خودمان بگذریم

از او درباره‌ی برنامه‌ی راز و مشکلاتش با صداوسیما پرسیدیم. از خیزش نیروهای جوان انقلابی در حوزه‌ی مستند، از مستندهای خودش و دغدغه‌‌هایی که دارد؛ و او صادقانه از سوالات بی جوابی گفت که حتی او را به دیدار خصوصی با رئیس جمهور کشانده است تا شاید جواب سوالاتش را بیابد. متن زیر بخش اول متن کامل گفت‎وگوی جذاب و حدوداً یک ساعته‌ی ما با نادر طالب زاده است:

شما در صدا و سیما جزو معدود کسانی هستید که بچه‌های حزب‌اللهی‌ برنامه شما را دوست دارند و جزو یکی دوتا برنامه‌هایی است که برای انقلاب تولید می‌شوند. مهمانانی هم که دعوت می‌کنید، جزو کسانی هستند که دعوت‌کردنشان سخت است؛ یا خودشان تمایلی به صحبت کردن در صدا و سیما ندارند، یا صدا و سیما چندان علاقه‌ای به دعوت از آنها ندارد. از اینجا شروع کنیم که ایده برنامه «راز» چگونه به ذهن شما رسید و می‌خواستید در این برنامه چه بکنید؟

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم. خدا را شکر. برنامه «راز» فکری بود که سال‌های سال ـ‌ فکر می‌کنم از همان اوایل پیروزی انقلاب‌ـ داشتم. فکر می‌کردم که تلویزیون نیاز به یک برنامه جامع دارد که به بهتر شدن کشور کمک کند، مسائل را به رخ بکشد و به رو بیاورد، از کارشناسان دعوت کند. انقلاب پر از مسئله است، چون ما از رژیم‌های گذشته وارث مسائل زیادی بودیم و با این تحولی که پیش آمد، خیلی چیزها باید درست می‌شد، هم به لحاظ سلامتی‌اش، هم به لحاظ رقابتش، هم به لحاظ انحرافاتی که پیش می‌آیند. هیچ جایی هم بهتر از تلویزیون برای تصحیح این انحرافات نیست و دلم می‌سوخت که می‌دیدم سال‌های سال این اتفاق نمی‌افتد. تلویزیون خیلی از اوقات به عنوان جعبه سرگرم‌کننده، یک حداقلی از خبر و تحلیل خبر را هم به شما می‌دهد، آموزش‌هایی هم دارد که اینها همه خوب است، ولی به نظرم هیچ‌وقت مأموریت ویژه‌اش را انجام نداده است و وقتی دقت کردم دیدم اکثر مسئولین رده بالای آن به این موضوع اصلا فکر نکرده‌اند. اصل برنامه این بود و قرار بود به این موضوع بپردازد. البته به لحاظ تاریخی برنامه قرار بود وقت دیگری باشد. ما مخالفت کردیم و حاضر نشدیم این کار را بکنیم.

پیشنهاد مدیران تلویزیون صحبت کردن درباره فیلم‌های ترسناک هالیوود بود!

چه تاریخی؟

ماه رمضان دو سال پیش از من خواستند برنامه‌ای در ماه رمضان روی آنتن ببرم و در مورد سینمای هالیوود، به‌خصوص فیلم‌های ترسناک، صحبت کنم. من این را قبول نکردم، برای اینکه ساعت 11 تا 1 بعد از نصف شب ماه رمضان، صحبت کردن درباره فیلم‌های ترسناک را مناسب نمی‌دیدم و اگر این کار را می‌کردیم، گمانم شب اول قبر خیلی مشکل پیدا می‌کردیم! همین‌جوری به اندازه کافی مشکل داریم! به نظر من آن فکر اشتباهی بود و به انحراف بیشتر تلویزیون منجر می‌شد، ولی تلویزیون از این نوع طرح‌ها دوست دارد، لذا قبول نکردم و بعد از چندین بار رفتن و آمدن، پیشنهاد کردم برنامه‌ای را که خودم دوست دارم روی آنتن ‌ببرم، آنها هم پذیرفتند و برنامه «راز» تهیه شد.

همه فکر می‌کردند برنامه از همان هفته اول جلوتر نرود و اصلاً نمی‌دانستند منظور و هدف من در برنامه چیست. از شب اول تا شب هفتم باز هم متوجه نمی‌شدند قضیه از چه قرار است، چون موضوعات و تنوع آنها قبلاً الگویی نداشت، ولی شب دهم که رسید و مخاطب نشست و نگاه کرد، متوجه این حرف و این منظر شدند. «راز» هیچ شاهکاری نبود. چیزی بود که 30 سال به آن فکر کرده بودم. همیشه هم فکر می‌کردم کس دیگری باید این کار را بکند. همیشه به مدیران سازمان و مدیران تلویزیون پیشنهاد داده می‌شد که این کار را بکنند، اما هیچ‌کس این کار را نکرد، بنابراین سرانجام قرعه به اسم ما افتاد و اینی شد که شد.

در مورد دعوت از مهمان‌ها چالشی نداشتید؟ خیلی‌ها مدت‌ها بود به تلویزیون نیامده بودند و خیلی‌ها هم که اصلاً نیامده بودند.

نه، خیلی‌ها دوستان قدیمی ما بودند، دوستانی که من آنها را ستایش می‌کردم، دوستانی که خیلی به آنها اعتقاد داشتم، دوستانی که تأسف می‌خوردم چرا دیده نمی‌شوند؟ و آنها هم می‌دانستند که من چنین حسی دارم و وقتی دعوتشان کردم، آمدند. خیلی‌ها هم ماندند و دلم می‌خواست دعوت‌شان کنم که بیایند. فرصت نشد، ولی هنوز کسانی در لیست هستند، چه داخلی، چه خارجی. خارجی هم کسانی بودند، افرادی که صاحب‌نظر، نویسنده، صاحب رادیو و روزنامه در امریکا بودند، دیگر نرسیدیم، چون تلویزیون سیستم S.N.G نداشت که به‌روز کنیم و با کیفیت خوب ضبط شود و مردم ببینند. آن قسمتی که انجام نشده، شاید در ادامه اتفاق بیفتد.

می‌گفتند «راز» فوقش یک هفته می‌رود روی آنتن و بعد خراب می‌شود و جمعش می‌کنند!/اولین برنامه زنده تاریخ تلویزیون را من ساختم

اشاره کردید که رسانه نگران بود که برنامه بعد از چند جلسه قطع شود. چرا به شما با این سابقه روشن رسانه‌ای اعتماد نداشتند؟ در صدا و سیما اگر جوان بااستعدادی بخواهد برنامه انقلابی تولید کند، جایش کجاست؟ چرا به این مباحث، همیشه به این دیده نگاه می‌کنند که مخاطب ندارد؟

این جو ان‌شاءالله دارد عوض می‌شود. آن زمان کسی نمی‌گفت نمی‌شود. من در شایعات شنیدم که می‌گفتند فوقش یک هفته می‌رود روی آنتن و بعد خراب می‌شود و آن را جمع می‌کنند. چرا؟ چون نمی‌دانستند چه کار می‌خواهم بکنم. البته این را هم بگویم که سابقه «راز» به دو برنامه دیگری که داشتیم برمی‌گشت. شبکه 4 برنامه‌ای داشت به اسم «پشت‌پرده»‌ که در باره سینمای هالیوود و رسانه‌های امریکا بود. قبل از آن هم اولین برنامه زنده تلویزیون به نام «شباهنگام» را در شبکه 5 حدود 20 سال پیش روی آنتن بردیم که اولین برنامه زنده تلویزیونی و گفتگو‌‌محور بود و حول محور مسائل مختلف از سینما گرفته تا سیاست می‌چرخید. به این ترتیب 16 برنامه ساختم. کل آن برنامه گفتگو‌محور هم پیشنهاد خود من بود به رئیس آن وقت سازمان و ایشان هم پذیرفت. من 16 برنامه را تهیه کردم و بقیه را نرفتم. این رسید به برنامه «چراغ» در شبکه 3 و این شکل برنامه شروع شد. استدلال من هم این بود که همه تلویزیون‌های دنیا با برنامه‌های زنده گفتگو‌‌محور جلو می‌روند، هرچند جای ریسک هم داشته باشد، و بالاخره پذیرفته شد. شبکه 5 هم گذاشتند که شبکه محدود به تهران بود تا تست بزنند. پس چنین سابقه‌ای هم داشتم و می‌دانستم چنین برنامه‌ای یعنی چه، ولی اینکه خودم بنشینم و اداره کنم، اولین بار بود.

از ساعت پخش برنامه و شبکه‌‌ای که پخش می‌شود، راضی هستید؟ چون مخاطبان شما یک‌سری انتقاد دارند که سابقه این شبکه خیلی مناسب نیست.

شاید در ادامه بشود در شبکه دیگری هم برویم، ولی فرق نمی‌کند و فرمت همان است. ساعتش هم به ذهن می‌رسد که ساعتی است که مخاطب همه کارهایش را کرده و به‌طور جدی می‌نشیند که برنامه را ببیند، همان حول و حوش 11، 5/11 برای بهار و تابستان مناسب است، ولی برای پاییز و زمستان باید بشود 9، 5/9.

پس شما از ساعت و شبکه‌اش راضی هستید.

فکر می‌کنم جواب می‌دهد. البته زمان پخش باید (fix) شود، مثلاً روز پنجشنبه ساعت 11 . در این قضیه نوسان داشتیم.

فکر نمی‌کنید برنامه به نسبت ابتدایی که شروع شد افت کرده و مخاطب آن کمتر شده است؟

نه، در ماه رمضان که شروع کردیم، 30 تا برنامه رفتیم، بعد در ادامه‌اش در یک سالی که رفتیم، دنبال مسائل مختلف را گرفتیم که رسیدیم به ماه رمضان امسال. برای من مهم نیست افت کند. البته آمار که گرفتیم، مردم فقط نمی‌دانستند چه ساعتی پخش می‌شود. در ماه رمضان گذشته، 4، 5 محور را دنبال کردیم که کسی دنبالشان نرفته بود. نکته مهم برای ما عنوان کردن این مسائل بود: تصرف زمین و زمین‌خواری کم مسئله‌ای نیست یا بحث قوه قضاییه و پرونده‌های میلیونی. مردم با قوه قضاییه و انجام ندادن حدّ اسلامی مشکل داشتند. یا بعضی از پرونده‌های کاملاً خاص.

طرح ماجرای (Nomex Delta TA)/ کدام برنامه تلویزیونی به چنین موضوعی می‌پردازد؟

یک خانم امریکایی را که در یک روزنامه لبنانی نویسنده است، آوردیم که پدرش در کارخانه‌ای در پنسیلوانیا ـ‌به قول این خانم‌ـ شهید شده بود، کارخانه‌ای که مخفیانه، مواد بمب اتمی برای اسرائیل درست می‌کرد، یعنی اورانیوم غنی‌شده، و کارخانه را بستند و چند هزار نفر مردند. یکی از آنها پدر این خانم بود و خودش هم ویروسی بود. این خانم را در برنامه آوردیم و درباره کل ماجرای (Nomex Delta TA) صحبت کرد. بسیار موضوع خاصی بود. از کجا می‌خواهید چنین سوژه‌ای پیدا کنید. کدام برنامه تلویزیونی به چنین موضوعی می‌پردازد؟ تا به حال کدام پرداخته؟

برای من مهم نیست که مخاطب باشد، نباشد. حرفی را می‌زنم که باید زده شود. شماها باید در رسانه‌ها به این موضوعات می‌پرداختید. از من می‌پرسیدند (‌Nomex) چیست؟ برای سایت‌ها مهم نبود که (Nomex) چیست. برای‌شان مهم نبود که اسرائیلی‌ها کارخانه‌ای را در امریکا احداث کرده بودند که اورانیوم غنی‌شده تولید می‌کرد و نزدیک به 10 سال مواد اولیه برای بمب اتمی را برای اسرائیل درست می‌کرد. هیچ سایتی این موضوع را دنبال نکرد.

یا مثلاً در بحث اقتصاد‌ی، اولین جایی بودیم که گفتیم بانک‌های ما رَبَوی هستند، ولی من ندیدم هیچ روزنامه‌ای، مجله‌ای و سایتی بعد از ما قضیه را پیگیری کند تا وقتی که این فاجعه 3000 میلیارد تومان پیش آمد. بنابراین یک ایرادی هم از شماها بگیرم. شماها هم کم‌‌کاری می‌کنید. من یک فضایی را باز می‌کنم، شماها دنبالش را بگیرید، چون من فقط یک بار (Nomex) را می‌روم. بعد هم خودم قضیه را دست‌کم می‌گیرم و دست‌کم صحبت می‌کنم، به قول امریکایی‌ها (Low Key) حرف می‌زنم، یعنی نامحسوس، خیلی گنده‌اش نمی‌کنم. بحث زمین‌خواری را توی بوق نمی‌کنم که همه حساس بشوند، ولی اسم آقازاده‌ها را می‌آوریم، حسن عباسی را می‌آوریم که بگوید صحبت امام چه شد؟ سهم من از زمین کو؟ همه اینها را گفته‌ایم. کدام برنامه اینها را می‌گوید؟ یک خوبی هم از تلویزیون بگویم. مدیریت تلویزیون هیچ‌وقت از من انتقاد نکرد و نگفت این حرف‌ها را نگو. هیچ‌وقت توی گوش من گوشی نبود و اگر گوشی را می‌گذاشتند، برمی‌داشتم. کسی به من نمی‌گفت چه بگو. سی و چند سال در این رشته زحمت کشیده‌ام و می‌دانم مردم چه چیزهایی را باید بشنوند، مسئولین چه باید بشنوند. این هم یک حسن تلویزیون بود. حتی در بعضی از برنامه‌ها مستقیماً علیه تلویزیون نقد صورت گرفت. برنامه آقای جلیلی این‌جور بود. برنامه دوم آن را هم رفتیم و باز هم آنها مستقیماً به من اعتراض نکردند. به جاهای دیگر اعتراض می‌کردند که چرا علیه تلویزیون این‌قدر تند رفتید، ولی به خود من چیزی نمی‌گفتند و هیچ‌وقت جلوی برنامه مرا نگرفتند. این یک خبر خوب بود برای من که می‌توانستم کارم را بکنم.

ساخت مستند با شهید آوینی درباره فروپاشی امریکا

انتقادی که می‌شود این است که دغدغه‌های نادر طالب‌زاده و کلیدواژه‌هایی که دارد، خیلی خاص است، مثل همین موضوع (Nomex)، می‌گویند با شناختی که از جامعه غربی دارد، چنین چیزهایی را پیدا می‌کند و در این زمینه‌ها دغدغه دارد. این از کجا می‌آید؟ از روابطی که می‌توانید در کشورهای خارجی داشته باشید؟

نه، این به‌طور غریزی در من هست. خاطراتی هست که یک وقتی باید حوصله‌اش را داشته باشم و بگویم که قبل از پیروزی انقلاب چه کردیم، بعد باید چه کار می‌کردیم. لازم نیست انسان نابغه باشد تا بفهمد چه کار باید بکند، فقط کافی است رصد کند، مطالب را بخواند، مشاهده کند و ببیند جایگاه انقلاب اسلامی کجاست؟ انقلاب اسلامی، خودش یک فضای الهام‌بخشی دارد و به انسان می‌گوید که چه کار باید بکند. من هم چون حوزه‌ام رسانه است و اکثراً به وسیله مجله و روزنامه و امروز هم سایت‌ها اطلاع دارم که آنها چه می‌گویند. پیدا کردن بعضی از سایت‌ها و مطالب، کار شما نیست و من باید به شما بگویم کجاست تا بروید و دنبال کنید، چون این کار من است و من می‌دانم، درست مثل خیلی چیزها که شما می‌دانید و من نمی‌دانم، چون حوزه من نیست. رصد است. از اول انقلاب تا حالا هم همین‌طوری بوده، یعنی همیشه این توفیق را داشته‌ام که بسیاری از مسائل را قبل از وقوعش بفهمم. مثلاً 24 سال قبل از فروپاشی اقتصاد‌ی امریکا، با شهید آوینی مجموعه‌ای ساختیم به اسم «ساعت 25» که در آنجا در 10 قسمت، به‌طور دقیق درباره فروپاشی نظام امریکا صحبت کردیم. الان یک حرف‌هایی می‌زنم که قبلاً به آنها فکر نمی‌کردم و سعی می‌کنم حرف‌های قبلی را تکرار نکنم و برویم در یک فضای جدید. الان چه باید بگوییم. بحث مجلس که ممکن است بروم، ممکن است نروم، به خاطر این است که فضای جدیدی ایجاد شود. یک کارهایی باید در مجلس می‌شد که نشد، یک بحث‌هایی باید مطرح می‌شد که نشده.

فکر می‌کنید کار در مدیوم (Medium) تلویزیون دیگر کافی نیست؟

تلویزیون خیلی مهم است. به هر صورت در هر مقطعی انسان موظف است برای تحقیر کردن و تضعیف کردن رقیب، عملی را انجام بدهد. علما می‌گویند شیطان، استکبار و صهیونیسم و هرچه که اسمش است، رقابت شدیدی در اینجا هست و کار ما هم رصد و اعلام رصد است و (Medium) تلویزیون هم برای این کار خیلی خوب است.

فردی به اسم گارت پورتر (Garret Porter) را می‌خواستیم در برنامه «راز» بیاوریم، یک برنامه رادیویی داشت که ضبط شده و چند روز پیش گوش کردم و مقاله‌ای هم نوشته که باید برای مردم ایران اعلام می‌شد و من چون هنوز آنتن ندارم، نمی‌توانم بگویم. کل مصاحبه را می‌توانستم در برنامه‌ام بیاورم. می‌گوید تمام ماجرای تنگه هزمر و درگیری ایران و تحریم و بانک مرکزی، طرح اسرائیل بود که می‌خواست ایران را به جنگ بکشاند. می‌دانست بانک مرکزی تحریم شود، ایران دیگر مرکز درآمدی نخواهد داشت و نمی‌تواند نفت را به پول تبدیل کند کار می‌کشد به عصبیت ایران، همان کاری که کردیم و تنگه هرمز را به‌حق هم بستیم و اعلام کردیم که می‌توانیم، کار به آنجا می‌کشد و احتمال وقوع جنگ خیلی بالا می‌رود. الان اسرائیل ده سال است که دنبال جنگ است. این حرف را پورتر بگوید بهتر از آن است که من و شما بگوییم. چه کسی می‌خواهد این را اعلام کند؟ باید برنامه‌ای مثل «راز» این کار را بکند. بهترین فرمول هم این است که با خود گارت پورتر مصاحبه کنید و مثلاً بگوییم بینندگان عزیز! برنامه بعدی مصاحبه با گارت پورتر است که دیروز ضبط کردیم و سوابق و کتاب‌ها و مقالاتش را هم معرفی کنیم و بگوییم در این سایت هم می‌توانید مقالات او را بخوانید و حالا می‌رویم سراغ آقای گارت پورتر. آیا خبر به شما چنین امکانی را می‌دهد؟ نه! هیچ شبکه‌ای به شما چنین امکانی را می‌دهد؟ نه، ولی حق شما هست که بدانید که یک گارت پورتری هست که دارد همان حرفی را می‌زند که ما می‌زنیم که دشمن اصلی اسرائیل است، فتنه، اسرائیل است. این کار ماست و همیشه هم سعی می‌کنم چیزی را بگویم که تکراری نباشد. هم خودم را تکرار نکنم و هم کس دیگری را. هیچ کار شاقّی هم نکردیم. هیچ‌یک از کارهایی که کرده‌ام، شاهکار نیست، تکلیف است، وظیفه است. شما هم اینها را می‌خواندید و گوش می‌کردید، همین کار را می‌کردید.

مدیریت تلویزیون هیچ‌وقت به سراغ من نیامد که آقا! بیا ده تا مثل خودت را درست کن

چرا این فقط در یک تک برنامه «راز» است و کسانی که دغدغه بین‌المللی دارند، خیلی کم هستند و کسانی نیستند که بگردند و حرف‌هایی را که راجع به ایران زده می‌شود، چنین حرف‌ها و کدهایی را، پیدا کنند و اصلاً بخواهند در فضای نقد بین‌الملل فکر کنند. یعنی اگر بخواهند برنامه‌شان خیلی پرمخاطب باشد، فوقش می‌روند به سراغ نقدهای داخلی.البته آنهم باید باشد، ولی چرا این‌قدر برنامه‌سازی که به خودش جرئت بدهد مثلاً امریکا را نقد کند، کم داریم؟

هستند، باید تربیتشان کنیم. آدم‌ها هستند. دور و بر خود من افراد کم نیستند. افرادی که زبان انگلیسی یا زبان‌های دیگر را خوب می‌دانند، هستند و باید آنها را تربیت کنیم. ما باید یک‌مقداری به آموزش بپردازیم، باید تیپ‌هایی را تکثیر کنیم. خود من از اول انقلاب، هم فیلم جبهه‌ای ساخته بودم، هم کار بین‌المللی مستند کرده بودم، ولی مدیریت تلویزیون هیچ‌وقت به سراغ من نیامد که آقا! بیا ده تا مثل خودت را درست کن.

اولین کار من برای تلویزیون ایران زمان گروگانگیری بود و همکلاسی‌هایم در دانشگاه، در آمریکا برایم مصاحبه گرفتند. من با خبرنگاران امریکایی در تهران مصاحبه کردم و گفتم اینکه شما از سفارت امریکا نشان می‌دهید، واقعیت در ایران این‌جور نیست. مردم امریکا را تهییج می‌کنید که می‌خواهند اینها را محاکمه و تیرباران کنند. چرا این‌جوری صحبت می‌کنید؟ از نظر ما اینها جاسوسی کرده‌اند و باید محاکمه شوند. شما یک‌جوری وانمود می‌کنید انگار که هر روز داریم اینها را شکنجه می‌کنیم، این‌طور نیست، صحیح و سالم نشسته‌اند، بروید با آنها مصاحبه کنید. چرا انقلاب اسلامی را این‌طور جلوه می‌دهید. انقلاب اسلامی حق دارد. کشور شما در سال 1953 آمد و در ایران کودتا کرد و همه چیز را 50 سال به عقب برگرداند. حق داریم که یقه شما را بگیریم و 50 نفرتان را زندانی کنیم. این در مصاحبه‌ها بود و بعد فیلم به اسم «واقعیت» پخش شد. صحنه‌های مختلفی از نیوجرسی و نیویورک و جاهای دیگر امریکا داشت. بچه‌هایی که آنجا فیلم گرفته بودند، شاهکار کرده بودند، خیلی صحنه‌های قشنگی داشت.

بازخوردش چگونه بود؟

خیلی عالی بود. اولین فیلم ژورنالیستی تلویزیون در سال 58 یا 59 بود. تا آن موقع چنین چیزی ندیده بودند. اغلب فیلمبرداری‌هایش در امریکا بود. اشتباهی که کردم، خودم جلوی دوربین نرفتم که توضیح بدهم چه هست و چه نیست. در آمریکا هم که من نبودم و همکلاسی‌هایم بودند، ولی همان موقع تلویزیون این را دید. خبر یک تکه از آن را دائماً پخش می‌کرد. از اکثر آدم‌هایی که همسن من هستند بپرسید، آن صحنه یادشان هست.

اولین علامت‌های جنگ نرم بعد از تسخیر لانه جاسوسی

عکس امام‌خمینی در تمام اتوبان‌های امریکا؛ که اگر می‌خواهید با این مرد بجنگید با سرعت کمتر برانید و در مصرف بنزین صرفه‌جویی کنید. همه اتوبان‌های امریکا پر بود. یکی از آنهایی که فیلمبرداری کرده بود، آقای سالوادور روسیلیو در مانهاتان یکی از آن پوسترها را داشت که به اندازه مساحت کل اینجاست و زیر آن پوستر با پیرمردی که مبتکر پوستر بود، مصاحبه کرده بود. اولین علامت جنگ نرم. من آن موقع 27 سال داشتم، نه تحصیلکرده بودم و نه دکترا داشتم و نه پول. هیچی نداشتم، اما همان غریزه کمکم کرد.

آن موقع مدیریت تلویزیون و ارشاد می‌دانستند من دارم چنین کاری می‌کنم. باید می‌گفتند فلانی تو هیچ کار دیگری نکن. بیا ده نفر دیگر را آموزش بده. بچه‌ها خیلی‌هایشان از من بهترند، ولی تکثیر نشد. هدفم این بود که به آنها درس بدهیم و آنها توپ را بردارند و بروند جلو. به نظر من در حوزه بین‌الملل هم این مشکل هست. من همان موقع ضعف رسانه‌ای را فهمیدم. الان بعد از 30 سال می‌بینم که دانشگاه‌ها هم چیزی بیرون نمی‌دهند و خودمان مجبور شدیم یک‌سری اساتید را جمع کنیم و درس بدهیم. بعد از 30 سال باز هم این کار را نمی‌کنند.

باید برای انقلاب از خودمان بگذریم

اشاره کردید که خوشبختانه تلویزیون تا به حال به خاطر برنامه «راز» با شما دچار چالشی نشده. فکر نمی‌کنید این حداقل انتظار است؟ ما هر روز شاهد تقدیر از برنامه‌ها و سریال‌های بی‌محتوا هستیم. چرا نباید به برنامه «راز» ساعت و شبکه بهتری داده شود؟ چرا تا به حال از این برنامه تقدیر نشده است؟

این را باید از تلویزیون بپرسید. برای من فرق نمی‌کند جایزه بدهد یا ندهند، تشویق بکنند یا نکنند. ما کار خودمان را انجام می‌دهیم. آن‌قدر موهایمان سفید شده که این برایمان مهم نیست. همین دو روز پیش رئیس سازمان از من پرسید: «چرا برنامه‌تان پخش نمی‌شود؟ چرا ادامه نمی‌دهید؟» گفتم: «علت این بود که می‌خواستیم بعد از ماه مبارک دو سه ماهی به خودمان استراحت بدهیم و طول کشید. سفر داشتیم، داریم موضوع جمع می‌کنیم». ایشان گفت: «برنامه هفتگی که قاعدتاً نباید این‌قدر فشار داشته باشد». بعد هم تأکید کرد که ما هیچ‌وقت در برنامه شما دخالت نکردیم. حتی بعضی از آنها به مذاق ما خوش نیامد، اما باز هم دخالت نکردیم. این حرف درست است. قسمت‌های دیگر سازمان که موظف به تشویق گروه‌هایی هستند که دارند کار می‌کنندـ ‌من یکی که کار نمی‌کنم، یک گروه دارد کار می‌کند‌ـ آنها کار خودشان را انجام ندادند. به نظرم اشتباهی تشویق می‌کنند. آنجایی که نباید تشویق کنند، تشویق می‌کنند، آنهایی را که باید تشویق کنند، بایکوت می‌کنند.

به نظرم برای انقلاب باید از خودمان بگذریم. باید اهداف بالاتر را ببینیم. هدف غایی را باید ببینیم و این کارها یک‌خرده... یعنی آدم را خوشحال نمی‌کند که چنین اتفاقاتی پیش می‌آیند، ولی برای شخص خود من فرقی نمی‌کند. تا وقتی که بتوانیم حرفمان را بزنیم و فرصت باشد و مدیریت نهایی آنجا متوجه باشد، کارمان را انجام می‌دهیم. در چند ماه اخیر، من خودم ادامه ندادم، برخلاف تصور اینکه فکر کردند جلوی برنامه را گرفته‌اند، ولی این‌جور نبود.

ماجرای ساخت مستند«مهمان کلمبیا»/ اکثر کسانی که علیه احمدی‌نژاد جو نفرت درست کرده بودند، همه اسرائیلی بودند

شما غیر از مستندی که در باره لانه جاسوسی ساختید و اولین مستند شما بود و به آن اشاره کردید، مستندهای دیگری هم ساختید که مشترکات زیادی با هم دارند، مثل مستند دانشگاه کلمبیا. در بسیاری از اینها باز همان نگاه بین‌المللی هست. چرا به نظرتان جالب آمد که در باره حضور رئیس‌جمهور در دانشگاه کلمبیا مستند بسازید و چه تأثیراتی داشت که به نظر شما ارزش داشت که ثبت و ضبط شود؟

بالینجر (Bollinger) کسی نبود که بیاید به رئیس‌جمهور ما اهانت کند، شخصیت فرهنگی نبود. یک استاد ساده دانشگاه کلمبیا این‌قدر عقلش می‌رسید که شما رئیس‌جمهور کشوری را دعوت کردید که به دانشگاه شما بیاید و یک هفته مهمان سازمان ملل هست، نباید به او توهین کند. اول خواستم بگویم که سطح عقل این آدم در چه حد است و صهیونیسم چقدر عقل را تحقیر و مهار می‌کند که اهداف خودش را انجام بدهد. می‌خواستم این حرف را بزنم، به همین جهت با افرادی که در خیابان‌های دو طرف دانشگاه کلمبیا بودند، مصاحبه کردیم. البته من مصاحبه نکردم (Y-Tube) مصاحبه کرده بود.

اکثر کسانی که علیه احمدی‌نژاد جو نفرت درست کرده بودند، همه اسرائیلی بودند. در (Y-Tube) خودشان می‌گویند که من فلانی هستم از اسرائیل، من اسرائیلی‌ـ‌امریکایی هستم یا می‌گویند کاهن ... هستم. ما حزب صهیونیستی فلان هستیم. اینها را در مستند آورده‌ام. تمام جوسازی‌های اطراف دانشگاه کلمبیا را نشان دادیم. کاش بیشتر به رخ می‌کشیدند که آن تجمعی که وسط دانشگاه کلمبیا بود که من در 4 سالی که آنجا درس خواندم، هرگز ندیدم بیشتر از 100 نفر آنجا جمع بشوند، کل آن سطح که اندازه یک میدان فوتبال بود، جمع شده‌ بودند، آن هم در دانشگاهی که باید کارت نشان می‌دادی تا اجازه ورود به تو بدهند، گوش تا گوش از جمعیت پر بود، اما هیچ خبرگزاری‌ای این را نشان نداد. همه بیرون جمع شده بودند تا با یک (Video Screen) حرف‌های احمدی‌نژاد را بشنوند.

تنها کسی را که هیچ‌گاه با تیم رئیس‌جمهور به آمریکا نبرده‌اند من هستم!

ما خبرنگار داشتیم؟

داشتیم، ولی ما هم کار نکردیم. سال پیش هم که می‌رفتند، باز مرا نبردند. آن فیلمی هم که دیدید، من نبودم. سال پیش خودم فیلم می‌ساختم. فضایی پیش آمده بود و ضبط کرده بودم و از یکی از دوستان که فیلمبرداری کرده بود، گرفتم و با هم مونتاژ کردم. اینها هر سال که می‌خواهند یک هواپیما ببرند به امریکا، تنها کسی را که نمی‌برند من هستم. منی که آنجا دانشگاه رفته‌ام، درس خوانده‌ام، فامیل دارم و لازم نیست بروم هتل، بلدم که اینها چه می‌گویند، اساتید را می‌شناسم، این همه سابقه رسانه دارم، ترفندهایشان را می‌شناسم، ولی مرا نمی‌برند. این را هم باید زیرکانه بپرسیم که تشریفات ریاست جمهوری‌ یا حوزه‌های داخل ریاست جمهوری، چرا کسی را که می‌تواند کاری بکند، نمی‌برند؟

آن کاری که ما کردیم به اسم «مهمان کلمبیا» که چندین بار صدا و سیما پخش کرد و برای حیثیت و آبروی رئیس‌جمهور ساخته شده بود. ایشان در دانشگاه کلمبیا، حرف بدی نزد. جوسازی صهیونیست‌ها سنگین بود، ولی آخر هم به نفع ما تمام شد. آن فیلم را که همه دیدند. اصلاً به سفارش دفتر رئیس‌جمهور ساخته شده بود. چرا بعد از آن سه سال رفتند سفر، ولی ما را نبردند؟ ولی جوان‌های 22، 23 ساله را که تازه در رشته ادبیات انگلیسی لیسانس گرفته‌اند، برده‌اند.

خودتان جوابی ندارید؟

نه عقلم نمی‌رسد. اینها همان جایی است که من دیگر عقلم نمی‌رسد. باید بنشینیم نماز شب بیشتر بخوانیم که بفهمیم قضیه چیست! یعنی اگر نتانیاهو می‌نشست طراحی می‌کرد، بهتر از این نمی‌شد.

حالا اینجا انتقاد این است که چرا این جوان‌های بی‌تجربه را برده‌اند. ولی ما خبرنگارهایی را هم داریم که باتجربه‌اند، اما موقعیت‌های بسیار حساس را در کشورهای خارجی از دست می‌دهند، یعنی یک خبرنگار خوبی هم که داشتیم و رفت آنجا و خوب عمل کرد، سریع اخراجش کردند. چرا خبرنگاران خارجی نمی‌توانند این چیزها را نشان بدهند؟

به فارسی نیست، به انگلیسی کار کرده‌اند. خبر ما نتوانسته به فارسی این کار را انجام بدهد.

ادامه دارد...

برنامه راز مصاحبه ی نادر طالب زاده با خانم کریستین دیلی یکی از قربان...

نور بصیرت — Wed, 31 Aug 2011 06:48:12 GMT

اقدام مثال زدنی و در خورتحسین برنامه ی راز در شب روز قدس

مصاحبه ی زنده ی نادر طالب زاده با خانم کریستین دیلی یکی از قربانیان جنایت صهیونیستها در نومِک پنسیلوانیای آمریکا

"عماریون"- سرکار خانم کریستین دیلی خبرنگار محترم آمریکایی روزنامه ی دیلی استار لبنان پنج شنبه شب (شب روز قدس) با حضور در استودیوی پخش زنده ی سیمای جمهوری اسلامی ایران به مصاحبه با آقای نادر طالب زاده مجری برنامه ی راز پرداخت.

هجدهمین برنامه از سری جدید راز افشاگری بسیار مهم خانم دیلی از جنایت وحشت آفرین صهیونیست های اسرائیلی در عمق روستاهای ایالت پنسیلوانیای آمریکا در راستای راه اندازی کارخانجات موسوم به (نومِک NUMEC) (از اواخر دهه ی 1960 میلادی تا پایان دهه ی 1990) جهت تأمین مواد رادیواکتیو برای تولید سلاحهای اتمی در تأسیسات دیمونا (در عمق فلسطین اشغالی) بوده است.

تقارن این برنامه ی راز که برای نخستین بار در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران از زبان یک قربانی آمریکایی به افشای این جنایت سانسور شده در رسانه های آمریکا میپرداخت با شب روز قدس جذابیت بیشتری به برنامه داده و هوشیاری دست اندر کاران این برنامه ی وزین را بسیار زیباتر به نمایش گذاشت.

جنایت پروژه ی شیطانی اسرائیلی ها در نومِک آپولو، هزاران قربانی مظلوم و مستضعف آمریکایی کشته شده یا در انتظار مرگ در عمق جنگلهای پنسیلوانیا داشته است که در نوع خود می توان یادآور و قابل قیاس باضایعات ناشی از تشعشعات رادیو اکتیویته ی سانحه ی چرنوبیل باشد.

خانم دیلی ضمن بیان روایت قربانیان خانواده ی خود ، با مرور مستندات موجود در مآخذ معتبر دستگاههای رسمی نظام ایالات متحده ی آمریکا مواردی را عنوان نمود از جمله اینکه :

* فعالیتهایکارخانجات نومِک ، با هدایت و حمایت سران جنایتکار رژیم
اشغالگر فلسطین و همدستانشان در میان صهیونیست های آمریکایی ، با هدف
سرقت حداقل 337 کیلوگرم محصولات اتمی آن صورت می پذیرفت که برآورد می شود برای تولید دهها کلاهک هسته ای کافی بوده است.

*اضطرار اسرائیلی ها ( و شبکه ی همدستانشان در آمریکا ) جهت تهیه وتأمین
مواد رادیواکتیو فوق ( آنهم با استفاده از تکنولوژی های پیشرفته ی موجود در دو کارخانه ی نومِک و چندین فقره سرقت محصولات آن به مقصد اسرائیل)
تا کنون هزاران قربانی از مردم مستضعف آمریکایی (کشاورزان و دامداران و
دیگر سکنه روستاهای اطراف دو کارخانه ی نومِک )در شهرستان پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا گرفته است. بیش از 600 کشته ی رسمی مبتلا شده به انواع سرطان های گوناگون ناشی از تشعشعات نومِک و 2000 مصدوم منتظر مرگ در داخل خاک آمریکا در این پرونده وجود دارد.

* بقایای لوازم و آلات نقّاله ی سرقت های کارخانجات نومِک توسط اسرائیلی
ها در زمینی به نام شالولند(ShalloLand) در دل روستای آپولو در پنسیلوانیا دفن گردیدکه خود این تدفین زباله های آلوده ی هسته ای ؛ آب رودخانه ، هوای منطقه ، معادن زغال سنگ و صدها هزار تُن خاک و هزاران مستضعف ساکن در منطقه را همچنان در تشعشع خود آلوده دارد و همچنان قربانی میگیرد.

لازم به یادآوری است که روال تاریخی و غیرقابل انکار صهیونیستها در سرقت تسلیحات از خاک آمریکا شکستن قوانین گمرکی با جاسازی سلاح ها و مواد مرگبار در داخل محصولات غول پیکر غیر نظامی بوده است،امّا در این پرونده به دلایل بسیار روشن ناشی از ماهیت جنایت آمیز سیاست اسرائیلیها ، "رافی ایتان" و تیم جاسوسان آدمکش تحت امرش حتی این ظاهرسازی ها را نیز انجام نداده و با خفه نمودن هر صدای هشداری در CIA ، FBI ، AEC و NRC با کامیونت هایی به فرودگاه و بندر حمل شده اند و در تمامی این مسیر ها به آلوده سازی زیست محیطی پرداخته اند. (جالب است که "رافِی ایتان" بعدها به عنوان وزیر مسئولیت امور محیط زیست در اسرائیل را عهده دار گردید!)

اجبار و ناگزیری روسای جمهور آمریکا در سرّی نگاهداشتن این فاجعه ی دردناک انسانی و تخصیص بودجه های سرّی جهت مسکوت نگهداشتن پرونده های شکایت قربانیان و خانواده هاشان و فراری دادن مسببین اساسی این جنایت نشان از ضعف اساسی صهیونیستها در مواجهه با تبعات این پرونده است.

همچنین سرکار خانم کریستین دیلی به نقد تأثیرات صهیونیستها در فضای رسانه ای آمریکا پرداخته و موارد دوگانگی این فضا در برخورد با مفاهیمی نظیر تروریسم اسرائیلی و جنایات صهیونیست ها را برشمرد.

نظر به اهمیت موضوع مطرح شده ی فوق از یک سو و نیز اینکه پدر و مادر خود خانم دیلی از قربانیان جنایت صهیونیست ها در آپولوی پنسیلوانیا بوده اند؛ به نظر می آید دست اندر کاران فرهنگی و رسانه ای کشورمان از جمله مسئولان رسانه ی ملی و بویژه آقای مهندس ضرغامی باید به تقدیر جدی از عوامل این برنامه بپردازند.

نادر طالب زاده : هالیوود کاملا یهودی است - دانلود صوتی و تصویری

نور بصیرت — Thu, 25 Aug 2011 13:33:34 GMT

آقای نادر طالب زاده در برنامه نیمروز : <<هالیوود کاملا یهودی است…>>

1.86 مگابایت ۳gp.

دانلود کلیپ تصویری مستقیم

+ صدای این برنامه را از اینجا دانلود کنید

توصیه می کنم حتماْ حتماً ببینید ... !!!

نور بصیرت — Wed, 10 Aug 2011 16:33:56 GMT

ده ها پست جدید بسیار بسیار زیبا و دیدنی

دانلود مستند؛ فیلم؛ کلیپ و سخنرانی

مجموعه ای که نظیرش را نخواهید یافت

توصیه میکنم حتماً اینجا کلیک کنید و ببینید

بخش «آب در سایه» مستندساعت ۲۵ + دانلود با ۳ کیفیت

نور بصیرت — Sat, 28 May 2011 18:33:47 GMT

نام ساعت 25 را مرتضى [آوینی] انتخاب کرد، یک روز داخل اتاق او بودیم گفت اسم این مجموعه را مى گذاریم ساعت 25، من تا آن زمان اصلا نام ساعت 25 را نشنیده بودم، اسم خیلى مناسبى بود، چون بحث، بحث آخرالزمان بود، منظور ساعتى وراى ساعت تقویمى و 24 ساعت معمول، و من این نام را قبول کردم.

اخیرا نادر طالب زاده درمصاحبه ای با اشاره به آثاری که درباره آمریکا ساخته شده تاکید کرد که آمریکایی ها تنها به خاطر آثارش به او اجازه سفر به آمریکا به همراه رئیس جمهور را نداده اند.یکی از ابن مستندها،مستند ساعت 25 است که نادر طالب زاده درباره آن می گوید: «سال 69 سفرى به آمریکا رفتم، دیدم چقدر گداها در خیابان زیاد شده، در بازگشت ‏با موافقت‏حوزه هنرى به آمریکا رفتم و حدود سه ماه درباره فقر در آمریکا تصویر بردارى کردم. اینجا بود که شهید آوینى به کمک من آمد. حتى قبل از رفتن هم چند جلسه باایشان داشتم، خیلى مرا تشویق کرد و پیشنهادهایى داد و حجم اعظم کار را براى تدوین به آقای فارسی سپرد ...». قسمت آخر این مستند که با نام «آبی در سیاهی» درباره موج اسلام گرایی در آمریکاست تقدیم کاربران می شود.

دانلود بخش «آب در سایه» مستندساعت 25 با کیفیت 56kbps و با اندازه 3.4مگابایت

دانلود بخش «آب در سایه» مستندساعت 25 با کیفیت 100kbps و با اندازه 10.4مگابایت

دانلود بخش «آب در سایه» مستندساعت 25 با کیفیت 256kbps و با اندازه 23.4مگابایت

نادر طالب زاده - مراسم هجدهمین سالگرد شهادت سید مرتضی آوینی

نور بصیرت — Sat, 28 May 2011 11:55:10 GMT

گزارش تصویری از مراسم هجدهمین سالگرد شهادت سید مرتضی آوینی

پس از پخش بخش هایی از مستند خنجر و شقایق در میز گردی که به همراه نادر طالب زاده و سعید قاسمی واجرای حسین محمودیان صورت گرفت به تحلیل وبازخوانی خاطراتی از این مستند پرداخته شد و ضرورت های شناخت دغدغه های هنری شهید آوینی مورد بررسی قرار گرفت که در ذیل بخشهای از صحبتهای نادر طالب زاده و سعید قاسمی را خواهیم خواند.

طالب زاده در مورد مستند خنجر و شقایق و متن و صدای سید شهید مرتضی آوینی که ...

طالب زاده در مورد مستند خنجر و شقایق و متن و صدای سید شهید مرتضی آوینی که بر روی مستند قرار نگرفت این گونه اظهار داشتند:که برای سالروز اول جنگ بوسنی و هرز گوین چهار قسمت را آماده کرده بودیم که بنا بود در چهار شب متوالی مستند پخش شود که در هر قسمت شهید سید مرتضی اوینی نریشن های آنرا گفته بود که این قسمتها را حذف کرده بودند که این اقدام صدا وسیما با وجود مخالفتهای مطبوعاتی روبرو شد. که البته این اقدام صداوسیما وتقابل رسانه ای سبب خیری شد که این مستند در سطح وسیع تکثیر شد ودر دانشگاه هاتکثیر شد و هم توجه مسولین بالاتر را جلب کرد ومنجر به این شد که تغییر و تحول کلی در صدا وسیما آن موقع به وجود آمد.

در پاسخ سوال دیگری که از سوی مجری برنامه حسین محمودیان در مورد این که آوینی ای که در همه عرصه ها حضور پیدا می کند که جایی در نوشتن قطع نامه راهپیمایی مشارکت می کند وجایی دیگرفیلم می سازد و یک جا تدوین گری می کند و.. کدام یک وجوه از شهید آوینی برای شما شناخته شد ه تر است؛ طالب زاده اظهار داشت که :آقای آوینی در یک بعد خلاصه نمی شد و منشوری از خیلی چیزها بود عرفان او ،هنر او ،حکمت او ،بسیجی بودن او که در هر لحظه ای جلوه ای می کرد که این حضورلحظه به لحظه او و اینکه همیشه حرف تازه ای برای گفتن داشت از او مثل یک دایره المعارف دائمی ساخته بود که می شد به اومراجعه کرد اگر مشکلی برایت پیش می آمد بدون اینکه به مرتضی درباره مشکلت چیزی بگویی مرتضی به تو مطلبی را می گفت که اون مشکلت را حل می کرد که این نشات گرفته از ان قلب حاضری بود که این فرد داشت و برای یک همچنین فردی فرقی نمی کرد که باید در این لحظه حالا قطع نامه بنویسیم ویاگروهی را دریک شرایط بحرانی به یک منطقه ای اعزام کنیم که این از وجوه مختلف این آدم بود که همیشه در حال انفجار بود و به همین خاطر بعد از شهادتش هم این انفجار واین تلالو همچنان ادامه دارد و دست هیچکدام از ما نیست که بتوانیم درمورد این شخص صحبت کنیم و هر بار به بعد جدیدی ازاین فرد می پردازیم.

در ادامه سعید قاسمی در پاسخ به این سوال با ابراز تسلیت وتبریک به مناسبت سالروز شهادت شهید آوینی و مهندس سعید یزدان پرست وشهید صیاد شیرازی بیان داشت که : مدل حرکتی سید مرتضی آوینی که در سنوات گذشته سعی شد که اورا فقط یک روشنفکری که زیاد هم سنخیتی با این موضوعات که ما سعی داریم به بسیج ملحق بکنیم ندارد مقطع تاریخی بود که متصل شد به جنگ که با بهانه اینکه سید مرتضی در مورد نیچه و وبر نوشته بود او را به نفع تفکر خود مصادره کنند اما آنچه که کاملا مشهود و عیان است شخصی که می توانست در عرصه های جنگ نظامی شرکت کند چرا یک همچنین شخصی دوربین را بر میدارد و مستند سازی در عرصه جنگ را انتخاب میکند.

وی در ادامه با اشاره به تعبیرمفام معظم رهبری که اظهار فرمودند که من مقید بودم که من این برنامه روایت فتح را که در طول جنگ طی 60 -70 قسمتی که ساخته شده بود را به صورت پیوسته ببینم زیرا که این برنامه صدای تپش قلب بچه های جنگ را به پشت جبهه ها منتقل می کرد افزود تمام تلاشهای این شهید برای این بود که او می‌دانست زمانی می رسد که همه برای یک فریم عکس و یک لحظه تصویر از جبهه و جنگ له‌له می‌زنند و حتی ممکن است که تاریخ را عده‌ای اشتباه بنویسند. برای همین او به ثبت تصویری جبهه و جنگ پرداخت؛ چرا که به خوبی می‌دانست در آینده عده‌ای به حرف امام (ره) گوش نمی‌دهند و برخلاف آن‌که امام گفته بود بخش‌هایی از زمین‌های سوخته‌ی جنگ را برای آیندگان نگه دارید، آنها گوش به این حرف ندادند.

قاسمی افزود: سید مرتضی حاضر نبود دروغ بگوید. الان فیلم‌سازها اگر بخواهند مستندی از آن روزها بسازند به بهانه‌ی نداشتن وقت کافی، به جای رفتن به مناطق عملیاتی، راهی شهرک سینمایی دفاع مقدس می‌شوند و در آنجا با فضاسازی سعی می‌کنند آن روزها را برای مخاطب تداعی کنند. اما سید زیر بار اینها نمی‌رفت. باید در منطقه‌ی عملیاتی و لوکیشن واقعی فیلم می‌گرفت. در خود قتلگاه.
وی ادامه داد: او دوربینش را همان‌جایی می‌کاشت که رزمندگان جانانه مقاومت کردند و شهید شدند تا حرف و حدیث آخرش را همانجا بزند. و حدث ما حدث... سید حاضر نبود دروغ بگوید. نمی‌دانم رمزش چیست اما صیاد هم قصد داشت که واقعیت عملیات ثامن‌الائمه را به تصویر بکشد که عمرش کفاف نداد. باید که عمر قرن‌هایی سر بیاید/ تا مثل یک آوینی دیگر بیاید.

این همرزم شهید اظهار داشت: فکر می‌کنم که روشنفکر واقعی کسی‌است که تا 20 سال آینده را ببیند. این روزهایی که بحث ولایت پذیری در فتنه خدشه دار شد، خیلی از کسانی که در فتنه ناباورانه فریب خوردند، رفیقان او بودند. فتنه‌ای که از بیرون طراحی شد اما مجریان داخلی در قصه‌ی فتنه خیلی مقصر بودند.
وی در ادامه با خطاب قرار دادن آن شهید گفت: چقدر خوب شد آقا سید مرتضی که نبودی ببینی! نمی‌توانم بگویم که چقدر خوب شد ندیدی، چون شهید شاهد، ناظر و حی است. اما خیلی سخت بود آقا سید مرتضی! رفقایی که تو با دیدن اولین زاویه‌های انحراف در آنها به ایشان نامه زدی، یکی یکی فریب خورند.

او با یادآوری برخی از آثار بهروز افخمی و محمد نوری‌زاد گفت: بعد از 20 سال دیدیم که فرزند صبحی با بودجه‌های میلیاردی ساخته شد که در آن هنرپیشه‌ی معلوم‌الحالی با شلوار جین نقش مادر امام را بازی می‌کند. چه کسانی از او پشتیبانی می‌کنند؟ کسانی که به نوعی به خود ما منتسب هستند. چگونه است که ما برای ساخت یک مستند چند میلیونی گیر می‌کنیم اما بودجه های میلیاردی در اختیار اینها قرار می‌گیرد. در اختیار چهل سرباز! چقدر خوب شد آقا سید مرتضی که نبودی! چقدر خوب شد!

قاسمی درباره ولایتمداری سید شهیدان اهل قلم گفت: یادت هست آقا سید مرتضی وقتی که بعد از رحلت امام(ره) در یک جمع خصوصی کسی گقت که هیچ کس دیگر امام نمی‌شود؟ یادت هست که یقه‌ی او را گرفتی؟ یادت هست که چقدر ناراحت شدی و اولین بار برای حمایت از ولایت آقا شمشیر کشیدی؟ و بعد از آن نامه‌ای نوشتی و در انتهای آن گفتی که "حضرت آقا! سر ما و فرمان شما" و با آن نامه اولین اظهار ارادت را به آقا کردی؟

وی در ادامه خطاب به شهید آوینی گفت: آقا سید! شما جنگ نرم را خوب می‌فهمیدی و می‌شناختی! یادت هست که سر قصه‌ی ماهواره شما تذکر دادی که برادران! اینترنت به مراتب می تواند خطرناک‌تر از ماهواره باشد. حالا همه این جنگ‌های فیس‌بوکی و توئیتری را می‌بینند. من مدتی قبل در سوریه بودم در یکی از روستاهای حاشیه‌ی شهر حلب، نصف مردم "ندا آقاسلطان" را می‌شناختند. در یک روستا! آقای موسوی و کروبی با گرفتن پول از محمود عباس و عبدالله اردنی و ... می خواستند جنگ‌های فیس‌بوکی راه بیاندازند.

قاسمی با اشاره به انقلاب‌های کنونی منطقه، افزود: اگر امروز بودی آقا سید مرتضی، تویی که جنگ در بوسنی اهل تسنن را تحمل نیاورده بودی، هر جا که جنگ می‌شد -در افغانستان، عراق، پاکستان و تاجیکستان- حضور داشتی، امروز با دیدن حوادث بحرین، یمن و مصر چه می کردی؟ بالاخره حتما یک تیم فیلمبرداری به این کشورها می‌فرستادی، دغدغه‌ی گروه‌های فیلمبرداری امروز کجا ودغدغه‌های آوینی کجا!
وی افزود: آقا سید! بعضی از لبنانی ها در این هشت ماه فتنه خواب راحت نداشتند! زنگ می‌زدند و می‌گفتند اگر نمی‌توانید جمع کنید ما بیاییم! به خاطر همین است که حضرت آقا فرمودند اگر از همه‌ی اشتباهات سران فتنه بگذریم، از گناه خدشه دار شدن آبروی نظام نخواهیم گذشت.
سعید قاسمی خاطرنشان کرد: آقا سید! ندیدی که در قلب حادثه در وسط خیابان انقلاب، به کریسیتن امانپور اجازه داده شد رو به دوربین بایستد و بگوید: «this ih the end of the road» اگر تو بودی تحمل نمی‌کردی! تو بودی بعد از فتنه لااقل دو تا مستند می‌ساختی تا فرزند من متوجه شود که از کجا ضربه خورده! بفهمد که به فرموده‌ی حضرت آقا برای این فتنه 20 سال برنامه‌ریزی شده بود! همه چیز برنامه ریزی شده بود و فقط خدا خواست که نشد.

وی در ادامه گفت: اگر تو بودی دو تا مستند کار می‌کردی تا فرزند من بفهمد که در این 16 سال چه بلایی بر سر او در دانشگاه آزاد اسلامی آوردند. دانشگاهی که هنوز دست همان‌هاست. یا دانشگاه هنر که خود فارغ التحصیل آن هستی! دانشگاهی که وقتی باران می‌زند، دختر و پسر می‌ریزند بیرون و ترانه‌ی "بارون بارون" می‌خوانند. سید! حسب ظاهر کار به دست حزب‌اللهی‌هاست اما درواقع آنها سوار کار نیستند.
قاسمی سخنانش را با این جملات به پایان برد: اگر تو امروز بودی قطعاً دغدغه‌ات دغدغه‌ی ما نبود. تو به هنگام شهادت روی برانکارد، مدام استغاثه می‌کردی و نام مادرت فاطمه را صدا می‌زدی. ناگهان سه بار روی همان برانکارد گفتی "اللهم اجعل مماتی فی سبیل الله"، تو حسرت خوب مردن را داشتی! و آخرین صحبتم از نوشته‌های خود سید مرتضی: «راستی برای مرگ آماده‌ای؟ اگر الان ملک الموت سر رسد و تو را به عالم باقی فراخواند هر چند با شهادت، آماده‌ای؟ دیدم که نه! شهوت زیستن مرا به خاک بسته است، چنگ در خاک زده و ریشه دوانده است و می دانستم که شهدا را پیش از این که مرگشان سررسد، دعوت می کنند و آنان لبیک می‌گویند و تا چنین نشود، اجل سر نمی‌رسد. راستی برای مرگ آماده‌ای؟»

زندگینامه و بیوگرافی نادر طالب زاده Nader Talebzadeh biography

نور بصیرت — Sat, 28 May 2011 11:54:00 GMT

نادر طالب زاده متولد 1332 تهران، دارای مدرک کارشناسی ادبیات انگلیسی از دانشگاه راندولف میکن و کارشناسی ارشد کارگردانی سینما از دانشگاه کلمبیا است. وی فعالیت هنری را سال 1359 در سیمای جمهوری اسلامی ایران با ساخت فیلم های مستند آغاز کرد. از دیگر فعالیت های جنبی او میتوان به تدریس در مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی و مدیریت مرکز تحقیقات و مطالعات سینمایی در معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اشاره کرد.

نادر طالب زاده Talebzadeh-کلیپی زیبا درباره ی شخصیت امام خمینی

نور بصیرت — Sun, 22 May 2011 17:37:15 GMT

کلیپی زیبا درباره ی شخصیت امام خمینی و بررسی زوایای آن به طور اجمالی چرا که نمی شود به تمامی این دریای بی کران پرداخت و در ادامه توصیفات غربی ها را نیز خواهیم دید.

حجم : 7،735 مگابایت / فرمت wmv

کلیپ تصویری

مستقیم / download

برنامه راز - ربا - واکنش بانک مرکزی به نقد نظام بانکی در برنامه راز

نور بصیرت — Mon, 9 May 2011 07:40:21 GMT

برنامه راز در مورد ربا (۱۳۹۰/۰۲/۱۵) ( ۵۵دقیقه)

واکنش بانک مرکزی به نقد نظام بانکی در برنامه راز

صحبت های دکتر عباسی در برنامه راز در مورد ربا (۱۳۹۰/۰۲/۱۵) ( ۵۵دقیقه)

دریافت فایل تصویری ۳gp
مستقیم
حجم:۴۶،۸۵۳مگابایت

دریافت فایل صوتی mp3
مستقیم
حجم:۹،۶۹۹مگابایت

---------------------------
واکنش بانک مرکزی به نقد نظام بانکی در برنامه راز

قائم مقام بانک مرکزی با انتشار نامه‌ای از برنامه تلویزیونی راز به دلیل نقد عملکرد نظام بانکی کشور انتقاد کرد.

به گزارش مشرق، در نامه حمید پورمحمدی به مدیرشبکه چهار سیما آمده است: شبکه چهار سیما در هفته‌های اخیر در چند قسمت از برنامه راز با دعوت از مهمانان محترم، عملکرد نظام بانکی را نقد کرده است.

از آنجا که این برنامه در غیاب کارشناسان و مدیران بانکی تهیه و پخش و بخش مهمی از مطالب مطرح شده خلاف واقع و ناشی از بی‌اطلاعی از مقررات و مباحث و عملیات بانکی بوده است، این اقدام موجب ایجاد برخی شبهات در مورد دستاوردهای بزرگ نظام بانکداری اسلامی و تضییع حقوق کارکنان شریف نظام بانکی نزد افکار عمومی شده است. از این روز سپاسگزار خواهد بود چنانچه ترتیبی اتخاذ فرمایید تا در صورت امکان فرصتی برای حضور کارشناسان نظام بانکی فراهم شود.
قائم مقام بانک مرکزی در این نامه فهرست تعدادی از مدیران عامل بانکها را برای مشارکت در مباحث این برنامه معرفی کرد.

نادر طالب زاده - قسمت دوم از مستند پول خُــــــــرد

نور بصیرت — Sat, 7 May 2011 11:50:20 GMT

پر بیننده ترین مستند امریکا که نزدیک به 100 میلیون بار دانلود شده است "در مورد توطئه یازدهم سپتامبر"

در این مستند با واکاوی حوادثی همانند برخورد هواپیما به پنتاگون ، برنامه های سازمان های امنیتی امریکا

برای انجام عملیات در کشور کوبا ، جزئیاتی از خرید و فروش سهام در روزهای قبل از حادثه و غیره ،به بررسی

این توطئه که سرآغاز عملیات ها و مداخله های نظامی و سیاسی امریکا برای تسلط بر مسلمانان و خاورمیانه

می پردازد.

قسمت دوم مستند پول خُــــــــرد

زمان : 19 دقیقه

دانلود با کیفیت مناسب و حجم 39 مگابایت

***********************

دانلود - مستقیم

دانلود - غیر مستقیم Rapidshare

دانلود - غیر مستقیم hotfile

دانلود - غیر مستقیم 4shared

دانلود - غیر مستقیم fileserve

پر بیننده ترین مستند آمریکا , نادر طالب زاده قسمت۱ مستند پول خرد

نور بصیرت — Sat, 7 May 2011 11:49:23 GMT

پر بیننده ترین مستند امریکا که نزدیک به 100 میلیون بار دانلود شده است "در مورد توطئه یازدهم سپتامبر"

در این مستند با واکاوی حوادثی همانند برخورد هواپیما به پنتاگون ، برنامه های سازمان های امنیتی امریکا

برای انجام عملیات در کشور کوبا ، جزئیاتی از خرید و فروش سهام در روزهای قبل از حادثه و غیره ،به بررسی

این توطئه که سرآغاز عملیات ها و مداخله های نظامی و سیاسی امریکا برای تسلط بر مسلمانان و خاورمیانه

می پردازد.

قسمت اول مستند پول خُــــــــرد

زمان : 21 دقیقه

دانلود با کیفیت مناسب و حجم 41 مگابایت

***********************

دانلود مستقیم

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم Rapidshare

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم hotfile

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم 4shared

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم mediafire

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم fileserve

دانلود در دو بخش (Part1--Part2) - غیر مستقیم filesonic

دانلود برنامه تلویزیونی راز (۱۰ قسمت سوم)

نور بصیرت — Sat, 7 May 2011 11:41:18 GMT

۱۰ قسمت سوم از مجموعه ۳۰ قسمتی برنامه تلویزیونی راز را که در موضوعات آخر‌الزمان در هالیوود، جنگ نرم، سرنوشت دیپلماتهای ربوده شده در لبنان، جنگ بوسنی، لبنان، عراق، افغانستان، روز قدس، امام موسی صدر، نقد مدیریت فرهنگی کشور، طب سنتی، ۱۱ سپتامبر ، دادگاه میکونس، دفاع مقدس، سیاست خارجی، سریالهای استراتژیک و …. می باشد را خدمت شما گرامیان تقدیم می کنم.

۲۱- برنامه راز – حسین میر محمد صادقی – لوی شرف الدین – نعمت الله اسماعیلی

۲۲- برنامه راز – فواد ایزدی

۲۳- برنامه راز – حاج سعید قاسمی – رضا گلپور

۲۴- برنامه راز – سید محمد حسینی – بیژن نوباوه – محمد حسین جعفریان – محمد رضا محمدی نژاد

۲۵- برنامه راز – سید کاظم دارابی – احسان رجبی

۲۶- برنامه راز – حمید داوود آبادی – محمد رضا عباسیان

۲۷- برنامه راز – بیژن نوباوه

۲۸- برنامه راز – محمد عزیز خانی – غلامرضا کرد افشار

۲۹- برنامه راز – ابراهیم حاتمی کیا – حسین بهزاد

۳۰- برنامه راز – مهدی مصطفوی – تیری میسان – بیژن نوباوه

دانلود برنامه تلویزیونی راز (۱۰ قسمت دوم)

نور بصیرت — Sat, 7 May 2011 11:40:39 GMT

۱۰ قسمت دوم از مجموعه ۳۰ قسمتی برنامه تلویزیونی راز را که در موضوعات آخر‌الزمان در هالیوود، جنگ نرم، سرنوشت دیپلماتهای ربوده شده در لبنان، جنگ بوسنی، لبنان، عراق، افغانستان، روز قدس، امام موسی صدر، نقد مدیریت فرهنگی کشور، طب سنتی، ۱۱ سپتامبر ، دادگاه میکونس، دفاع مقدس، سیاست خارجی، سریالهای استراتژیک و …. می باشد را خدمت شما گرامیان تقدیم می کنم.

۱۱- برنامه راز / محمد رضا ایلام لو – میلاد دخانچی

۱۲- برنامه راز / مرضیه هاشمی – محسن برمهانی

۱۳- برنامه راز / رامین مهمان پرست / سید محمد مرندی

۱۴- برنامه راز / مانی میر صادقی – سید مازیار آل داوود

۱۵- برنامه راز / اسماعیل شفیعی سروستانی

۱۶- برنامه راز / مسعود ده نمکی

۱۷- برنامه راز / محمد رضا معماری – جواد رمضان نژاد

۱۸- برنامه راز / حجت الاسلام سعید اصفهانیان

۱۹- برنامه راز / محمد حسین جعفریان

۲۰- برنامه راز / حجت الاسلام سید محمد قائمی

دانلود برنامه راز - نادر طالب زاده - هالیوود ، جنگ نرم ، ۱۱ سپتامبر ...

نور بصیرت — Mon, 25 Apr 2011 00:56:08 GMT

۱۰ قسمت اول از مجموعه ۳۰ قسمتی برنامه تلویزیونی راز را که در موضوعات آخر‌الزمان در هالیوود، جنگ نرم، سرنوشت دیپلماتهای ربوده شده در لبنان، جنگ بوسنی، لبنان، عراق، افغانستان، روز قدس، امام موسی صدر، نقد مدیریت فرهنگی کشور، طب سنتی، ۱۱ سپتامبر ، دادگاه میکونس، دفاع مقدس، سیاست خارجی، سریالهای استراتژیک و …. می باشد را خدمت شما گرامیان تقدیم می کنم.

۱- برنامه راز / مجید شاه حسینی / محمد حسین همایون

۲- برنامه راز / حجت الاسلام قائم مقامی – محمد حسین صفار هرندی

۳- برنامه راز / فواد ایزدی

۴- برنامه راز / محمد علی رامین

۵- برنامه راز / حاج سعید قاسمی – حسیم محمودیان

۶- برنامه راز / مجید شاه حسینی – شهریار بحرانی

۷- برنامه راز / حاج سعید قاسمی – حسین بهزاد

۸- برنامه راز / سلیم غفوری – حسین محمودیان – محمد رضا محمدی نجات

۹- برنامه راز / حجت الاسلام زائری – امیر حسین نوروزی

۱۰- برنامه راز / حسن عباسی

حتماْ ببینید !!!!!!!!!!

نور بصیرت — Thu, 17 Mar 2011 01:12:27 GMT

نادر طالب زاده - سینما و مهدویت - مسعود فراستی - دانلود - تصویری

نور بصیرت — Tue, 15 Mar 2011 01:47:28 GMT

برنامه تلویزیونی نقد سینما و مهدویت و بررسی نسبت سینما و مهدویت و ... ، با حضور مسعود فراستی و نادر طالب زاده

(قسمت اول)؛ به مدت 15:08

قسمت دوم(با کیفیت بالا)؛ به مدت 15:32

قسمت سوم (کیفیت بالا)؛ به مدت 15:45

قسمت چهارم (کیفیت بالا)؛ به مدت 15:45

قسمت پنجم (کیفیت بالا)؛ به مدت 15:45

قسمت ششم (حجم کم)؛ به مدت 15:49

پر بیننده ترین مستند امریکا که نزدیک به 100 میلیون بار دانلود ...

نور بصیرت — Wed, 23 Feb 2011 00:01:56 GMT

پر بیننده ترین مستند امریکا که نزدیک به 100 میلیون بار دانلود شده است در مورد توطئه یازدهم سپتامبر

بزودی این مستند را برای دانلود قرار خواهیم داد.تیزر این مستند همراه با گفتگوی نادر طالب زاده پیرامون این مستند و سازندگان آن و هزینه ساخت این مستند که بسیار جالب و دیدنی و شنیدنی است.

دانلود تیزر با کیفیت مناسب و حجم 51 مگابایت

دانلود در چند بخش (Part1--Part2--Part3) - مستقیم

دانلود در چند بخش (Part1--Part2--Part3) - غیر مستقیم 4shared

دانلود در چند بخش (Part1--Part2--Part3) - غیر مستقیمhotfile

دانلود تیزر با کیفیت پایین و حجم 15 مگابایت

دانلود مستقیم-سرور1

دانلود مستقیم-سرور2

دانلود- غیر مستقیم rapidshare

تذکر مهم: فایل هایی که در چند بخش می باشند لازم است که ابتدا تمامی بخش ها را دانلود نمایید سپس فایل را از داخی یکی از زیپ ها خارج نمایید پس تنها دانلود یه بخش کافی نیست و باید همه بخش ها دانلود شوند.

مستند خنجر و شقایق - نادر طالب زاده - دانلود - کامل - لینک مستقیم

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 12:19:03 GMT

برنامه تلوزیونی "راز" که در شب‌های ماه مبارک رمضان، هر شب از شبکه ۴ سیما پخش می‌شود، به مسائلی می‌پردازد که شاید خیلی از ما، حتی برای یک بار هم آن را نشنیده باشیم و یا این‌که، حداقل اطلاعات را از آن داریم.

یکی از قسمت‌های این برنامه تلویزیونی که توجه بسیاری از مخاطبان را به خود جلب کرد، قسمتی بود که در آن به جنگ بوسنی و هرزگوین پرداخته شد. نکته مهم در این بخش این بود که مجری کارشناس برنامه، آقای نادر طالب‌زاده و مهمان او یعنی مهندس سعید قاسمی و همچنین حسین بهزاد از افرادی بودند که در کوران جنگ بوسنی و هرزگوین، به این منطقه سفر کرده و خود به عنوان شاهدین زنده و بی‌واسطه، جنایات صرب‌ها را در جنگ بالکان دیده بودند.

کالبدشکافی وقایع آن روز بی‌شک، به تعبیر عده‌ای کوته فکرِ روشن‌فکرنما، نبش قبر تاریخ نیست، بلکه گشودن و بازخوانی یکی از هزاران پرونده‌ی جنایات انسان متمدن غربی! و سکوت مجامع به اصطلاح بی‌طرف بین‌المللی در برابر قتل‌عام سازماندهی شده و نسل‌کشی مسلمانان است که آشنایی، بررسی و تحلیل دوباره آن می‌تواند به فرموده امام راحل "نقاب از چهره تزویر جهان‌خواران کنار زند".

با توجه به استقبال بسیار زیاد مخاطبان و به خصوص سهولت در دسترسی هموطنان و دوستان مقیم خارج از کشور، دانلود مستند ده قسمتی "خنجر و شقایق" توسط خادمین انقلاب اسلامی در سایت بچه‌های قلم فراهم گردید.
امید است این اقدام کوچک ما، فتح بابی باشد برای فعال شدن هرچه بهتر سیستم توزیع و نشر تولیدات فرهنگی جبهه انقلاب اسلامی. انشا الله

لینک‌های مرتبط
.: بازنگری پرونده سریال "خنجر و شقایق" / آوینی در برابر بوق مفلوک. +
.: بازنگری پرونده سریال "خنجر و شقایق" / چگونه خنجر بر پشت شقایق نشست؟ +
.: خرید اینترنتی مستند "خنجر و شقایق". + یا +

لینک‌های دانلود مستند خنجر و شقایق [لینک مستقیم]
.: موسیقی تیتراژ پایانی مستند "خنجر و شقایق". +
.: قسمت اول. +
.: قسمت دوم. +
.: قسمت سوم. +
.: قسمت چهارم. +
.: قسمت پنجم. +
.: قسمت ششم. +
.: قسمت هفتم. +
.: قسمت هشتم. +
.: قسمت نهم. +
.: قسمت دهم. +

فیلم آخرالزمان - تحلیل - نادر طالب زاده - دانلود - Apocalypse

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 12:12:26 GMT

دانلود با فرمت WMV

دانلود با فرمت 3GP

نادر طالب زاده و رسانه

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 12:04:08 GMT

سخنان نادر طالب زاده در خصوص رسانه و… (کاری از خبرگزاری فارس)

کلیپ تصویری با فرمت ۳gp ، حجم ۱٫۹۱ مگابایت – لینک دانلود مستقیم / غیرمستقیم

تحلیل سریال 24 قسمت اول - نادر طالب زاده

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 12:03:08 GMT

تحلیل سریال 24 قسمت اول ( نادر طالب زاده ) - ( همونطور که میدونید سریال 24 به صورت دوبله در شبکه سینمای خانگی داره منتشر میشه ! یک نکته جالب اینه که آخر هر قسمت این سریال توسط نادر طالب زاده و مسعود فراستی تحلیل و نقد میشه ! )

تحلیل سریال 24 قسمت اول - نادر طالب زاده

مستند ساعت 25( قسمت رد افعی - درباره نفوذ صهیونیزم در آمریکا)

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:55:36 GMT

نام ساعت 25 را مرتضى [آوینی] انتخاب کرد، یک روز داخل اتاق او بودیم گفت اسم این مجموعه را مى گذاریم ساعت 25، من تا آن زمان اصلا نام ساعت 25 را نشنیده بودم، اسم خیلى مناسبى بود، چون بحث، بحث آخرالزمان بود، منظور ساعتى وراى ساعت تقویمى و 24 ساعت معمول، و من این نام را قبول کردم. «نادر طالب زاده»

یکی مستندها ساخته نادر طالب زاده،مستند ساعت 25 است که نادر طالب زاده درباره آن می گوید:«سال 69 سفرى به آمریکا رفتم، دیدم چقدر گداها در خیابان زیاد شده، در بازگشت ‏با موافقت‏حوزه هنرى به آمریکا رفتم و حدود سه ماه درباره فقر در آمریکا تصویر بردارى کردم. اینجا بود که شهید آوینى به کمک من آمد. حتى قبل از رفتن هم چند جلسه باایشان داشتم، خیلى مرا تشویق کرد و پیشنهادهایى داد و حجم اعظم کار را براى تدوین به آقای فارسی سپرد ...». برای تهیه کسب اطلاعات بیشتر درباره این مستند و تهیه آن می توانید به این آدرس مراجعه کنید.مدتی قبل یک قسمت از این مستند که با نام «آبی در سیاهی» درباره موج اسلام گرایی در آمریکاست در این لینک تقدیم کاربران شد.حال قسمت دیگری از این مستند با عنوان «رد افعی» و درباره نفوذ صهیونیزم در آمریکاست تقدیم می گردد.

دانلود «رد افعی» مستند «ساعت 25»،قسمت اول: با کیفیت 56kbps و با اندازه 2.90مگابایت - با کیفیت 100kbps و با اندازه 8.9مگابایت - با کیفیت 256kbps و با اندازه 20.18مگابایت .

دانلود «رد افعی» مستند «ساعت 25»،قسمت دوم: با کیفیت 56kbps و با اندازه 3.48مگابایت - با کیفیت 100kbps و با اندازه 10.8مگابایت - با کیفیت 256kbps و با اندازه 28.67مگابایت .

دانلود «رد افعی» مستند «ساعت 25»،قسمت سوم: با کیفیت 56kbps و با اندازه 4.19مگابایت - با کیفیت 100kbps و با اندازه 13.09مگابایت - با کیفیت 256kbps و با اندازه 29.50مگابایت .

فتنه ۸۸ - نادر طالب زاده - کلیپ تصویری - دانلود - کنفرانس - آمریکا

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:46:58 GMT

نادر طالب‌زاده در نشست نقد و بررسی عملکرد دستگاه‌های فرهنگی در فتنه 88 با انتقاد از عملکرد دستگاه‌های فرهنگی کشور گفت: کاری که دستگاه فرهنگی انجام دادند در حد این ویروس و مریضی و شایسته مقابله با فتنه نبود.

حجم : 5،560 مگابایت / فرمت 3gp

دانلود کلیپ تصویری

دانلود فایل

لینک کمکی : دانلود کلیپ با حجم 5.3 مگابایت 6 دقیقه

نادر طالب زاده : به خاطر آثارم آمریکایی ها ویزا ندادند

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:45:40 GMT

نادر طالب زاده مستند ساز با اشاره به آثاری که درباره آمریکا ساخته شده تاکید کرد که آمریکایی ها تنها به خاطر آثارش به او اجازه سفر به آمریکا به همراه رئیس جمهور را نداده اند.

نادر طالب زاده، مستند ساز ایرانی در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی مشرق از عدم صدور ویزا برای سفر به آمریکا برای وی خبر داد.
طالب زاده در ادامه و پاسخ به این سوال که چرا این اجازه برای او از طرف وزارت خارجه آمریکا صادر نشده به آثاری که وی درباره این کشور ساخته اشاره کرد و گفت: مطمئن هستم که این آثار باعث رد تقاضای ویزای او به آمریکا شده است.
خبرنگاران و هیات همراه رئیس جمهور در سفر به آمریکا تنها می توانند در محدوده سازمان ملل در نیویورک تردد داشته باشند و اجازه خروج از این محدوده را ندارند. با این حال دولت آمریکا حتی از ورود فعالان رسانه ای ایران به خاک آمریکا حتی در این فضای محدود جلوگیری می کند.
در سال های پس از انقلاب اسلامی آمریکا تقریبا هرگز با اعطای ویزای رسانه ای به مستند سازان و خبرنگاران ایرانی به خاک این کشور موافقت نکرده است و آثاری که تا به حال درباره این کشور توسط مستند سازان ایرانی ساخته شده است از طریق سفرهای توریستی و یا در قالب دیدار با اقوام بوده است.
آمریکایی ها همواره این کشور را به عنوان آزادترین کشور از لحاظ آزادی بیان معرفی می کنند.
گفته می شود چند فعال رسانه ای دیگر نیز که در لیست همراهان رئیس جمهور به نیویورک بوده اند نیز از سفر به سازمان ملل توسط دولت آمریکا منع شده اند.

مستند تقلب حقیقی - Real Fake - نادر طالب زاده - Press TV

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:25:00 GMT

کارگردان : نادر طالب زاده

زبان فیلم : انگلیسی

زیر نویس فارسی ندارد

مستندی واقعی درباره اتفاقات پس از انتخابات ایران , پخش شده از شبکه Press TV

8،6 مگابایت/قسمت اول

دانلود کلیپ تصویری غیرمستقیم

8،6 مگابایت/قسمت دوم

دانلود کلیپ تصویری غیرمستقیم

7،3 مگابایت/قسمت سوم

دانلود کلیپ تصویری غیرمستقیم

9،2 مگابایت/قسمت چهارم

دانلود کلیپ تصویری غیرمستقیم

دانلود مجموعه کامل برنامه تلویزیونی راز با اجرا و کارشناسی نادر

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:19:39 GMT

مجموعه گفتگوهای برنامه تلویزیونی راز با موضوعات: آخر‌الزمان در هالیوود، جنگ نرم، سرنوشت دیپلماتهای ربوده شده در لبنان، جنگ بوسنی، لبنان، عراق، افغانستان، روز قدس، امام موسی صدر، نقد مدیریت فرهنگی کشور، طب سنتی، 11 سپتامبر ، دادگاه میکونس، دفاع مقدس، سیاست خارجی، سریالهای استراتژیک و ....

1. برنامه راز / مجید شاه حسینی / محمد حسین همایون

2. برنامه راز / حجت الاسلام قائم مقامی - محمد حسین صفار هرندی

3. برنامه راز / فواد ایزدی

4. برنامه راز / محمد علی رامین

5. برنامه راز / حاج سعید قاسمی - حسیم محمودیان

6. برنامه راز / مجید شاه حسینی - شهریار بحرانی

7. برنامه راز / حاج سعید قاسمی - حسین بهزاد

8. برنامه راز / سلیم غفوری - حسین محمودیان - محمد رضا محمدی نجات

9. برنامه راز / حجت الاسلام زائری - امیر حسین نوروزی

10. برنامه راز / حسن عباسی

11. برنامه راز / محمد رضا ایلام لو - میلاد دخانچی

12. برنامه راز / مرضیه هاشمی - محسن برمهانی

13. برنامه راز / رامین مهمان پرست / سید محمد مرندی

14. برنامه راز / مانی میر صادقی - سید مازیار آل داوود

15. برنامه راز / اسماعیل شفیعی سروستانی

16. برنامه راز / مسعود ده نمکی

17. برنامه راز / محمد رضا معماری - جواد رمضان نژاد

18. برنامه راز / حجت الاسلام سعید اصفهانیان

19. برنامه راز / محمد حسین جعفریان

20. برنامه راز / حجت الاسلام سید محمد قائمی

21. برنامه راز - حسین میر محمد صادقی - لوی شرف الدین - نعمت الله اسماعیلی

22. برنامه راز - فواد ایزدی

23. برنامه راز - حاج سعید قاسمی - رضا گلپور

24. برنامه راز - سید محمد حسینی - بیژن نوباوه - محمد حسین جعفریان - محمد رضا محمدی نژاد

25. برنامه راز - سید کاظم دارابی - احسان رجبی

26. برنامه راز - حمید داوود آبادی - محمد رضا عباسیان

27. برنامه راز - بیژن نوباوه

28. برنامه راز - محمد عزیز خانی - غلامرضا کرد افشار

29. برنامه راز - ابراهیم حاتمی کیا - حسین بهزاد

30. برنامه راز - مهدی مصطفوی - تیری میسان - بیژن نوباوه

حرف های نادر طالب زاده لحظاتی قبل از پخش برنامه راز

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:08:58 GMT

وی سال گذشته یک مجموعه 7 قسمتی پیرامون بحران های مشابه چابهار ساخته است که هنوز تلویزیون آن را پخش نکرده است. طالب زاده ادامه داد: در این برنامه قصد داریم رسانه را نیز نقد کنیم که چرا به چنین برنامه هایی اجازه پخش نمی دهند.

نادر طالب زاده قبل از پخش برنامه راز در گفت و گو با خبرنگار جهان، ضمن معرفی بخشهایی از این برنامه، برخی از اهداف این قسمت از برنامه راز را نیز عنوان کرد.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جهان، طالب زاده در این رابطه به خبرنگار جهان گفت: این قسمت از برنامه راز با حضور 4 کارشناس به "فاجعه پیش آمده در چابهار در روز تاسوعا" می پردازد.

وی ادامه داد: "سردار اکبری" فرمانده سپاه زاهدان، آقای "حسین رئیسی" از سران طوایف بلوچ، آقای مسلم اسلام زاده از فیلمسازان کشور و همچنین یک کارشناس انگلیسی به نام "الستر کوک" از لبنان میهمان این برنامه خواهند بود.

طالب زاده همچنین درباره حضور "کوک" در این برنامه گفت: وی به مدت 20 سال کارشناس اطلاعاتی انگلیس در افغانستان و پاکستان بوده است که برای اولین بار در ایران از طریق این برنامه درباره تروریسم در افغانستان و پاکستان و پیرامون موضوع این برنامه به گفت و گو می نشیند.

وی همچنین درباره حضور "مسلم اسلام زاده" از فیلمسازان کشور در این برنامه گفت:وی سال گذشته یک مجموعه 7 قسمتی پیرامون بحران های مشابه چابهار ساخته است که هنوز تلویزیون آن را پخش نکرده است.طالب زاده ادامه داد: در این برنامه قصد داریم رسانه را نیز نقد کنیم که چرا به چنین برنامه هایی اجازه پخش نمی دهند.

نادر طالب زاده همچنین گفت: قرار است تعدادی فیلم و گزارش نیز پخش شود و در پایان با حضور این کارشناسان به یک جمع بندی برسیم که این بحرانی است که متناوبا تکرار شده است و ریشه یابی کنیم که در کدام عامل نقص داریم که نتوانستیم جلوی دشمن را بگیریم؟وی افزود:مسئولین باید بشنوند و این موضوع به آنها گوشزد شود تا جلوی دشمن را بگیریم.

این کارشناس رسانه درباره موضوع آتی برنامه راز که قرار است 5شنبه شب پخش شود گفت: 2 روز قبل از تاسوعا در واشنگتن و در یکی از بزرگترین محافل فکری آمریکا (FDD) کارشناسان اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل،کنفرانسی برگزار کردند با محوریت "مقابله با تهدید ایران"؛ که در آن 15 سخنران حضور داشته و سخنرانی کرده اند!از جمله فرمانده سابق نیروهای مسلح اسرائیل،"می کلیف" رئیس FDD و ... که از این محفل هیچ گزارشی در ایران منتشر نشده و هیچ کس از این محفل خبر نداشته است و ما بنا داریم به این موضوع بپردازیم.

طالب زاده در پایان گفت: دکتر فواد ایزدی و یک کارشناس از واشنگتن به صورت تلفنی میهمانان این برنامه خواهند بود.

نقد فیلم ماتریکس ( matrix )

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:07:11 GMT

این بار نقد فیلمی برای شما گرامیان قرار دادیم که به جد موشکافانه به نقد و بررسی فیلم های ماتریکس ( matrix ) پرداخته شده و با حضور دو تن از برجستگان این حوزه آقای نادر طالب زاده و دکتر حسن بلخاری قهی است.

به آن هایی که به سینما و یا نقد فیلم علاقه دارند توصیه می کنیم حتما این نقد که در ادامه امکان دانلود آن فراهم شده را از دست ندهند.

برای سهولت در دانلود، این فیلم به دو بخش تقسبم شده و حجم آن ۸۸ مگابایت است که شما گرامیان پس از دانلود تمامی قسمت ها و خارج ساختن از حالت rar می توانید فیلم را مشاهده نمایید.

فیلم نقد ماتریکس توسط نادر طالب زاده و دکتر حسن بلخاری قهی ( matrix 1 )

فیلم نقد ماتریکس توسط نادر طالب زاده و دکتر حسن بلخاری قهی ( matrix 2 )

انتقاد نادر طالب زاده به احمدی نژاد

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 11:02:37 GMT

چطور است که "چارلی رز" از سی ان ان در مدت 5 سال 5 بار با احمدی نژاد مصاحبه می‌کند و حتی رییس جمهور با او آنقدر خودمانی می شود که می گوید: "چارلی ما که با هم رفیقیم، سؤال‌های احمقانه نپرس." ولی آیا یک خبرنگار ایرانی می‌تواند با اوباما مصاحبه کند و با او شوخی کند!؟

جهان: نادر طالب‌زاده کارشناس رسانه، فعال فرهنگی و مستندساز در گفت و گویی ضمن انتقاد از رسانه‌ها درباره کوتاهی در رصد اقدامات مشکوک دشمنان ایران، از برخی رفتارهای رئیس جمهور در مصاحبه با شبکه‌های آمریکایی انتقاد کرد.

بر اساس این گزارش، طالب‌زاده در این گفت و گو با اشاره به نشستی که 8 تا 10 دسامبر (2 روز قبل از تاسوعا) در واشنگتن و با موضوع "مقابله با تهدید ایران" برگزار شد گفت: در این نشست 3روزه برای تحلیل ایران، چند سناتور کنگره آمریکا، نمایندگان پارلمان، نمایندگان سیا، کاخ سفید، ژنرال سابق ارتش اسرائیل و نزدیک به 10 نویسنده صهیونیست حضور داشتند؛ از میکل لوین تا افراد دیگر مثل لیبرمن و... که این افراد گروه فشار صهیونیستها بر آمریکا درباره ایران هستند.

وی ادامه داد: اما بزرگترین مسأله این است که هیچ اطلاع‌رسانی درباره این نشست که موضوعش هم ایران بود نشده و این نقص بزرگی است. ما در واشنگتن دفتر داریم، اما نتوانستیم خبر بگیریم و حتی می توانستیم در آن نشست خبرنگار داشته باشیم.

این مستندساز ادامه داد: باید رسانه‌ها این موضوع را رصد می‌کردند، ولی هیچ کدام از رسانه‌ها و افراد دولت، اطلاع‌رسانی نکردند!

وی در پاسخ به این پرسش که تفاوت این نشست با نشست‌های مشابه چه می‌باشد گفت: در این نشست نصف اعضای کنگره و کاخ سفید و پنتاگون و... حضور داشتند و خروجی این جلسه 3 محور بود:

یکی اینکه: گزینه حمله اسرائیل به ایران دروغ است. اسرائیل چند ماه است که ادعای حمله به ایران را کرده، ولی عملاً اتفاقی نیفتاده است.

دوم اینکه: گزینه "حمله آمریکا به ایران روی میز است" هم تهدید توخالی است و مؤثر نیست!

سوم اینکه: مدعی شدند آن چیزی که مهم است تحریم‌هاست، که همزمان با این نشست قصد داشتند تحریم‌ها را افزایش دهند. پس این نشستها، نشستهای معمولی نیستند.

طالب‌زاده با ذکر این نکته که قرار است موضوع برنامه آتی "راز" (روز 5شنبه) به این موضوع اختصاص یابد، ادامه داد: یکی از نتایجی که از این نشست گرفته می‌شود این است که لازم نیست ما در کنگره یا کاخ سفید حضور داشته باشیم، بلکه باید در این نشست‌ها حضور یابیم. چرا که گروهای فشار دست اینهاست و اینها تعیین می‌کنند کجا چه عملی انجام شود. در نتیجه ما باید در این نشست‌ها حضور یابیم و تحلیل نماییم.

این کارشناس رسانه در پاسخ به این سؤال که چرا چنین نشست‌هایی توسط رسانه‌های مختلف داخلی از جمله رسانه ملی مورد تحلیل قرار نگرفته‌اند گفت: رسانه‌ها درگیر مسایل حاشیه‌ای شده‌اند که این موضوع دیده نشد. وی در ادامه گفت: وظیفه رسانه هم ارسال و هم تحلیل خبر می‌باشد. چرا ما نباید بگوییم که در آن نشست چه اتفاقی افتاد؟ ما باید مردم را آگاه کنیم و دنبال شعار دادن نباشیم و دنبال کار جدی باشیم.

طالب‌زاده ادامه داد: ما که یک طرف این نشست‌ها هستیم باید به این نشست‌ها توجه بیشتری داشته باشیم و ببینیم کجاها مأیوس هستند و کجاها ضعف دارند، تزلزل دارند و چه راهکارهایی تعیین می‌کنند و اینکه به چه چیزی امید دارند.

نادر طالب‌زاده همچنین گفت: خیلی راحت خبرنگار پرس تی وی یا خبرنگار صدا و سیما می‌توانست در این نشست حضور پیدا کند و شرایط را رصد کند و حتی با آنها مصاحبه کند.

وی در پاسخ به این سؤال که "سیاستمداران آمریکا بودجه هنگفتی را صرف ساخت فیلمهایی می‌کنند که ایران را تروریست معرفی کنند. در مقابل ما چه کرده‌ایم؟"، گفت: اخیراً در آمریکا فیلمی با موضوع شکنجه ساخته شده است که در این فیلم عنوان می شود که 20 میلیون دلار از طرف ایران برای بمب‌گذاری هسته‌ای در شهرهای مهم آمریکا به تروریستها داده شده، که این شبهه‌ای است که سالهاست روی آن کار کرده‌اند و حالا فیلمش را ساختند. در صورتی که هیچ وقت ایران چنین کاری را انجام نداده و این آن جایی است که باید رسانه نقد کند و نکرده است.

سازنده برنامه "راز" گفت: سالهاست که می گویند ایران اگر هسته‌ای شود در شهرهای امریکا بمب‌گذاری هسته‌ای می‌کند! اینها همان گروه فشاری هستند که این حرفها را می‌زنند. کار اوباما هم نیست، زیرا وقتی که رییس جمهور به اوباما نامه نوشت همین گروه فشار نگذاشت اوباما جواب دهد.

نادر طالب‌زاده در بخش دیگری از این گفت و گو ضمن انتقاد از مصاحبه‌های مکرر رییس جمهور با رسانه‌های آمریکایی گفت: آنها راحت با رییس جمهور ما مصاحبه می‌کنند، ولی ما حتی با آدم رده هفتم وزارت خارجه آمریکا نمی‌توانیم مصاحبه کنیم. چطور است که "چارلی رز" از سی ان ان در مدت 5 سال 5 بار با احمدی‌نژاد مصاحبه می‌کند و حتی رییس جمهور با او آنقدر خودمانی می‌شود که می‌گوید: "چارلی ما که با هم رفیقیم، سؤال‌های احمقانه نپرس." ولی آیا یک خبرنگار ایرانی می‌تواند با اوباما مصاحبه کند و با او شوخی کند!؟

وی افزود: چین سالها امریکا را در این زمینه تحریم کرد. ما سیاست خیلی ضعیفی در این زمینه داشته‌ایم. مثلاً شبکه "پرس تی وی" در واشنگتن دفتر دارد، ولی نمی‌تواند با مسؤولین امریکایی مصاحبه کند و فقط با مردم در خیابان مصاحبه می‌کند! ولی خبرنگار آنها در تهران وقت می‌گیرد و ریاست جمهوری برای مصاحبه به آنها وقت می‌دهد و حتی از رسانه‌های داخلی سریع‌تر وقت مصاحبه می‌دهند!

این کارشناس امور بین‌الملل در این زمینه ادامه داد: بارها این مسأله را به رییس جمهور گفته‌ام و انتقاد من همین است و هیچ توضیحی هم قانع‌کننده نیست. اگر شما پرفسور مولانا را قانع کردید که این کار خوب است، من هم قانع می‌شوم.

وی ادامه داد: این فقط حرف من نیست. خیلی‌های دیگر هم این موضوع را گفته‌اند. اما متأسفانه هر کس هم که در این جایگاه می‌نشیند همین کار را می‌کند.

نادر طالب زاده: ما بی عرضه ایم!

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 10:35:34 GMT

fax News، NBC ،CBSو AP و... خیلی راحت و آزادانه در ایران در حال تهیه‌ی گزارش و مصاحبه برای تشویش افکار عمومی جهان هستند؛ ولی ما همچنان بایکوت هستیم. این ماجرای دردآور همچنان، مسکوت مانده و مشمول مرور زمان شده و با یک تعارفاتی برگزار و از آن عبور می‌شود.

اگر فکر می‌کنید خبرنگاران خارجی در اینجا هم مثل نیویورک و واشنگتن و یا هر شهر یا کشور غربی، برای نفس کشیدن، قدم برداشتن، طرز لباس پوشیدن و یا حرف‌زدن و بالاخره ارتباط برقرار کردن با جامعه، مقید به رعایت دستورالعمل و آیین‌نامه‌ی خاصی برای حفظ حداقل منافع نظام و ملت‌مان هستند، کاملاً در اشتباهید!
اگر فکر می‌کنید خبرنگار یا مستندساز خارجی را به جرم تهیه گزارش مستند و یا به هر بهانه‌ای به غل و زنجیر می‌کشند و بدون آب و غذا و دارو به فرودگاه مهرآباد منتقل و پس از عبور دادن از میان مردم و تحقیر، به کشورش دیپورت (اخراج) می‌کنند، باز هم کاملاً در اشتباهید!
اگر باز فکر می کنید، که ایران هم مثل آمریکا کشوری است که به خبرنگاران خارجی ویزایی در حد یک میهماندار هواپیما اعطا می‌کند به طوری که فقط می توان با آن تا شعاع 25 مایلی تردد کرد، باز هم در اشتباهید!
اینجا ایران است، و به ادعای غرب بویژه آمریکای مدعی آزادی! کشوری خشن! بسته! عقب مانده و بدون دموکراسی است! اما در این کشور خشن، بسته و عقب مانده و بدون دموکراسی! خبرنگاران خارجی بویژه رسانه‌هایی که به کرات گزارش‌های مسموم از این مردم به گفته خودشان عقب مانده! تهیه و در شبکه های جهانی خود منتشر کرده و می‌کنند بدون کوچکترین مزاحمتی به کار رسانه‌ای! خود مشغولند.

آنچه می‌خوانید گفتگویی است کوتاه در همین باره.

آقای طالب‌زاده چرا ما در آمریکا نمایندگی نداریم؟

مسئله به این مهمی از سوی مقامات کشورمان اصلا پی گیری جدی نمی شود و چون پی گیری نمی‌شود؛ آن‌ها هم از خدا خواسته اسب خود را همچنان می‌تازانند! این در حالی است که آمریکا در حال حاضر در ایران هم شبکه خصوصی دارد و هم دولتی. آن هم نه یکی، بلکه چند تا! شبکه خبری «الحره» یکی از شبکه‌های دولتی آمریکاست که به راحتی در ایران فعالیت می‌کند و بودجه آن به طور مستقیم از کنگره آمریکا تامین می‌شود. پس اگر «الحره» در تهران است که هست، چرا IRIB در واشنگتن نیست؟! یک دلیل بیشتر ندارد و آن اینکه کسی پیگیر آن نبوده است.

فاکس نیوز (fax News) یک شبکه خبری عادی نیست؛ بلکه منتسب به «روبرت مرداک» است که در واقع یک شبکه‌ی خبری نظامی است که هیچوقت در موضع گیری‌هایش حد وسطی وجود ندارد و اصلا در آمریکا معروف به یک شبکه‌ی دست راستی افراطی است، چنین شبکه‌ای در تهران رسما خبرنگار دائمی دارد و مجوز هم گرفته است. تعجب نکنید NBC ،CBS و AP و... هم همین طور! و خیلی راحت و آزادانه در ایران بزرگ در حال تهیه‌ی گزارش و مصاحبه برای تشویش افکار عمومی جهان هستند.
آن‌ها با قلدری تمام به ایران تشریف فرما می شوند! و ما هم با مجوزهایی که به آسانی می‌دهیم نه تنها قالی قرمز برایشان پهن می‌کنیم، بلکه هر لحظه که آن‌ها اراده کنند با رئیس جمهورمان مصاحبه می کنند. ولی ما همچنان بایکوت هستیم و این بایکوت 28 ساله هنوز شکسته نشده است و اگر شما هم مدتی پیش به عنوان خبرنگار کیهان در آن مصاحبه‌ی مطبوعاتی رئیس جمهور اعتراض نمی‌کردید؛ این ماجرای دردآور همچنان، مسکوت مانده بود. ولی دیدید که باز اتفاقی نیفتاد و مسئله به رغم گذشت چند ماه مشمول مرور زمان شد و با یک تعارفاتی برگزار و از آن عبور شد.

همیشه این را در نظر داشته باشید که پی‌گیری مسئولین با زدن سنگ به شیشه فرق می‌کند، مثلا اگر ما به عنوان عناصر رنج کشیده رسانه‌ای برویم و با سنگ چند شیشه‌ای را هم بشکنیم و فریاد بزنیم که آقا! صدای ما باید به یک جایی برسد فرق می‌کند با اینکه مسئولان نظام نسبت به این امر مهم واکنش نشان بدهند.

یک ماه پیش «نیک ورن» معاون خانم «رایس» وزیر امور خارجه دولت بوش در مصاحبه‌ای با «استفن ساکو» گفت: ما همچنان آماده هرگونه صحبت، دیالوگ و بحث آزاد در بین خودمان و ایران بوده و هستیم. در حالی که این دروغ محض است، چون من پنج بار از طریق دفتر خبری وزارت امور خارجه در نیویورک درخواست مصاحبه کردم. پنج بار درخواست مصاحبه کم نیست ولی می‌بینید که به راحتی دروغ می‌گویند، دروغ شاخدار! اما هیچ کس نیست که مچ شان را بگیرد؟
ما اگر نتوانیم این دروغ را زیر چراغ بیاوریم و افشا نکنیم و داد و فریاد راه نیندازیم باخته‌ایم و راهش هم مقابله به مثل است، یعنی « CNN» تهران نیاید، «تایم» هم نیاید و «AP» هم نیاید و اعلام کنیم «تایم» وقتی می‌تواند تهران بیاید که کیهان هم بتواند به واشنگتن برود. نیوزویک وقتی می‌تواند به تهران بیاید که جام جم بتواند به واشنگتن برود، الحره، فاکس نیوز، NBC، CBS و ABC را هم به تهران راه ندهیم مشروط بر آنکه شبکه چهار، شبکه خبر و پرس TV ماهم در واشنگتن بتوانند باشند. مطمئن باشید اگر این کار را بکنید آن ها یک روز هم دوام نمی‌آورند، برای آن‌ها این مسئله حتی از نفت هم بیشتر اهمیت دارد.

فکر می‌کنید اشکال کار کجاست که نتوانسته‌ایم در این جنگ رسانه‌ای خودنمایی کنیم؟ اصلاً خاکریز ما در این جنگ در کجای میدان است؟!

در درجه اول بگویم که تحریم‌ها و تحقیرهایی از این قبیل همه‌اش تقصیر آمریکا نیست، من می‌خواهم بگویم که ما هم مقصریم، این ما هستیم که نرفتیم تا از حقمان دفاع کنیم و متاسفانه هیچ خاکریزی را در این عرصه در برابر دشمنانمان مشخص نکرده‌ایم، دقیقاً برخلاف کاری که در ارتباط با فعالیت‌های صلح آمیز هسته‌ای‌مان کرده‌ایم و می‌کنیم. اگر این همه جسارت و شهامت و مبارزه‌ای که در عرصه هسته‌ای از خود نشان دادیم بخش کوچکی از آن را در برابر زورگویی‌های رسانه‌ای می‌کردیم وضع و جایگاه رسانه‌ای ما در جهان بهتر از امروزمان بود.

شما فکر می‌کنید، خبر این 15 تفنگدار انگلیسی که در خلیج فارس دستگیر شدند اولین بار از چه طریقی منتشر شد. «العالم» منتشر کرد. العالمی بود که توانست این خبر را بالای آنتن ببرد و همه گوش بدهند.
فکر می‌کنید کسی به شبکه «جام جم» ما گوش می‌دهد؟ به «شبکه خبر» شما نگاه می‌کند؟ این «العالم» بود که انعکاس داد، به طوری که هر وقت خبری در این رابطه در «بی بی سی» می‌دیدیم «لوگوی» العالم را هم در گوشه تصویر می‌دیدیم. آیا این مسخره نیست که وقتی رئیس سازمان برون مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی می‌خواهد برای بازدید از دفترش به آمریکا برود به او اجازه ورود نمی‌دهند؟!

در حال حاضر رسانه چند کشور در آمریکا حضور دارد که الآن ما انتظار داریم ما هم در آنجا حضور داشته باشیم؟

همه حضور دارند حتی چین و روسیه هم حضور دارند، الا ایران! آیا می‌دانید، چین در سال‌های پیش چه کرد تا حضور رسانه‌ای‌اش در آمریکا رسمیت پیدا کند؟ تمام دفاتر آمریکا، در چین را بست تا خودش در آمریکا بتواند جای پا باز کند که در آخر هم در نتیجه مقاومت و تداوم پی‌گیری‌ها بالاخره پیروز این میدان شد. چین در یک فرصت طلایی که دوران ریاست جمهوری نیکسون و در دوران دعوای کمونیستی برایش پیش آمد این کار را کرد و گفت: رسانه‌هایت را به کشورم راه نمی‌دهم مگر آنکه رسانه های چینی هم در واشنگتن حضور داشته باشند.
برای ایران هم فرصت‌های طلایی زیادی پیش آمد، دوران تسخیر لانه جاسوسی یکی از این دوران‌های طلایی بود اما مسئولان ما نه در این دوره و حتی در دوران جنگ تحمیلی و بعد از پایان جنگ هم این موضوع را پی‌گیری نکردند. و الان در زمانه‌ای قرار داریم که شرایط خیلی خیلی حساس شده و نیاز ما به حضور رسانه‌هایمان در غرب بویژه آمریکا صدچندان شده است، ولی متاسفانه کسی در فکر پی‌گیری آن نیست و آمریکایی‌ها هم این موضوع را خوب درک می‌کنند و از اینکه ما در خواب به‌سر می‌بریم خوشحال هستند.

آخر، کدام منطق قبول می‌کند که ما همیشه میهمان نواز CNN باشیم ولی آن‌ها در این 28 سال حتی ثانیه‌ای روی خوش به ما نشان ندهند؟! و حال آنکه همه می‌دانند، تمام سیاست‌های خبری CNN با سیاست‌های «تل آویو» همسوست، اگر CNN راست می‌گوید که شبکه ملی آمریکاست پس چرا در طول 15 سال عمر این شبکه‌ی خبری با «نوام چامسکی» که خود یک یهودی است؛ اما از نوع چپ آن و منتقد دولت آمریکا، حتی 15 ثانیه مصاحبه نکرده است؟!

ولی به رغم این‌ها ما باز هم میهمان نوازی می کنیم با این توجیه که می گویند، بگذارید میهمان نوازی ما را مردم آمریکا هم بدانند و حال آنکه در این صحنه بیشترین ضربه و لطمه را جمهوری اسلامی و رسانه‌های داخلی مان متحمل می شوند که همیشه به خاطر این بی‌عدالتی‌ها تحقیر شده و می شوند و جالب اینکه اکثریت قاطع مردم آمریکا با دولت‌شان و یا حداقل با دولت فعلی همدل و همراه نیستند و این یک واقعیتی است که نظرسنجی‌ها بر آن تأکید دارند.
بنابراین این فرضیه که ما با این کوتاه آمدن‌ها بخواهیم میهمان‌نوازی‌مان را به رخ مردم آمریکا بکشیم فرضیه نادرستی است.

با این حساب شما هم از آمریکا دست خالی به ایران بازگشتید؟

نخیر. دست خالی برنگشتم ولی انتظار داشتم من هم همانطور که خبرنگاران آمریکایی آزادانه و خیلی راحت با مسئولان نظام ما حتی در حد رئیس جمهور به گفت و گو می‌نشینند و آن‌ها را به چالش می‌کشند، من هم چنین حقی داشته باشم. در چهار ماه و نیمی که در آمریکا بودم، نزدیک به 20 قسمت برای تلویزیون کار مستند انجام دادم و حداقل با 100 نفر آمریکایی مصاحبه کردم؛ ولی هیچ کدام از مقامات دولتی این کشور حاضر به مصاحبه نشدند! با اینکه به عنوان خبرنگار شرکتی در آنجا حضور یافته بودم و حال آنکه حقمان بوده و هست که ما هم به جای یک خبرنگار دولتی در آمریکا- آن هم با آن شرایط مشقت بار- 100 خبرنگار در آنجا داشته باشیم، کما اینکه آمریکا در تهران 200 خبرنگار و گزارشگر و حتی فیلمساز دارد، ولی متأسفانه می‌بینیم که با بی‌شرمی تمام حتی یک خبرنگاری را هم که ما آنجا داریم با حداقل‌ترین سطح ویزا پذیرفته‌اند! و حال آنکه روزنامه‌ها و رسانه‌های ما هم حق دارند که خبرها و گزارش‌هایشان را به طور میدانی تهیه و به روزنامه‌ها و رسانه‌های خود مخابره کنند.

آیا در داخل آمریکا هم، اعم از مردم و خواص جامعه آمریکایی اشتیاقی به حضور رسانه‌های ایرانی در کشورشان دارند؟

بله، صددرصد این اشتیاق وجود دارد، حتی، بسیاری از مقامات گذشته و حال آمریکا مشتاق چنین حضوری هستند و حرف‌های زیادی برای گفت وگو با ما دارند.
من دوبار «گری سیک» مشاور وقت امنیتی ریگان را که الان بازنشسته است به پارک کشاندم و با او مصاحبه کردم. «گری سیک» الان پروفسور و استاد دانشگاه کلمبیاست و چقدر مشتاق بود که درباره سیاست‌های غلط بوش با من صحبت کند. اینگونه افراد در واشنگتن فراوان و آماده صحبت درباره سیاست‌های غلط حاکمان فعلی کشورشان و همچنین آینده روابط ایران و آمریکا هستند.
این را هم بگویم که در این سفر با این صدنفری هم که مصاحبه کردم خیلی‌هاشان موافق این بودند که ایران هیچ خطری برای ما ندارد و تأکید می‌کردند که جنگ علیه ایران معنی ندارد...

پس من عرضم فقط این است که آمریکا پر از موضوعاتی است که ما در ایران هیچ خبری از آن‌ها نداریم. مثلاً تصور ما این است که 11سپتامبر یک کاری است ترکیبی بین القاعده و آمریکا، در حالی که نظر مردم آمریکا اصلا این گونه نیست آن‌ها می‌گویند این کار صددرصد توسط دولت آمریکا طراحی و به اجرا درآمده است و هدفشان از اجرای این طرح هم تصرف بخشی از خاورمیانه است تا نقشه‌های بعدی به اجرا دربیاید، این نظر عمومی مردم آمریکا است به طوری که برخی منتقدان و رسانه‌چی‌های آمریکا به من اعتراض می‌کردند که چرا به دولت خودتان نمی‌گویید که در برابر واقعه 11سپتامبر محکم‌تر حرف بزنند؟! آن‌ها می‌گفتند: نکند که خودتان هم باورتان شده که این حادثه کار القاعده است؟! آن‌ها برای این ادعایشان استدلال هم می‌آوردند و چه استدلال‌های دقیق و عمیقی.
خود اسامه بن لادن گفت، کار من نیست و در مصاحبه با الجزیره هم تصریح کرد که کار او نبوده. وانگهی چرا قدرت حاکمه آمریکا 53سؤال بزرگ کمیسیون بررسی 11سپتامبر را غیرقابل پاسخ اعلام کرده است؟! و حال آنکه این سؤالات از سوی کمیسیونی مطرح شده است که خودش دولتی است.

استدلال‌های فراوانی را مطرح می‌کنند مثلا فردی به نام «الکسیس» که ایستگاه رادیویی‌اش در «آس تین تکزاس» ‌قرار دارد، 2ماه قبل از واقعه 11سپتامبر اعلام کرد که دولت آمریکا به دنبال طرحی است تا برج‌های دوقلو را بزند و عامل اصلی آن را «القاعده» معرفی کند.
این برنامه افشاگرانه در همان زمان یعنی دوماه قبل از حادثه از این ایستگاه پخش شده بود و من خودم در همین مدتی که در آمریکا حضور داشتم با «الکسیس» درباره این ماجرا و مسایل دیگر صحبت کردم. فرد بسیار جسوری بود، کمپانی اش تاکنون ده‌ها فیلم ساخته است.
او می‌گفت: جالب است که هیچ رسانه دیگری به این موضوع نپرداخت و من یک قطره کوچک در «آس تین تکزاس» تنهای تنها بودم؛ ولی بیشترین تعجبم در این است که چرا شما که در ایران هستید، امکانات دارید، پول دارید، حرف نمی‌زنید؟! دیدم راست می گوید. ما فقط در سالروز 11سپتامبر، یکی از آن فیلم‌های قدیمی مربوط به این حادثه را پخش می‌کنیم و می‌گوییم که بله، این حادثه مشکوک است!

یکی از کسانی که به طور جد نسبت به واقعه‌ی 11سپتامبر حرف برای گفتن دارد شخص «گری سیک» است، کسی که سال ها مشاور امنیتی ریگان بود و تا چندی پیش همین مسئولیت را در دوره ریاست جمهوری بوش داشته است. او می‌گوید: «هر کس یا گروهی که این کار را کرده‌اند از یک سازمان خیلی خیلی منظمی برخوردار بوده است.»

مطمئن باشید که ما دیگر بهانه‌ای برای فرش قرمز پهن کردن جلوی پای اینگونه رسانه‌ها نداریم. این را هم بدانید که اگر در پشت این اعتراض شما در حضور رئیس جمهور، وزیر ارشاد به دنبالش نباشد، رئیس صدا و سیما از آن پشتیبانی جدی نکند، مطبوعات پشت این قضیه را نگیرند و اعتراض نکنند و اگر فیلم‌سازها و مستندسازهای ما وارد این میدان نشوند و حقوق از دست رفته‌ی خود را مطالبه نکنند، مطمئن باشید که تلاش شما به عنوان یک خبرنگار از کیهان به جایی نخواهد رسید. شاید مسئولان فکر می‌کنند همین‌که صحبت‌های آن‌ها در جهان منعکس می‌شود کافی است؟! ای کاش اینطور بود، در همین حد هم نیست، آقای احمدی نژاد دوبار نامه، یکی به رئیس جمهور و دیگری به مردم آمریکا نوشتند. فکر می‌کنید نامه ایشان چقدر منعکس شد و چند رسانه متن کامل آن نامه‌ها را منتشر کردند؟!

اصلاً نامه به ملت آمریکا را کسی چاپ نکرد. ولی اگر در داخل آمریکا رسانه‌ای می‌داشتیم وضع خیلی فرق می‌کرد و حتی با رایزنی می توانستیم آن را به نحو احسن در بسیاری از رسانه‌های آمریکا منعکس کنیم. اما تنها یک نشریه به نام «AFP» بود که همه‌ی نامه را چاپ کرد.
همین نشریه سه سال پیش به خاطر این‌گونه جسارت‌ها و شهامت‌ها توسط دولت آمریکا توقیف موقت شده بود. نشریه‌ای که هیچ کس در ایران درباره‌ی وجود آن خبر ندارد و حال آنکه هفته نامهAFP نشریه‌ای است که طی جنگ 8ساله تحمیلی، واقعه جنگ را به درستی روایت می کرد؛ ولی آن را به بهانه‌هایی بستند و این درحالی است که اگر ما یک پرس TV در واشنگتن داشتیم؛ نه آن هفته نامه به بهانه‌های واهی تعطیل می‌شد و نه دنباله روایت صحیح از جنگ تحمیلی قطع می‌شد. چرا خودمان را تحریم کرده‌ایم از یک حقی که به نظر من شاید از حق هسته‌ای هم مهمتر است، زیرا حق هسته‌ای را هم همین بلندگو تثبیت می‌کند، آن را در انظار عمومی جهان قرار می‌دهد و با افکار عمومی حرف می‌زند.

کیهان

نادر طالب زاده در ویکی پدیا و imdb

نور بصیرت — Fri, 18 Feb 2011 10:31:31 GMT

نادر طالب زاده در ویکی پدیا

نادر طالب زاده در imdb

طالب‌زاده: 20سال پیش پیشنهاد 'راز' را دادم

نور بصیرت — Wed, 12 Jan 2011 07:13:34 GMT

مشرق - از آن روزی که ساختمان تلویزیون به دست نیروهای انقلابی فتح شد و در کنار فتح پادگان های نظامی به عنوان یکی از پایه های انقلاب مردم در مقابل رژیم ستم شاهی درآمد تا به امروز همواره به دنبال آن بوده است تا با نام رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران تناسب کامل پیدا کند. و این نام به این معنی است که این رسانه می بایست اول معرفی کننده افکار و اعتقادات این فرهنگ و انقلاب باشد و دوم در مقابل هجمه های فرهنگی و رسانه ای و تبلیغاتی که بر این انقلاب تحمیل می گردد مقاومت و مقابله کند. «راز» یکی از برنامه هایی است که با چنین هویت و رسالتی تولید و پخش شده. این برنامه در ماه مبارک رمضان در شبکه چهار سیما به حق خط شکنی کرد. به مناسبت پخش سری جدید «راز» کیهان با نادر طالب زاده، مجری- کارشناس این برنامه گفت وگویی انجام داده که در ادامه می خوانید: ....

- جناب طالب زاده! از چگونگی به وجود آمدن «راز» بفرمایید.

¤ «راز» خیلی قابل پیش بینی نبود. دوستانی پیش ما آمدند و تولید برنامه ای راجع به هالیوود و تفسیر فیلم های خاص هالیوودی که به شیطان و غیب و اجنه و دخان می پرداخت را پیشنهاد دادند. من هم نپذیرفتم، برای اینکه اولا به ماه رمضان نمی خورد و دوم یک کار دینی محسوب نمی شد، بلکه ضد دین بود. من اصلا قبول نکردم که ساعت 11 شب که ساعت عبادت یا استراحت است بیایم و درباره یک انحراف که در هالیوود به وجود آمده و در مقابل یک حرکت معنوی جهانی است برنامه داشته باشم! به هر حال رد کردم. بعد تهیه کننده ها دوباره آمدند و صحبت کردند که موضوعات اولیه را یک مقدار تغییر دهند و من گفتم که یک مقدار نمی شود تغییر داد، کاملا تغییر دادم. به ذهنم رسید که الان دغدغه های مردم، مسائل و موضوعات دیگری است، بحث های فرهنگی، هنری و سیاسی مهم دیگری داریم که باید گفته شوند، یک بیستم هم می تواند هالیوود باشد. به آنها گفتم تحلیل من این است که این گونه می تواند مناسبت داشته باشد. ولی آن که شما می گویید نمی تواند باشد، آنها هم قبول کردند. شبکه چهار کاملا قبول کرد که تصمیم گیری و برنامه ریزی به عهده خودمان باشد. همین بحث فرهنگی یا به بیان دیگر کوچ فرهنگی (حرکت از یک مرحله به مرحله دیگر فرهنگی) به عنوان بحث کلی برنامه پذیرفته شد و بعد از آن خود ما می بایست سوژه ها را پیدا می کردیم. وقتی که درگیر شدیم با اولین مهمان، آن ریتم و حال برنامه مشخص شد. از آن به بعد، دغدغه ما بحث انتخاب مهمان و موضوعات بود. به طور مثال یکی از مسائل مهم، انتخاب موضوع بود. تصمیم گیری درباره کل کار برنامه برعهده خودم بود و یک اتاق فکر هم داشتیم که با مشورت و هماهنگی دوستان در مسیر انتخاب مهمان و موضوع حرکت می کردیم.

- چرا این اتفاق این قدر دیر در تلویزیون ما افتاد؟ خود شما حداقل 30 سال است که فعال فرهنگی و رسانه ای هستید و حالا بعد از این همه سال «راز» را تولید می کنید. علت چیست؟

¤ سؤال خوبی است. مدت زیادی است به مدیران تلویزیون، مدیر شبکه، مدیر گروه و دو نفر از مدیران سازمان گفته ام. شاید 20 سال است پیشنهاد کرده ام برنامه هایی گذاشته شود که مجری و کارشناسانش این تیپ افراد و موضوعات باشد. بحث، بحث روز باشد، هر شب باید چنین برنامه ای روی آنتن برود و تحلیل کند. دنیا به این صورت از تلویزیون استفاده می کند و این برنامه ها خیلی پرمخاطب تر از برنامه های تخیلی و فانتزی هستند. من به صورت مداوم تلویزیون های انگلیسی زبان را رصد می کنم و همیشه سعی کرده ام این تجربه را منتقل کنم منتها منتقل نمی شد. سالها پیش پیشنهاد برنامه زنده را در تلویزیون دادم، در آن موقعیت زمانی تلویزیون هیچ برنامه زنده ای (گفتگو محور) نداشت، فقط خبر و مناسبت ها با چنین قالبی پخش می شدند. به طور مثال روز میلاد ائمه کسانی می نشستند و صحبت می کردند، اما گفتگوی زنده تلویزیونی وجود نداشت. حدود 17 سال پیش پیشنهاد یک برنامه زنده تلویزیونی دادم. اول برنامه را با نام «شباهنگام» در شبکه تهران به صورت آزمایشی راه انداختند. ساعت 11 شب پخش می شد و چندمجری مختلف داشت که یک شب در هفته من بودم. اولین برنامه زنده تلویزیونی بود. چون خودم همه کاره این برنامه نبودم بلکه با اصرار مدیر سازمان شرکت کردم لذا یک شب را در هفته به عهده گرفتم. آن طور که می خواستم نشد اما در همان برنامه، آقای رحیم پور ازغدی معرفی شد. آن روز کسی ایشان را نمی شناخت. مدیرشبکه پرسیدند این فردی که امشب دعوت کردید کی هست؟ گفتم یک طلبه دانشجوست. اسمش رحیم پورازغدی ست. در کیهان هم می نویسد. گفت حرفشان چیست؟ گفتم خب بگذارید برنامه را پخش کنیم می بینید. در آن برنامه ایشان معرفی شدند. خب ما با هم آشنا بودیم و با هم سفر رفته بودیم. ایشان آمدند و دیده شدند. افراد دیگری را هم دعوت کردم که مدیر شبکه پنج نپذیرفت. مثلا همان موقع یکی از منتقدین شدید جو آن روز مدیرمسئول روزنامه «صبح»، مهدی نصیری بود. هم خیلی تند بود و هم حرف های جالبی از نظر من داشت. افراد دیگری هم بودند، از جمله شعرا و فلاسفه معروف که دوستان از حضور این تیپ افراد می ترسیدند و مانع شدند. این شد که بعد از چند برنامه من اصلا نپذیرفتم که بروم و برنامه بعد از 10-12 قسمت قطع شد. من مشغول کار خودم بودم؛ مستندسازی، کارهای اجرایی و... ولی می دیدم که هیچ کس این کارها را انجام نمی دهد و این خلأ همین طور تا برنامه «راز» باقی ماند.

- البته وقتی به حافظه رجوع می کنم می بینم برنامه هایی بودند که خواستند تلویحا به این مسائل بپردازند، اما خیلی زود کمرنگ شده و به فراموشی سپرده شدند. بعد از ماه رمضان چرا تصمیم به ادامه پخش برنامه «راز» گرفتید؟ موضوعات سری جدید این برنامه چیست؟
¤ پس از پخش برنامه «راز» در ماه مبارک رمضان، متوجه شدیم که مخاطب خواهان ادامه آن هست. به دلیل اینکه مخاطب خواستار ادامه پخش برنامه شد، لذا تصمیم گرفتیم ادامه بدهیم. این درخواست را به شبکه منتقل کردیم. شبکه نیز خواهان ادامه بود. فکر می کنم مهمترین موضوع این هست که زمان چه می طلبد؟ می خواهیم با موضوعات زمان حاضر پیش برویم.

-این که می فرمایید مخاطب خواستار ادامه هست دقیقا حرفی است که من می خواهم درباره اش صحبت کنم و اینکه جوان ایرانی امروز به این برنامه نیاز دارد و در مدت 30شب توانست با این برنامه تا حد زیادی ارتباط برقرار کند. به طوری که در مدتی که برنامه پخش نشد جای خالی آن حس می شد.

¤همین طور هست، ببینید الان نسل شما در مقابل چالش های بسیار جالبی قرار گرفته. به نظرم شبیه اول انقلاب ما هستید. این تغییر و تحول در زمان باعث می شود تا الان نسبت به پنج سال پیش خیلی متفاوت باشد. این مسائل همه دیکته می کنند که ما سراغ چه موضوعاتی برویم و این قدر هم موضوع هست که به طور جدی در موردش صحبت و بحث بشود. این چالش ها برای خود شبکه هم وجود دارد، در واقع یکی از خوبی های 30شب پخش برنامه در ماه رمضان این بود که شبکه کاملا اعتماد داشت و با جهت گیری ها و انتخاب ها مخالفتی نداشت، این خیلی مهم هست. خود ما هم موضوعاتی که با آن ها طرف هستیم نمی دانیم. یعنی الان خود ما هم نمی دانیم فهرست موضوعهای برنامه های آینده چیست. این موضوعات پیرامون انقلاب اسلامی، آن قدر بکر است و آن قدر در مقابلش اتفاقات عجیب می افتد که گویی در یک میدان رزم هستیم و دشمن هر بار به یک نحوه حمله می کند، یک بار از آب حمله می کند، یک بار با آتش، یک بار از هوا، یک بار با سرب، یک بار شیمیایی می زند و شاید یک بار هم می خواهد مین کار بگذارد و این ها تاکتیک های دشمن است. دقیقا عملکرد دشمن در جنگ فرهنگی هم همین طور است و برنامه «راز» هم یک جور مقابله در این میدان است!

-یکی از خوبی های راز هم این بود که مثل یک ارتش در مقابل این هجمه ایستاد. دیگر عامل مطرح شدن و محبوبیت راز فراجناحی بودن این برنامه در ساختار و انتخاب میهمان ها بود و این باعث شده بود تا کسانی که حتی نادر طالب زاده را نمی شناختند و شاید به دلیل شائبه جناحی بودن، او را نفی می کردند با برنامه ارتباط برقرار کنند.
¤خب من را نمی شناختند و نمی دانستند چه کسی هستم! هر وقت من را دیدند در رابطه با صهیونیسم یا مایکل لدین و این موضوعات حرف زدم. اما اصلا با من سیر نکردند، آنهایی که من را می شناسند بهتر می دانند من چگونه فردی هستم. من در مسیر زندگی همه جور آدمی را دیده و همه جور مسیری را آمده ام و اینها این جنبه را از من ندیده بودند. اما در مجموع قصدم این بود که راز، واقعا فرا جناحی باشد و دوستان ما هم فرا جناحی هستند. البته فرصت نشد که خیلی ها را بیاوریم. بعضی ها را که دلم می خواست بیایند و الان در مصاحبه شما اسم نمی آورم آدم های بزرگی بودند اما نگران بودم تلویزیون نپذیرد. اول باید تلویزیون موافقت می کرد بعد آنها را دعوت می کردم. خیلی فکرها داشتم و در خیلی موضوعها فقط حلقه اول را جلو رفتیم... در موسیقی یک حلقه جلو رفتیم... گفتیم این موسیقی حماسی مان چه شد؟ این ریتم، این ملودی ها، این حماسه کجا رفت؟ در بحث های خارج از کشور تفکراتی داشتم که الان دنبال می کنیم، هنوز وارد این بحث ها نشده ایم. باید برخی نخبگان خارجی را دعوت کرده و با آنها مصاحبه کنیم.

-این برنامه می تواند خیلی از گره ها را باز کند مثلا برنامه ای که برای چهار دیپلمات رفتید، من واقعا متعجب شدم. حرف هایی که حمید داوودآبادی در آن برنامه زد را ما فقط در محافل خصوصی شنیده بودیم. اما این بار در برنامه زنده تلویزیونی مطرح می شد و در واقع مطالبه مردم ایران برای باز پس گیری عزیزانشان برای اولین بار با این صراحت در رسانه ملی اتفاق می افتاد و این بسیار شیرین و ارزشمند بود.
¤عجیب بود. من وقتی هفته اول شنیدم توی مجلس همه دارند نگاه می کنند تعجب کردم. دوستان گفتند که کمیسیون های مجلس اکثرا دارند برنامه را می بینند.

ادامه دارد

'راز' تنها پروانه خوش‌نقش رسانه ایران

نور بصیرت — Wed, 12 Jan 2011 07:09:39 GMT

مشرق - کسانی که احتمالاً گذرشان به تلویزیون ایران -معروف به سیما یا رسانه ملی*- ‌افتاده باشد شاید ‌برنامه "راز" را از شبکه 4 دیده باشند. این برنامه از معدود برنامه هایی در تاریخ تلویزیون وطنی است که در انتخاب سوژه ها و نحوه پرداختن به آنها فعلاً دچار تکرار و ابتذال نشده است. از همه مهمتر در شرایطی که موضوع "‌جنگ نرم"‌ در مقابله با اهداف و آرمانهای جمهوری اسلامی بسیار جدی است و هرکس و ناکسی برای اینکه خودش را وفادار به آرمانهای انقلاب نشان دهد، بدون دانستن مفهوم و منظور و مصداق و ... ،‌ این عبارت را بکار می برد و واقعاً در برهوت حرف جدی در رسانه،‌ "راز" تنها نسیم روح نوازی است که هفته‌ای یکی دوبار وزیدن می گیرد و دل، خوش می‌شود به اینکه نه بابا، بالاخره هنوز برنامه‌ای رها از کلیشه‌ها و دغدغه‌مند و دلسوز برای نظام در رسانه وجود دارد...

شاید یکی از مهمترین ویژگی‌های این برنامه،‌ نوع نگاه "نادر طالب‌زاده" مجری برنامه و همکارانش به موضوعات از هر سه جنبه اسلامی – انقلابی و ملی باشد. کمی به اطرافیان خودتان دقت کنید؛ احتمالاً شما هم تایید می‌فرمایید که افرادی با سلیقه‌های مختلف سیاسی،‌ حزب‌اللهی‌ها و علی‌الخصوص دانشجویان و نخبگان پایبند به نظام و انقلاب،‌ و حتی کسانی که خیلی دغدغه سیاسی و فرهنگی ندارند اما دلسوز ایران اسلامی‌اند با "راز" ارتباط خوبی برقرار می‌کنند و به قول معروف بازار "راز" داغ است.
با اینکه نوع نگاه و انتقادهای این برنامه از مسئولان و برخی سیاست‌گذاری‌ها، به‌ویژه در عرصه فرهنگ، جدی و بنیادی است و انگشت بر نقاط تعیین کننده می‌گذارد اما حسی که از آن برمی‌خیزد "‌امید، مقاومت و اصلاح بر مبنای آرمانهای انقلاب"‌ است.
اتفاقاً خطر از همین‌جا شروع می‌شود؛ خطری برای مدیران رسانه و البته مدیرانی که شاید برنامه‌های "راز" به نوعی نقد آنها باشد. نمی‌دانم برنامه "راز" شانزدهم دی را دیده‌اید یا نه؟
‌عبارتی که روی صفحه تلویزیون برای موضوع برنامه انتخاب شد این بود:‌

"‌آبادان و خرمشهر،‌ از افتخار تا انتظار"‌

در این قسمت، "راز" با تاکید بر اقدامات مثبتی که در بازسازی برای آبادان و خرمشهر انجام شده، به‌صورت مستند و ظریف، نقایص فرهنگی،‌ اجتماعی و اقتصادی را نشانه رفته بود. افرادی هم که در استودیو حضور داشتند سابقه ارادات خود را به نظام و انقلاب نشان داده‌اند؛ اما یکی از مهمانان تلفنی برنامه که ظاهراً نماینده آبادان در مجلس و به نام آقای کعبی بود، برنامه را «سیاه‌نما» ارزیابی کرد. جالب اینجا بود که نماینده دیگر آبادان در مجلس به اسم آقای دکتر دهدشتی کاملاً موافق برنامه بود. آقای کعبی که خیلی هم تند و عصبانی صحبت می‌کرد، موضوعات مطرح شده در برنامه را نفی زحمات کشیده شده برای خرمشهر و آبادان می‌دانست ولی من و خانواده‌ام که به اتفاق این برنامه را می‌دیدیم به هیچ عنوان چنین حسی نداشتیم. بعداً هم که با چندتایی از دوستان فعال سیاسی و فرهنگی از جبهه انقلاب صحبت کردم آنها هم حس مثبتی داشتند.
این مجال فرصتی برای اثبات مثبت بودن برنامه اخیر راز نیست اما زنگ خطری برای تصمیم درست مدیران تلویزیون و در رأس آن‌ها شخص آقای "ضرغامی" است که فارغ از فشارها و هیاهوی کم‌کاران، حامی "راز" باشند. شاید شما هم موافق باشید که این برنامه تاثیرگذارترین برنامه رسانه در جبهه جنگ نرم فرهنگی است. برنامه ای که آرمان‌های امام و رهبری را مطالبه می‌کند.
یادم هست که یکی از دوستان که در انگلیس دکترای هنر می‌خواند؛ در یکی از فعالیتهای تحقیقی‌اش کلمه "ایران" را به افراد مختلف نشان می‌داد و از آن‌ها می‌خواست اولین کلمه‌ای که به ذهنشان می‌آمد بگویند. یکی از این افراد – اگر اشتباه نکنم خانمی از شرق آسیا بود - واژه "پروانه" را به کار برده بود و می‌گفت: «ایران مانند پروانه‌ای زیبا و خوش نقش است که اگر مردم دنیا تعقیبش کنند در گلستان آزادگی قدم زده‌اند.»

آیا "برنامه راز" با آنچه تاکنون از آن دیده‌ایم، پروانه خوش نقش رسانه نیست؟

گفت ‌و گوی علی رضا معتمدی با نادر طالب‌زاده

نور بصیرت — Sun, 2 Jan 2011 20:43:07 GMT

«حاج نادر» نام مردی است که اگر نشناسیدش ممکن است به نظرتان انسان متناقضی برسد. مردی خوش قیافه و بسیار خوش لباس که به رغم « ظاهر غربی» اش جزو مسلمانان متعصب و شاید اندکی تندرو به حساب بیاید. او در دهه‌ی1960 برای زندگی و تحصیل به آمریکا رفت و به لطف خانواده‌ی سرشناس و ثروتمندش زندگی مرفه و آرامی داشت. او برای آموختن سینما به UCLA رفت و با جوانانی از ادیان مختلف روبه رو شد که مدام درگیر بحث های سیاسی و دینی بودند. یکی از مارکس سخن می گفت و یکی از هولوکاست...

گروه های اجتماعی مختلف در جامعه ی آن روز آمریکا با شتاب در حال به وجود آمدن بودند که هیچ کدام او را جذب نمی کردند. در حالی که از تمام فروشگاه های صفحه فروشی قطعه‌ی هتل کالیفرنیای گروه ایگلز پخش می شد، نادر طالب زاده با اتومبیل کروکی‌اش به این سو و آن سو می رفت و ذهن‌اش پی به حقایق بزرگ تری می برد. حقایقی که زندگی آرام و بی دغدغه ای را که داشت به زودی دست خوش تغییرات بزرگی کرد. درست در آن سوی دنیا در موطن اش انقلابی بزرگ در حال اتفاق افتادن بود و او هم چو اغلب جوانان هم سن و سال اش، به وجد آمده از اندیشه ی تغییر جهان، همه چیز را در «سرزمین شیطان بزرگ» رها کرد و به کشورش بازگشت. کشوری که انقلابش نه کمونیستی بود و نه روشنفکری، در ایران سال 1357 دومین حکومت مذهبی تاریخ معاصر جهان پا می گرفت (نخستین حکومت دینی دنیای جدید به یک معنا رژیم اسرائیل بود که نادر طالب زاده بعدها به یکی از سرسخت ترین سخنگویان مخالفش در ایران تبدیل شد) . چندی بعد جنگ هم آغاز شد و او با تکیه بر تخصص و دانشی که داشت دوربین به دست راهی جبهه ها شد. با آوینی رفاقت کرد و اندک اندک شد راوی رازهای جنگ. چهره اش هم به کمکش آمده بود. سیمای آرام و چشم های باهوش اش، بی درنگ هر مخاطبی را به تأمل وا می داشت. از کنار او به سادگی نمی شد گذشت. در آن سال های اول، سرگذشتش بیشتر به داستان های صدر اسلام شباهت داشت؛ جوانی از «سرزمین کفر» به گروه مؤمنان می پیوندد. گرچه « نادر» نه تنها تازه مؤمن نبود بلکه در ایمان خویش یافته‌ی قدیمی اش از بسیاری از ریاکاران بی مایه، مؤمن تر بود و ثابت قدم تر. به همین دلیل و به دلیل جاذبه های شخصیتی و توانائی هایش خیلی زود به صف اول معتمدین نظام پیوست.

این ها البته همه‌ی سرگذشت حاج نادر نیست، که اگر داستان اش در این جا تمام می شد، شده بود یکی از ده ها مدیر فرهنگی کشور و پس از جنگ نیز لابد راهی دیگر می پیمود و چون خیلی های دیگر از یک انقلابی دو آتشه به یک تکنوکرات مصلحت اندیش تبدیل می شد یا به یکی از همین «سوسیالیست های تخیلی» جدید. اما او هنوز به آن چه که می خواست نرسیده بود. او از آن سوی دنیا نیامده بود که در کشورش به مدیریت و ریاست برسد. او به دنبال رد پای کسی بود که مثل هیچ کس نباشد. به این ترتیب زلزله ی دوم زندگی حاج نادر از زمانی آغاز شد که رفته رفته دریافت بر اساس آموزه‌های ادیان مختلف، جهان با شتابی هراسناک به سوی انتها پیش می رود. «انتهای درک هستی آلوده‌ی زمین» و بازگشت مسیحای وعده داده شده. انقلاب ایران به نام امام غایب اش عجین شده بود و خود را مهیا کننده‌ی شرایط ظهور می دانست، در فلسطین نیز یهودیان در صدد تأسیس حکومتی در سرزمین موعود بودند تا جنگ آخر الزمان، آن گونه که در تورات آمده است، زمینه ی ظهور مسیحا را فراهم کند. در میان مسیحیان نیز گرایشات آخر الزمانی و پیش گوئی مردان انجیلی از نزدیک شدن روز بازگشت عیسی مسیح، پیروان بیشتری پیدا می کرد. در همین روزگار بود که طالب زاده‌ی مستندساز، به کتابی شگفت انگیز و جنجالی دسترسی یافت. کتابی که با سکوت محض کلیسا مواجه شده بود و از آن پس نیز جز به انکار از آن یادی نشده بود: انجیل برنابا، حواری صدیق و شریف عیسی مسیح. انجیلی که مسلمانان معتقدند نزدیکترین قرابت را با حوادث تاریخی دوران عیسای ناصری دارد، اما کلیسا آن را مثل ده‌ها انجیل دیگری که هر از گاه از گوشه ای از خاک سر بر می آورند تحریف شده می داند و همچنان تنها همان اناجیل چهارگانه ی قدیمی ( متا، مِرقُس، لوقا و یوحنا) را به رسمیت می شناسد. و انجیل سنت بارنابا را با وجود مقام قدیسی که دارد و از حواریون مهم عیسی مسیح محسوب می شود، نوشته شده توسط مسلمانان می داند. کتابی که از بسیاری جهات شبیه به روایت مسلمانان از زندگی این پیامبر بزرگ خداوند است. به این ترتیب تلاش نادر طالب زاده برای به تصویر کشیدن این کتاب شگفت انگیز آغاز شد. و دو دهه طول کشید تا به سرانجام برسد. در این مدت او در کنار دوستان و همراهانش بیشتر خواند و بیشتر یاد گرفت و بیشتر تلاش کرد و هرگز از تلاش دست نکشید. نه آن زمان که با مستند درخشانش از جنگ بوسنی (خنجر و شقایق) موقعیت ممتازی در عرصه‌ی مستندسازی به دست آورد فراموش کرد که «رسالتش» چیست و نه هنگامی که اولین تلاش هایش برای ساختن فیلم از انجیل بارنابا با ناکامی مواجه شد.

زمستان سال 1379، زمانی که طرح ساخت سریال بشیر احمد، بشارت منجی بعدی و مسیح فعلی در تلویزیون تصویب شد، من با معرفی دوستی به عنوان یکی از نامزدهای بازی در نقش مسیح ( آن روزها که هنوز تناسب اندام یکی از صفت هایم بود!) وارد دفتر طالب زاده شدم. او البته پیش از من انتخاب بهتری کرده بود و می دانست مسیح اش همان جوانی ست که سال ها خیابان ها را گز کرده و در خیابان های پترزبورگ و مسکو (محل خدمتش) از مقابل مردمانی که با دیدن اش صلیب می کشیده اند عبور کرده و کارش را رها کرده و آمده تا در نقش مسیح ظاهر شود و به آرزوی دیرینه اش دست یابد. با این وجود حاج نادر از من خواست تا در نقش بارنابایش بازی کنم. نقشی که معلوم نبود دست آخر به چه سر نوشتی دچار خواهد شد. این ها برایم مهم نبود، ریسک کردم و وارد پروژه‌ای شدم که مسیح‌اش بازیگران نقش حواریون را از درون خانقاه ها و مسجد جمکران یافته بود و اطراف خود گِرد آورده بود.

امروز 7 سال از آن روزها می گذرد و من با وجود علاقه‌ی عمیقم به حاج نادر و حسین بهزاده‌ی لس آنجلسی طپش باشد چه شبکه های داخلی و شبکه‌یPRESS TV و چه ماهنامه ی سینمائی فیلم که تا کنون هیچ گفت و گوئی از نادر طالب زاده در آن منتشر نشده است. (فیلم نامه نویس کار و مردی بی نظیر و یگانه) در این گپ و گفت ِ دَمِ افطار، سعی کردم جانب بی جانبی را بگیرم و علاقه ای را که به او دارم بروز ندهم، با این وجود می دانم که این یک گفت و گوی انتقادی نیست و بیش تر محملی ست برای آشنایی بیش تر با مردی که از بیان عقایدش در هیچ جا ابایی ندارد، چه آن رسانه شبک

· بیلبوردهای فیلم که توی سطح شهر نصب شد، یک نفر به من گفت: خب انگار این وسوسه ی مسیح طالب زاده هم تمام شد. اما من با توجه به شناختی که از شما دارم می دانستم این اتفاقاً شروع پروژه‌ی بزرگ تری ست. "مسیحای وعده داده شده" ریشه‌ی عمیقی در " تفکرات آخر الزمانی" شما دارد. این ها همه دقیقاً از کی شروع شد؟

کار روی موضوع مسیح از 25 سال پیش با پیشنهاد آیت‌الله قائم‌مقامی شروع شد، چند ماه نیز با شهید آوینی روی این موضوع و انجیل بارنابا کار کردیم. و این همین طور ادامه داشت تا این که در نهایت حدود هفت سال پیش تدارک و تولید شروع شد. چون احساس کردم وقتش رسیده است. پیشنهاد من به تلویزیون ساخت یک سریال شش قسمت بود ولی بعد از فیلم‌برداری تلویزیون پیشنهاد داد که تعداد قسمت ها بیشتر شود. من هم استقبال کردم چون انگیزه ام از ساخت این سریال پرداختن از منظر قرآن به زندگانی حضرت مسیح (ع) بود. چیزی که تا آن موقع و حتا تا همین حالا اتفاق نیفتاده است. اسلام خیلی حرف ها درباره‌ی این پیامبر بزرگ دارد اما متأسفانه جریان های صهیونیستی برخلاف واقعیت، بیشترین سوءتفاهم را دربارة اسلام برای مسیحیت ایجاد کرده اند تا از آن بهره برداری کنند...

· یعنی چی بیشترین سوءتفاهم درباره ی اسلام ؟

یعنی از همان آغاز انقلاب اسلامی سعی شد که اسلام به گونه‌ای از مسیحیت جدا شود.

· یعنی اسلام و مسیحیت وجوه اشتراک زیادی دارند؟

قطعاً. این بحث ظهور منجی آخرالزمان که دائماً مورد تأکیدشان است - با تأکید خاص بر ظهور دوبارة حضرت مسیح-، در دهة هشتاد میلادی موج جدیدی پیدا کرد. یعنی درست بعد از پیروزی انقلاب اسلامی که منتظر ظهور امام زمان (عج) است. این حرکت ها باعث شد ما هم در مقابل درباره ی حضرت مسیح روشنگری کنیم. به روایت‌ها هم که رجوع می‌کنید می‌بینید احادیث فراوانی هست به نقل از ائمه معصومین و خود حضرت رسول، که درباره‌ی هیچ پیامبری به اندازة حضرت مسیح شبهه ایجاد نشده. این امر می‌طلبد که مؤمنان و محققان در این باره به صورت ویژه کار کنند به‌خصوص در دوران آخرالزمان و معرفی حضرت مسیح از نگاه اسلام. این کلیت آن‌چه بود که من انجام دادم.

· تا آن جا که من می دانم نگاه شما به حضرت مسیح به عنوان حلقه‌ای از تفکر اعتقادی خود ما در مذهب تشیع است. خب بعضی ها هم می گویند اگر این فیلم نگاه مسلمانان به مسیح است، شما چه حق دارید درباره ی پیامبری از دین و مسلکی دیگر با اعتقادات و اندیشه ی خودتان فیلم بسازید.

جوابم همین است که شما خودت هم گفتی. حضرت مسیح پیامبری است که زنده مانده و مأموریت ویژه‌ای دارد. این تفکر در بین مسیحیت و اسلام خیلی پررنگ است. ولی گذشته از این وجه اشتراک درباره‌ی حضرت مسیح شبهه‌ی بسیاری وجود دارد. بعد از دوهزار سال مسایلی درباره‌اش گفته می‌شود که قرآن خیلی صریح آن‌ها را رد می‌کند. و ما به این شبهات در این فیلم که تولیدش از اتفاقات فرهنگی آخرالزمانی است پرداخته ایم. امروز از جمهوری اسلامی ـ که به بیت‌المال مسلح است ـ چه کالای فرهنگی قابل عرضه ای هست برای جهان غرب و شرق، که به حقیقت آخرالزمان نزدیک باشد و گویای قرابت مؤمنان جهان در آخرالزمان باشد؟ هم ما و هم مسیحیان در روایت‌های‌ دینی و تاریخی مان به کسانی اشاره می شود که به جرگه‌ی نیروهای آخرالزمان می‌پیوندند. این هم یکی دیگر از وجوه اشتراک ماست. من با از قبل با مسیحیت آشنا بودم و بعد از انقلاب می‌دیدم که تبلیغات رسانه های جهانی به عمد در راستای ایجاد تفرقه بین مسلمانان ومسیحیان است. پس دیدم بهترین کار تولید یک اثر جذاب فرهنگی تاریخی است که در آن به این اشتراکات بپردازیم و تحریفات را مطرح کنیم تا بتوانیم در بازارهای فرهنگی و محافل فکری غرب ارائه کنیم.

· دیدی که ما به مسیح علیه السلام داریم به هر حال از نظر کلیسا و مسیحیتی که امروز دین بسیاری از مردم دنیاست رسمیت ندارد. با توجه به حساسیتی که گفتید روی مسلمانان در بین مسیحیان ایجاد شده، فکر نمی‌کنید مطرح کردن این دیدگاه های قرآنی و تازه باعث دامن زدن به اختلافات شود؟

نه. به خاطر این‌که هشتاد درصد مضامینی که در این فیلم مطرح شده، برای مسیحیان شناخته‌شده است. من موفق شدم این قضیه را در پنج محفل در غرب که چهار محفل‌اش در آمریکا بود (پیش از تهیه‌ی نسخه‌ی نهایی فیلم) آزمایش کنم. معتقدم فیلم مسیح از این منظر سوءتفاهم‌ برانگیز نیست اما به هر حال برای هر اثری که حرف و اندیشه‌ی جدی و جدیدی داشته باشد نقشه‌هایی کشیده می‌شود. در عین حال که فیلم حرف قرآن را می‌زند، لحن مهربان و رمانتیکی دارد، مسیحیان این را دوست دارند و با دیدن فیلم کمی هم غافلگیر می شوند چون اصلاً تصور نمی‌کنند که مسلمانان چنین نگاهی به مسیحیان داشته باشند. آن‌ها مسلمان‌ها را دشمن حضرت مسیح می‌دانند. البته این نگاه چند سال است که در حال تغییر است. مثلاً بعد از یازدهم سپتامبر یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها در آمریکا قرآن است. این نشان می دهد که آن ها مایلند درباره ی ما بیشتر بدانند و این خواندن و آگاه شدن باعث شده که این شبهات مقداری از بین برود. ولی در مجموع تا وقتی این فیلم را ندیدند اصلاً تصوری از چگونگی نگاه اسلام به حضرت مسیح نداشتند. با این وجود باز من دو پایان برای فیلم در نظر گرفتم. این نسخه‌ای را که الان اکران شده هیچ کس در ایران ندیده است. نسخه‌ی تازه ای از فیلم است. که روایت اسلام و مسیحیت را در کنار هم نشان می دهد.

· یکی از تفاوت های بین دیدگاه مسیحیان و مسلمانان این است که آن‌ها می‌گویند مسیح پسر خداست که به نظر من می‌تواند یک باور نمادین باشد و چندان مورد اختلاف قرار نگیرد، اما مسئلهی دیگر درباره‌ی سرانجام کار مسیح است که بسیار مورد اختلاف است. در اناجیل رسمی می خوانیم که مسیح مصلوب شد و روح او به آسمان ها عروج کرد. ولی اسلام چیز دیگری می گوید.‌

پروفسور مسیحی معتقدی در آکسفورد می‌گفت که ما نمی‌دانستیم مسلمانان چنین نگاهی به مسیح دارند. می گفت ما آشنا هستیم به این رسم خداوند که پیامبرانش را در لحظات آخر نجات می‌دهد. ابراهیم و پسرش اسماعیل را هم خداوند در آخرین لحظه نجات داد...

· جالب است، آره اسم هر پیامبری که یادم می آید در آخرین لحظات توسط خداوند نجات پیدا کرده است. نوح و ایوب و موسی و یونس و یعقوب و یوسف...

این اصلاً فرهنگ خداوند است. حالا همه‌ی این‌ حرف ها را ضبط کردم برای مستندی بیست دقیقه‌ای درباره‌ی نشستی که در آکسفورد داشتیم. در آن جلسه هم گفتم که این فیلم (مسیح) برای ما فرصتی بود که نگاه اسلام و قرآن را ارائه کنیم و یک کار آخرالزمانی انجام دهیم. در واقع یک تلاش گروهی بود برای تصویر کردن حضرت مسیح از دید اسلام.

· که می‌گویند بودجه‌ی کلانی هم صرف ساخت آن شده است...

این هم از آن شایعات صهیونیستی است!! متأسفانه عوامل داخلی در این زمینه خیلی فعال‌تر از خارجی‌ها هستند. این تنها فیلم تاریخی ست که پولی برای دکور و لباس اش خرج نشده. ما از دکورهای سریال مریم مقدس و امام علی استفاده کردیم. دکورهای امام علی اصلاً چه ربطی به کار ما می توانست داشته باشد؟ اما ما کوچه ‌پس‌کوچه‌های اورشلیم را در همین دکور فیلمبرداری کردیم به اضافه ی بخشی از دکور مردان آنجلس. برای لباس هم از آرشیو تلویزیون استفاده کردیم. تقریباً تلویزیون سه میلیارد تومان صرفه‌جویی کرد چون من خرج دکور و لباس نخواستم. در مجموع فکر می‌کنم طبق آمار این کار یک پنجم بودجه ی سایر سریال های بزرگ سازمان هم هزینه نداشته است.

· پس چرا این قدر طول کشید؟

یک دلیل‌اش این بود که من چهار پنج سال در بخش تأمین برنامه‌ی برون‌مرزی سیما مشغول کار بودم. دلیل دیگرش هم دغدغه‌ی من درباره‌ی پایان فیلم بود. در این مدت پایان های مختلف را با مخاطبان مختلف آزمایش کردم. طبیعی هم بود، حتی اگر ده سال دیگر هم طول می‌کشید تا برسیم به نتیجه‌ی مطلوب، وقت می‌گذاشتیم. تلویزیون هم با توجه به هزینه‌های کم فیلم که زیر یک میلیارد بود، این تأخیرها را پذیرفت. ما سریالی ساختیم که فکر می‌کنم باید به لحاظ تدارکات، لجستیک و مخارج مورد توجه قرار گیرد. من نمی دانم بقیه‌ی سریال ها چرا این قدر هزینه می کنند، ما با همین بودجه‌ی اندک حرفی را که می‌خواستیم زدیم و مخاطب هم راضی بود.

· تعبیر شما در زمان ساخت این فیلم برایم جالب بود. شما گفتید می‌خواهم یک تعزیه‌ی مستند بسازم. بازیگرها هم جلوی دوربین تقریباً برای حرکت آزاد بودند تا این حس مستند تقویت شود. جدا از این که فیلم به لحاظ بصری فوق العاده است و در سینمای ایران بی نظیر است، به نظر من دو ایراد می شود که حاصل کار گرفت. اول این که بازی‌ها خیلی ضعیف است و این به نظرم به کار لطمه زده.

بله، بازی ها در سطح چندان بالائی نیست. ولی ما چون از اول می‌خواستیم فیلم را دوبله کنیم مبنا را بر این گذاشتیم که با گویندگان خوبی که داریم بازی ها هم تقویت می شوند. البته مجموعه‌ی بازیگران مجموعه ای خوب و من خیلی ازشان راضی هستم، اغلب چهره های بکری دارند که من هم دنبال همین تازگی و دیده نشدن بودم؛ ما اگر می‌خواستیم فیلم را با صدای سر صحنه بسازیم من قطعاً نمی‌توانستم به‌راحتی هر چهره‌ای را می‌خواهم انتخاب کنم. بنابر این اولویت را به تصویر بازیگران دادم تا بازیشان.

· خب این که می گوئید ورود خوبی ست برای ایراد دومی که از نظر من به کار وارد است. سئوالم را می پرسم گرچه می دانم در این فیلم برای شما حرفی که می‌خواستید بزنید از عناصر دراماتیک مهم‌تر بوده. شما حتا همان خط دراماتیک کم رنگی را که از ابتدا در فیلم نامه وجود داشت هم امروز حذف کرده اید. واقعاً به نظرتان درام این قدر مزاحم حرف هائی بود که می خواستید بزنید؟

من فکر می کنم درام در خود تاریخ است. خیلی از مسلمان‌ها فکر می‌کنند مسیح مصلوب شده. همین شبهه‌هایی که وجود دارد درام تاریخی است و کشش ایجاد می‌کند. در سکانس نخست فیلم شما می‌ بینید که خنجرکش‌های مقدس، (یهودی‌های تندرو) برای قتل فرماندار رومی اورشلیم نقشه می‌کشند. شبیه همین وضعی که امروز در عراق و فلسطین هست. خود همین یک مقایسه‌ای بین دیروز و امروز ایجاد می‌کند و درامی در خودش دارد. در میان این داستان، ماجرای پیامبری را می بینیم که تازه ظهور کرده و مردم دارند به او گرایش پیدا می کنند. از طرفی فرماندار رومی که از کاهنان یهود بیزار است و این شخص جدید را نمی‌شناسد با او ملاقات می‌کند. ما یک داستان تاریخی داریم که این طوری شروع می شود. این داستان تاریخی در دل خودش درام دارد. این درام در انجیل و قرآن هم وجود دارد و به نظر من توانائی کشیدن تماشاگر را با خودش دارد. خیلی‌ها بعد از دیدن فیلم به من ایراد می‌گرفتند که چرا این قدر تایم فیلم کوتاه است؟ می‌گفتند ما خیال کردیم که پنج دقیقه گذشته است! بنابراین اگر درام برای ایجاد کشش برای تماشاگر باشد من فکر می کنم که این درام در خود کار نهفته است. نه تنها در مورد فیلم، در سریال 500 دقیقه‌ای اش هم من هر قسمت را که نگاه می‌کنم می بینم تماشاگر را تا آخر دنبال خود می‌کشاند.

· بیست سال پیش شما ساخت فیلم سینمائی انجیل به روایت بارنابا را شروع کردید که پس از مدتی متوقف شد. درباره ی دلایل توقف این پروژه در این سال ها روایت های مختلفی شنیده شده است، از جمله این که گفته می شد کار به خاطر ملاحظات سیاسی حکومت و بیم از واکنش های بین المللی به ساخته شدن فیلمی از روی انجیلی از نظر کلیسا تحریف شده در یک کشور اسلامی متوقف شده است؛ واقعاً دلیل متوقف شدن آن پروژه چه بود؟

بیش‌تر به دلیل اختلاف با تهیه‌کننده بر سر نحوه ی ادامه ی کار بود. اما حقیقتش را بخواهید در آن زمان فضا خیلی آماده ی چنان کاری نبود و احساس کردیم باید صبر کنیم تا زمان مناسبش برسد.

· یکی دیگر از شایعاتی که درباره ی متوقف شدن انجیل به روایت بارنابا شنیده می شد این بود که تهیه کننده کار را به دلیل ناتوانی طالب زاده در کارگردانی چنین پروژه‌ی عظیمی متوقف کرده است.

تلویزیون با دیدن راش های گرفته شده ی آن فیلم بود که به ساخته شدن سریال مسیح رضایت داد، چطور می توانست آن راش ها ضعیف باشد؟ این ها مهم نیست، مهم این است که مسیح امروز ساخته شده و آن فیلم ناتمام هم برای سینمای ایران منشأ برکت و خیر بوده است.

· چطور؟

خب تا آن وقت لباس‌های فیلم های تاریخی همه از جنس تترون‌ بود. همین تترون های ریز بافتی که در لباس های امروزی هم استفاده می شود و همه جا هم هست؛ در صورتی که لباس تاریخی باید پارچه اش دست‌باف باشد. این نکته ای بود که کسی تا آن روز دقتی به ش نکرده بود. من برای ساخت انجیل به روایت بارنابا، قبل از این‌که طراح لباس بیاورم از یک نفر خیاط خواستم برایم پارچه هایی بیاورد که شبیه کتان باشد. رفتند و از بازار، پارچه ای آوردند که بافت درشت داشت و خیلی هم ارزان بود. پارچه ها را در دیگ‌های بزرگ به رنگ‌هایی که می‌خواستم آغشته کردم و بعد لباس دوختیم. همان شد که می خواستیم. آقای میرفخرایی بعد از این بود که به جمع همکاران ما اضافه شدند و خوب می توانند در این مورد توضیح بدهند. کسی شاید نداند چه تحولی در این کار ایجاد شد به‌خصوص در زمینه ی لباس. بعد از آن بود که توانستند امام علی روز واقعه ساخته شد، با شیوه‌ی ساخت لباس. بسازند، بعد از آن

· گفتید بیست سال پیش احساس کردید هنوز زمان ساخت فیلم تان نرسیده و کار متوقف شد. اما هفت سال پیش که کار را از سر گرفتید دیگر سراغ آن پروژه‌ی قبلی نرفتید، همه چیز تغییر کرده بود...

بله. ببینید، ما در آن زمان فقط انجیل بارنابا را داشتیم که سند بسیار مهمی است در تاریخ. آیت الله طالقانی هم مقدمه‌ی بسیار زیبایی بر انجیل بارنابا نوشته و تحلیل عمیقی از آن کرده است. انجیل بارنابا را غربی ها موفق شدند سانسور کنند. بارنابا از حواریون کلیدی مسیح بود. بارنابا بود که پولس را به حواریون معرفی کرد. و گر نه حواریون از جمله پتروس او را نمی‌پذیرفتند. غربی ها شایع کرده اند که انجیل بارنابا انجیلی است که مسلمانان بعد از جنگ‌های صلیبی نوشته‌اند در صورتی که پانصد سال قبل از جنگ‌های صلیبی امام رضا (ع) خطاب به کشیش مسیحی می‌گوید در بین شما کتابی هست که کم ترین تحریف را دارد و نزدیک‌ترین به حقیقت است که در آن ده‌ها بار نام حضرت رسول آمده. در قرن چهارم میلادی جسد بارنابا را کشف می‌کنند که روی سینه‌اش انجیلی بوده. می‌گویند انجیل مرقس بوده اما مرقس شاگرد بارنابا بوده. بارنابا اصلاً با سوادترین حواری عیسی مسیح بوده، چه‌طور می‌شود روی سینه‌اش انجیل مرقس باشد؟ به هر حال ماجرا از این قرار است که بارنابا حواری نزدیک مسیح پس از عروج مسیح و آغاز به کار و تبلیغ حواریون، پولس را که زمانی از دشمنان مسیح بود به آن ها معرفی می کند و او هم به عنوان یکی از مبلغان مسیح کارش را آغاز می کند. اما بعداً بین بارنابا و پولس اختلافی ایجاد می شود. همه ی انجیل‌ها به دعوای پولس و بارنابا اشاره می کنند اما علت این اختلاف سانسور شده، همان طور که خود بارنابا و انجیل اش سانسور شدند. دعوای پولس و بارنابا چند دلیل داشته از جمله این که بارنابا به شدت با حلال اعلام کردن گوشت خوک توسط پولس مخالف بود. او خودش از مسیح شنیده بود که خوردن گوشت خوک را حرام اعلام کرده بود، این اصلاً یک سنت ابراهیمی ست اما پلوس می‌گفت اگر این کار را نکنیم مردم به مسیح گرایش پیدا نخواهند کرد. چون رومی‌ها علاقه ی شدیدی به کباب خوک دارند...

· انجیل بارنابا اصلاً اشاره های بسیار مستقیم و بحث های چالشی زیادی درباره‌ی بدعت های پولس در دین مسیح دارد... اما از این ها در فیلم مسیح هیچ نشانه‌ای نیست.

وقتی کار را دوباره شروع کردم نیتم این بود که فقط به بارنابا تکیه نکنم. در این فیلم حرف ما فراتر از آن است. منظور ما اسلام و مسلمین و قرآن است و ارادتی که به حضرت مسیح دارند و انتظار بازگشت او را می‌کشند و به آخرالزمان با ظهور حضرت مسیح و امام زمان ایمان دارند. این موضوع آخرالزمانی است و کسی باید این کار را می‌کرد و این حرف ها را می زد. اگر کسی پیش از من این کار را می‌کرد من دست به این کار نمی‌زدم ولی چون تأیید چند تن از بزرگان را با خود داشتم و آزمایش هم کرده بودم برای انجام دادن آن تردید نکردم. بعد از ماجراهای فیلم انجیل به روایت بارنابا با سید مرتضی آوینی که همه‌ی راش ها را دیده بود نشستیم دوباره روی انجیل کار کردیم. مسعود فراستی هم کار را دیده بود و همه می‌خواستند کار انجام شود. الان من هنوز آن انجیلی که مرتضی آوینی حاشیه‌هایش را نوشته و سکانس‌ها را تعیین‌کرده دارم و در طول کار خیلی از آن سکانس‌ها را گرفتم. این در واقع یک‌جور وصیت مرتضی بود به من. به اضافه‌ی این که دست خطی هم از آیت‌الله قائم مقامی آمده بود که این کار حتماً انجام شود.

پس آن سکانس‌هایی که صبح به صبح می‌آمد برای فیلم‌برداری...

خواب نما نبود! مال مرتضی بود. کنارش نوشته بود که «فوق‌العاده است گرفته شود». این‌ها سکانس‌هایی بود که قبلاً درباره‌اش صحبت کرده بودیم. آن انجیلی را که مرتضی کنارش حاشیه نوشته بود بعد از چند سال پیدا کردم و بیشترشان را هم فیلم‌برداری کردیم. از این جهت فکر می‌کنم معارف خاص حضرت مسیح در انجیل بارنابا را در فیلم و مخصوصاً در سریال مسیح خواهید دید. از نظر من مهم این بود که این کار ساخته شود و ایران تنها کشوری بود که موفق به این کار شد. از معجزات این بود که بزرگانی از این کار حمایت می‌کردند و تلویزیون هم در تمام مسیر ساخت سریال از کار حمایت کرد.

شما از ابتدا عزمتان را جزم کرده بودید برای ساخت انجیل بارنابا، با آوینی و دیگران هم روی همین انجیل کار کرده بودید، اما نتیجه ی کار به صراحت انجیل بارنابا نیست . آیا واقعاً حرف‌های مهم‌تراز انجیل بارنابا برای گفتن داشتید یا هم‌چنان آن محافظه‌کاری لازم وجود داشت که اگر انجیل بارنابا را با صراحت بیشتری مطرح کنیم ممکن است موضع‌گیری کنند؟

در پایان نسخه ی نهایی فیلم می‌بینید که نوشته «ادامه‌ی روایت براساس روایت‌های اسلامی و انجیل بارنابا». پس یعنی ما به این انجیل اعتقاد داشتیم. آقای قائم‌مقامی می‌گفتند حتماً اسم انجیل بارنابا را بیاور. تکیه‌ی فیلم به بارنابا در حدی ست که وقتی فیلم را در آکسفورد نشان دادم بحث مفصلی در این باره باز شد و عده ای دنبال این قضیه رفتند که ببیند این انجیل بارنابا چیست. البته با وجود همه‌ی این ها ما باید ملاحظه هم می کردیم چون من می‌دانم که عالم امروز پر از فتنه است. از سوی دیگر فیلم عاشقانه ساخته شده درباره‌ی مسیح.

باید احتیاط می کردیم و از آن سو مهربانی اسلام و قرآن را در نظر می گرفتیم. در این کار سعی شده به مشترکات اسلام و مسیحیت پرداخته شود. این که خدا او را نجات می‌دهد که بد نیست. خداوند صراحتاً می‌گوید که من او را نجات دادم. مسیحی‌ها هم از این حرف قرآن لذت می برند.

نکته ی مهم برای ما این بود که توجه جهان اسلام را به حضرت مسیح در این فیلم نشان بدهیم. ما 25 سکانس از موعظه های مسیح را گرفتیم که در آن ها درباره ی توحید و بشارت ظهور حضرت رسول سخن گفته است. و نیز درباره‌ی آن‌ چه مؤمن را به ؟ می‌اندازد، که خطابه‌ی منحصر به فردی ست.

هیچ اثر تاریخی ساخته نمی‌شود مگر این که نگاهی به امروز داشته باشد. قطعاً این کار هم با نگاهی به امروز ساخته شده...

قصه‌ی مسیح قصه‌ی امروز است. اتفاقاً روزی که جنگ بین مردم فلسطین و اشغال‌گران رومی را فیلم‌برداری می‌کردیم روز یازدهم سپتامبر بود. این قصه، قصه‌ی اشغال‌ سرزمینی به دست رومی‌هاست و در همان زمان هم هست که آخرین پیامبر قوم بنی اسراییل به رسالت می‌رسد. در این منطقه از جهان دینی سربرآورده و توسعه پیدا کرده و چنان سریع در حال پیشروی ست که کاهنان یهود نقشه‌ی خاموشی‌اش را می کشند. همان‌طورکه در قرآن و انجیل آمده کاهنان یهود از همان ابتدا قصد کشتن مسیح را داشتند. از نظر من پیام مسیح همان پیام آیت الله خمینی است. انقلاب اسلامی حرکتی بود که در جهان توسعه پیدا کرد و امروز‌ اشغال‌گران در فلسطین آرامش ندارند چون حماس هست. در جنوب لبنان حزب‌الله توانست اسراییل را عقب بنشاند. این ها همه از اثرات انقلاب خمینی ست. آن زمان که ما فیلم‌برداری می کردیم این اتفاقات اخیر نیفتاده بود. اما امروز آمریکا آن‌قدر متساصل شده که مردم خودش را می‌کشد تا بهانه‌ای پیدا کند برای اشغال یک کشور دیگر. ژنرال پیلاطس (حاکم رومی اورشلیم در زمان ظهور مسیح) ژنرال پتروس ِامروز است که آمده در عراق و کارهای زیادی هم دارد. اما مقابل‌اش اسلام ناب ایستاده. این وسط مردم هستند، عده‌ای طرفدار اسلامند و عده‌ای از حاکم می‌ترسند. یعنی وضعیت اورشلیم زمان ظهور عیسی مسیح با اوضاع عراق امروز و کلاً منطقه مشابه است.

حضرت مسیح آمده بود تحریفاتی که درباره‌ی حضرت موسی شده بود را اصلاح کند و بشارت بدهد به آمدن حضرت رسول و اسلام. ما هم وظیفه داشتیم که فکر و دقت‌مان را صرف کنیم تا ببینیم قرآن از مسیح چه می‌گوید. وقتی دیدیم کتاب و کنفرانس جواب نمی‌دهد با سینما حرف مان را زدیم و جواب هم گرفتیم. ما قصد داشتیم یک فرهنگ را صادر کنیم و این کار با عشق انجام شد. ما مسیح را دوست داریم و منتظر بازگشتش هستیم تا دروازه‌های آخرالزمان را کامل بگشاید.

این همان چیزی نیست که نئوکان‌ها هم منتظرش هستند؟

نئوکان‌ها مسیحی نیستند. یهودی‌های سکولار هستند که اصلاً اعتقادی به بازگشت حضرت مسیح ندارند. کاخ سفید پایگاه مسیحی است که گوشش به صهیونیست‌های مسیحی است و نیوکان‌ها هدایتش می‌کنند. ملغمه‌ای از فتنه است. آن‌چه که شما اشاره می‌کنید بخشی از مسیحی‌های کمربند انجیلی هستند که از 28 سال پیش این ایده را که آمریکا باید برای ظهور مسیح کاملاً از اسراییل حمایت کند، دارند ترویج می دهند.

من خوش‌حالم که ساخت این فیلم هفت سال طول کشید، چون در این فاصله اتفاق‌های زیادی افتاد و زمینه بازتر و روشن‌تر شد برای کار رسانه‌ای. این فیلم از نظر من یک کار رسانه‌ای ست و اصلاً بی دلیل نیست که من ِمستندساز آن را ساخته ام.

یعنی همان تعزیه ی مستند...

همزمان که فیلم در تلویزیون تبلیغ می‌شد، فیلمی از من درباره‌ی یازده سپتامبر در PRESS TV تبلیغ می‌شد. برای من فرق نمی‌کرد دروغ درباره‌ی یازده سپتامبر است یا درباره‌ی مسیح. هر دوتا فیلم افشاگری درباره‌ی دروغ است. من در دانشگاه فیلم‌سازی داستانی خواندم ولی وقتی به ایران آمدم دیدم دوست دارم مستند بسازم. این فیلم را هم به این دلیل ساختم که در همه‌ی این سال ها می خواستم درباره‌ی مسیح کاری انجام دهم و حرف هایم را بزنم.

در جلد قیصر و مسیح تاریخ تمدن ویل دورانت و نیز در اغلب اناجیل آن صحنه‌ای که پیلاطس دست‌هایش را می‌شوید هست که می‌گوید «تاریخ گواهی می‌دهد که مسیح را نه رومی‌ها که یهودی‌ها کشتند». مسیح در واقع به عنوان اصلاح‌گر دین یهود ظهور می کند. در فیلم شما هم این اشاره ها هست؛ این را اگر در کنار اتفاقات اخیر ایران مثل موضع‌گیری احمدی نژاد درباره‌ی ‌هولوکاست قرار بدهیم، این سؤال پیش می‌آید که آیا قرار است ما امروز هم بگوییم که همه ی فتنه‌ها هم چنان زیر سر یهودی‌ها (صهیونیست‌ها) است؟

امام 27 سال پیش گفتند که رژیم صهیونیستی یک غده‌ی سرطانی است و فتنه ایجاد می‌کند. حرف امام را خا‌خام‌های یهودی هم تأیید می‌کنند. این فیلم از آن فیلم‌هایی است که باید در فلسطین پخش شود. بهتر از هرکسی مردم فلسطین می‌توانند آن را درک کنند. ما قصه‌ی حضرت مسیح را مطرح می‌کنیم. در یک سرزمینی اشغال شده نبی خدا ظاهر می‌شود. او پیروانی دارد، فتنه‌ای از طرف علمای یهود شکل‌ می گیرد و ... . ببینید چند آیه از قرآن و چند جمله از انجیل‌ها دربارة مکر یهود بر علیه حضرت مسیح است. مسیحی‌ها از ترس اسراییل این صفحات را در کلیسا‌ها موعظه نمی‌کنند. این حرف ما است به مسیحی‌ها جیمی کارتر در کتابی نوشته که در کنگره کسی جرأت نمی‌کند اسراییل را نفی کند. برای همین است که می‌گویم این دعوا سر دراز دارد. من یک فیلم محلی نساخته ام، فیلمی ساخته ام که با دنیا بتواند حرف بزند؛ هم کارتر ببیند، هم پاپ ببیند، هم مردم فلسطین و هم مسیحی‌های کمربند انجیلی.

گفت و گوی رجانیوز با نادر طالب زاده

نور بصیرت — Sun, 2 Jan 2011 20:06:31 GMT

برنامه «راز»، مقابله در میدان رزم فرهنگی

از آن روزی که ساختمان تلویزیون به دست نیروهای انقلابی فتح شد و در کنار فتح پادگان های نظامی به عنوان یکی از پایه های انقلاب مردم در مقابل رژیم ستم شاهی درآمد تا به امروز همواره به دنبال آن بوده است تا با نام رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران تناسب کامل پیدا کند. و این نام به این معنی است که این رسانه می بایست اول معرفی کننده افکار و اعتقادات این فرهنگ و انقلاب باشد و دوم در مقابل هجمه های فرهنگی و رسانه ای و تبلیغاتی که بر این انقلاب تحمیل می گردد مقاومت و مقابله کند. «راز» یکی از برنامه هایی است که با چنین هویت و رسالتی تولید و پخش شده...

این برنامه در ماه مبارک رمضان در شبکه چهار سیما به حق خط شکنی کرد. به مناسبت پخش سری جدید «راز» کیهان با نادر طالب زاده، مجری- کارشناس این برنامه گفت وگویی انجام داده که در ادامه می خوانید:

- جناب طالب زاده! از چگونگی به وجود آمدن «راز» بفرمایید.

ادامه دارد